X
تبلیغات
رایتل
17 مرداد 1396
Wakefield - 2016



I never left my family. I just left myself

داستان : ماجرای مردی که به ناگاه بدون اینکه ردی از خود بجا بگذارد، از دید همه پنهان می‌شود و در اتاق زیر شیروانی‌ خانه‌اش می‌ماند. مخفیانه زندگی همسر‌ و فرزندانش و نیز همسایه‌ هایش را نظاره می‌کند و ... !

چه میشه درباره فیلمی گفت که بعد از یک ساعت و پنجاه دقیقه سپری شدن زمان، شما رو به این عطش وامیداره که کاش فیلم دو ساعت دیگه هم ادامه داشت؟! خیلی چیزها، مگه نه؟ این جادوی این فیلم بود؛ بیننده رو به بیشتر خواستن وامیداشت .. بارها و بارها در طول فیلم به زمان سپری شده فیلم چشم دوختم؛ نه بخاطر کسل شدن بلکه بخاطر اینکه دلم می خواست فیلم تمام نشه، دلم می خواست بازم با این شخصیت (هاوارد) و دنیایی که داره همراه باشم و این یه تجربه تازه و شیرین برای من بود. فیلم های بسیاری رو دیدم که از دیدن و بودن با اونا لذت بردم و باهاشون به راحتی کنار اومدم ولی کمتر فیلمی بوده که منو به بیشتر خواستن اونم به این شکل واداره. و شاید پایان بندی فیلم رضایت من رو «بطور کامل» به دست نیاورده باشه، طعم شیرینی رو در زیر زبونم به جای گذاشته باشه که احساس می کنم می تونست شیرین تر باشه ولی در نهایت وقتی بهش فکر می کنم می بینم بخشی از اون نارضایتی به پرداخت خوب فیلم برمی گرده که به زیبایی هر چه تمام تر تونست من رو به عنوان مخاطب درون خودش غوطه ور کنه و فیلم «از قصد» بیننده رو در انتهای کار بیشتر مجذوب خودش می کنه و این چه خصوصیت جالب توجه ای برای یک فیلم سینماییه.

برایان کرانستون در این فیلم فوق العاده بود؛ میشه این فیلم به مانند صحنه تئاتر شخصی اون تصور کرد؛ اینکه چطور با ابهت تمام کشش بازیگریِ خودش رو در جای جای فیلم به رخ می کشه و نیازی به یک شخصیت مکمل نداره. بله بله .. کارکترهایی هستند که از پشت شیشه اتاق زیرشیروانی عبور می کنند و زمینه ساز پیش رفتن ماجرای زندگی هاوارد میشن ولی در نهایت سکان اصلی اثر به دستان برایان سپرده شده که به مهارت هرچه تمام تر از پس وظیفه محول شده به خودش برمیاد.

و در مورد داستان، شاید بعضی ها هاوارد رو سرزنش کنند و فرار اون از خانواده ش رو عملی بزدلانه بدونن ولی من با چنین نگاهی به دنیای این فیلم و عمل هاوارد نگاه نمی کنم. بلکه اون و اعمالش رو به چشم دریچه ای برای ما خطاب می کنم؛ نمای متفاوتی که به مخاطب نشون داده میشه تا بهتر زندگی و اتفاقاتی که پیرامون خودش می افته رو ارزیابی کنه و باهاشون مواجه بشه.

پس این فیلم تلنگری واقع گرایانه به ماست. تلنگری ارزشمند و قابل ستایش.
برچسب‌ها: سینما، Movies - Recently seen
29 تیر 1396

The Suspended Step of the Stork - 1991

گام معلق لک‌لک





How many borders does one have to cross... to find himself at home

آدمی باید چندین مرز را پشت سر گذارد ... تا خانه خود را بیابد؟!



خلاصه داستان : "الکساندر" که گزارشگر تلویزیون است چند روز را در شهری مرزی کار می کند، جائی که پناهنده های زیادی از آلبانی، ترکیه و کردستان را در خود جای داده است. در بین آنها متوجه پیرمردی می شود و تصور می کند او سیاستمدار مهم یونانی است که چند روز قبل ناپدید شده. در آتن او از همسر سیاستمدار می خواهد تا او را شناسایی کند و ...


تا این لحظه، از تئو آنگلوپولوس تنها فیلم Trilogy: The Weeping Meadow رو دیده بودم؛ فیلمی که تاثیر عمیقی روی من گذاشته بود و بارها و بارها در طول سالیان گذشته به یاد و خاطره اون فیلم افتاده بودم. شاید بخشی از این تاثیر به ‎Eleni Karaindrou و موسیقی اعجاب انگیزی که اون در خلقش سنگ تمام گذاشته مرتبط بوده و همین باعث شد که هوس دیدن اثر دیگه ای از آنگلوپولوس  با همکاری این آهنگساز رو بکنم. نتیجه تا حدود زیادی به چیزی که انتظار داشتم نزدیک بود و شاید امتحان کردن سه گانه Borders/مرزها برای شروع کاملاً تصادفی بوده باشه. بهرحال ‎Eleni Karaindrou همکاری بلندی رو با این کارگردان داشته و میشد دست به روی هر اثر دیگه ای ازش گذاشت.


تصور می کردم با شناخت مختصری که از تئو تا این لحظه داشتم میشه سطح انتظارات رو بالا برد؛ و به این خیال بودم که نگاه خیره کارگردان به موضوع پناهندگان، کسانی که به دنبال رهایی، آزادی و در نهایت رسیدن به خوشبختی هستند می تونه به زیبایی هر چه تمام تر انجام بگیره؛ کاری که آنگلوپولوس در فیلم The Weeping Meadow به شکلی خارق العاده انجام داد این بود که با استفاده از کمتر دیالوگی داستانی تلخ و شیرین ولی در هر صورت زیبا رو به تصویر کشوند و اینجا هم اون احساس بار دیگر در وجود بیننده ظهور پیدا می کنه؛ سکانس های بلند و کش دار  از چهره مردم پناهنده، که حالا دیگه با رسیدن به این نقطه از زندگیشون امیدی به پیشروی و رسیدن به اون رویای شیرین ندارند و در بن بستی ناخوشایند گرفتارند، و چهره الکساندر، در مقابل اتفاقاتی که در طول این سفر به چشم می بینه، و البته آکاردئون هایی که در پس زمینه بارها و بارها نواخته میشه؛ سازی که غم نهانی رو در درون خودش داره و به هنرمندانه تر شدن سکانس های فیلم کمک بسیاری می کنه.


در نهایت فیلم رو دوست داشتم .. فیلم از نظر من قابل لمسه؛ شاید این لمس با کمی زخم و دل گرفتگی همراه باشه ولی در هر حال، میشه باهاش به درون دل بعضی از کارکترهای رنج کشیده پا گذاشت و باهاشون همدردی کرد. شاید در مقابل The Weeping Meadow این اثر رو ضعیف تر بدونم ولی باز هم ارزش دیدن رو داشت و تصور می کنم سه گانه Borders رو به انتها خواهم رسوند. باشد که در انتهای این سه گانه مرز و سدی باقی نمونه ...







برچسب‌ها: Theo Angelopoulos، سینما
23 آذر 1395
چند وقته ...

[​IMG]

Don't Think Twice | 2016

حس تئاتر بداهه فیلم رو دوست داشتم، بهش احساس نزدیکی می کردم و اینکه فیلم چطور دوست داشت رفاقت گروه رو با این عنصر محکم نشون بده واسم جالب بود. و از همه بهتر دوتا بازیگر که این اواخر باهاشون انس خوبی گرفته بودم، مایکل کی و جیکوبز نمایش خوبی داشتن.

7.4/10

Hot Shots | 1991

از مجموعه فیلم های پارودی که قبلاً دانلود کرده بودم.
این یکی با حضور چارلی شین بهتر شده بود. خصوصاً با آشنا بودن با کارهای دیگه چارلی شین، داشتن یک بک گراند از فضای کاری بازیگر میشه بیشتر هم از این فیلم لذت برد. روی هم رفته واسه سرگرمی چیز خوبی بود.

6.2/10

Suicide Squad | 2016
از این قاطی پاتی تر دیگه نمیشد. و مثلاً من طرفدار DC ام ... !
ضمناً زیاد با جوکرِ جرد لتو کنار نیومدم.

5.5/10

Love, Rosie | 2014

خیلی اتفاقی دیدمش و خیلی اتفاقی خوشم اومد. کمدی عاشقانه خوبی بود و حس واقع گرایانه دلپذیری تو فضای فیلم حس میشد. از بازی لیلی کالینز هم خوشم اومد ... در حدی که کنجکاو شدم و دنبال دیدن فیلم دیگه ای ازش گشتم. (به نتیجه نرسیدم!)

7.2/10

[​IMG]

Pete's Dragon | 2016
فیلم قدیمی رو ندیده بودم ولی این ورژن جدید به دلم نشست. انتخاب بازیگر خوبی داشت؛ از نقش پیت گرفته تا گریس (که بازیگرش رو اخیراً دوباره تو سریال Black Mirror دیدم و حسابی دوست داشتم) و ترسم از اینکه قراره فضا بی خودی دراماتیک بشه به حقیقت تبدیل نشد. و راستش با دیدن رابرت ردفورد هم تعجب کردم .. از حضورش بی خبر بودم.

7/10

Kubo and the Two Strings | 2016
طول فیلم کمی واسه من کش دار به نظر رسید و گاهی خودم رو در حالی که دارم مدت زمان باقی مونده رو چک می کنم دیدم ولی جدا از اون، روی هم رفته ماجراجویی باحالی بود. جلوه های تصویری و نوع انیمیشن اثر هم دل بگیر بود.

6.8/10

War Dogs | 2016
آماده کسل شدن تو 10 دقیقه اول بودم ولی همون 10 دقیقه منو مجذوب کرد و تا آخر با خیالی راحت ادامه دادم.

6.7/10

The Secret Life of Pets | 2016
Zzzzzzz
میشد خیـــلی بهتر باشه ...

5/10

[​IMG]

Star Trek Beyond | 2016
حقیقتش مشکل من با سری جدید فیلم ها، خاصیت ریواچ داشتن و یا خاطرانگیز بودنشونه. هنوز بیشتر از یک بار ندیدمشون و وسوسه هم نیستم که اینکارو بکنم. فیلم های قدیمی رو بهتر لمس پذیر می دونم .. به بازیگرهاست، به ساده تر بودنه، به جلوه های ویژه‌ی کمتره؟ نمی دونم ... !

فیلم خوبی بود.

6.9/10

Finding Dory | 2016
احتمالاً بخاطر بحث نوستالژی بود ولی هر چه که بود، ایراد گرفتن الکی از فیلم رو کنار گذاشتم و فقط دیدم و دیدم.

7.1/10

Sausage Party | 2016
اینجوریشُ ندیده بودیم که دیدیم. واسه یک بار هم که شده پا گذاشتن به چنین فضای رکیکی دیدن داشت.

6.8/10

Nerve | 2016
دقایق اول فیلم خوب بود و بعد روند نزولی ...

5/10

[​IMG]

Westworld | 1973
در راستای بهتر فرو رفتن تو جو سریال Westworld تجربه خوبی بود. دوست دارید فیلم کمی عمیق تر به دنیای پیرامونش بپردازه ولی گمونم این انتظار بهتر تو سریال جواب بده .. فصل اول که اینطور بود و من رضایت داشتم.

6/10

The Legend of Tarzan | 2016
من رو نه به تحسین واداشت و نه به انزجار. همین.

5.9/10

Popstar: Never Stop Never Stopping | 2016
چرا که نه ... یک بار دیده بشه بسه. دیده نشه هم زیاد فرقی نمی کنه.

6/10

Captain America: Civil War | 2016
خوب و با جذبه!

7.3/10

[​IMG]

X-Men: Apocalypse | 2016
درباره بدمنِ داستان زیاد حرفی ندارم .. فقط می تونم بگم در اون حدی که به سمتش تنفر باریده میشه بدم نیومد و میشه گفت راضی بودم ولی دوست دارم بازم تکرار کنم که چقدر از بازی مایکل فاسبندر در نقش مگنیتو لذت میبرم .. اینجا هم عالی بود.

7/10

The Nice Guys | 2016
فکر کنم یکی از بهترین های 2016 برای من بود. حسابی از دیدن زوج کرو و گاسلینگ کنار هم خوشم اومد.

7.6/10

Now You See Me 2 | 2016
[ ... ]

5/10

Tootsie | 1982
وقتی اتفاقی و از طریق تلویزیون به یکی از بهترین های داستین میرسید و نمی تونید کانال رو عوض کنید ... !

7.4/10

Finding Forrester | 2000
تماشای دوباره!
وای که شان کانری چقدر با جذبه ست و چقدر خوب بازی می کنه.

8/10
برچسب‌ها: Movies - Recently seen
22 مرداد 1395

The Jungle Book - 2016


[​IMG]

می ترسیدم خوشم نیاد، نوستالژیم خراب بشه ولی اینطور نشد. حس خودمونی و نزدیکی باهاش پیدا کردم. از بالو گرفته تا باگیرا و شیرخان که هر سه حسابی تو فیلم پرجذبه به تصویر کشیده شدن. عجب صدا پیشه هایی، ادریس البا که معرکه بود و بعد در کنارش، بیل موری که فکر کنم چند سال اخیر این بیل موری ترین کاری بوده که انجام داده ... بالو رو انصافاً به زیبایی ایفای نقش کرده بود. کریستوفر واکن هم که با اون تیکه موزیکالش منُ یاد این صحنه انداخت


در کل خیلی راضی بودم.

8.2/10

A Hologram for the King - 2016

[​IMG]

شاید اگه هر بازیگر دیگه ای بود فیلم به سمت غیرقابل دیدن شدن میل پیدا می کرد ولی تام هنکس با قدرت حضور خودش فیلم رو به سطح مناسبی از درجه کیفی رسونده بود .. در حدی که بشه برای اولین بار کار رو به راحتی دید.

6/10

The Quiet Man - 1952

[​IMG]

فیلم که شروع شد تا نیم ساعت یا حتی کمی بیشتر مونده بودم که چرا اثر بزرگی خونده میشه ولی بعد رفته رفته غرق در فیلم شدم. لحظات عاشقانه فیلم منُ گرفت و واسم جالب انگیز شد. مورین اوهارا در عین زیبایی کمی تا قسمتی اغراق آمیز (از نوع کلاسیک های همیشگی) بازی می کرد که کمی منُ اذیت کرد ولی تو طول فیلم باهاش کنار اومدم و تونستم از کارش لذت ببرم.

7.4/10

Justice League: The Flashpoint Paradox - 2013

[​IMG]

ایول! چه کار انیمیشنی جالبی! انتظار اینقدر خوب بودنشُ نداشتم .. با تصور دیدن یه کار متمرکز به فلش و نسبتاً خوب جلو رفتم ولی از جریانات انیمیشن تا حدودی به وجد اومدم و یه تیکه هایی از کار هم واسم سورپرایز کننده از آب در اومدند. خشونت فیلم به حد جالبی بالا برده شده بود و میشد ترس نداشتن از کشتن هر کارکتر رو درون فیلم دید. روی هم رفته نحوه روایت داستان و اتفاقاتی که تو این فیلم افتاد رو خیلی دوست داشتم.

7.5/10

Watchmen - 2009

[​IMG]

نسخه D-Cut رو دیدم که 3 ساعته بود. چند بار انتقادهایی از اثر دیده بودم ولی بهرحال فکر کنم دیدنشُ به اندازه کافی به تاخیر انداخته بودم و باید امتحانش می کردم. راضی بودم .. تم بالغانه کار به دلم نشست! نحوه راوی گری و بعضی کارکترهای فیلم خیلی خوب وارد ذهنم شدند. دکتر منهتن که وزنه سنگینی واسه فیلمه به کنار، فکر نمی کردم پاتریک ویلسون بتونه توجه ـم رو به خودش جلب کنه ... و از طرف دیگه، کمدین با بازی مورگان معرکه شده بود. رورشاک هم که از نظر من بار دادن فاز دارک اثر رو به دوش داشت .. با راوی گری زمختش و کلاً شخصیتی که داشت. بجز بازیگرها پایان بندی هم واسم رضایت بخش بود .. نمی دونم .. زیاد به اینکه میشد بهتر باشه فکر نکردم ولی واسه منی که با کامیک های اثر آشنا نیستم فیلم سرگرم کننده ای بود و سه ساعت رو به خوبی پای فیلم نشستم.

7.8/10

Angry Birds - 2016

[​IMG]

Zzzzzzzzzzzzzzz
میشد خیـــلی بهتر باشه ... شمارش خمیازه ای که تو طول دیدن فیلم کشیدم از دستم در رفت. حالا من که از اولشم هم طرفدار سری بازی های AB نبودم .. نمی دونم چرا انتظار داشتم بهتر باشه!

4/10

Grimsby - 2016

[​IMG]

کلاً فیلم های ساشا بارون کوهن زیاد با سلیقه من سازگار نیست ولی می تونم علاقه دیگران به اونا و جنس کمدیشونُ درک کنم.

5/10

Hector and the Search for Happiness - 2014

[​IMG]

سایمون پگ معمولاً خوب منُ راضی می کنه! اینجا هم با یه فیلم روحیه بخش و دلگرم کننده همراه بودیم. من که خوشم اومد .. کاری خاص و پر از ماجراجویی بود. گاهی تم تاریکی پیدا می کرد و همش خوشی و سرحالی نبود .. اونش خیلی به بهتر دلگرم شدن فیلم کمک کرد. تنوع محیطی و منظره ای فیلم هم خوب چشم آدمُ می گرفت.

7.3/10

Sing Street - 2016

[​IMG]

Nice .. Nice یه کار شیک و نوجوانانه باحال و موزیکال! اینکه بعضی جاهاش منُ یاد دیوید بویی انداخت خیلی واسم جالب بود و در کنارش بازیگرای نوجوون فیلم از نظرم خیلی به جا انتخاب شده بودن و به حس و حال کار می خوردن.

7.4/10
برچسب‌ها: Movies - Recently seen، سینما
   1       2       3       4       5       ...       10    >>