Ginga Eiyuu Densetsu: Waga Yuku wa Hoshi no Taikai | MAL(Legend of the Galactic Heroes: My Conquest Is the Sea of Stars)1988

مقدمهای برای سری OVA های 110 قسمتی این
انیمه معروف! مشتاقانه به سراغ دیدنش رفتم و حالا بعد از دیدنش باید بگم
که، واقعا جواب انتظاراتم رو گرفتم. خیلی دوست داشتم روزی استارت این سری
رو بزنم و اینقدر تعاریفی که در مورد این انیمه شنیده بودم، خوب بود که
تصمیم گرفتم برای تست هم که شده فیلم اول رو تماشا کنم و دیدی نسبت به سری
پیدا کنم. جدا از این موضوع "اشتیاق" ، وقتی به کار گرافیکی و سال تولید
فیلم نگاه میکردم، انگیزه ـم کمی کم میشد و با خودم فکر میکردم "ممکنه به
خاطر گرافیک کاری انیمه، ازش لذتی نبرم" ولی خوشبختانه فضای انیمه کاملا
برام دلچسب بود و تونستم راضی از دیدن اون به فکر دیدن ادامه سری باشم.
آره، انیمیشن فضایی کار خوب نیست و واضح ـه که اصلا نباید اونو با کارهای
سالهای اخیر مقایسه کرد. خط های شلیک سفینهها به صورت خیلی ساده ای به
نمایش در میان و تصاویر جنگ های هوایی فاقد افکت های جالب و جذاب سینمایی
هست ... حتی شاید بعضیها برای توصیف اون صحنههای از کلماتی مثل "خندهدار
و مضحک" استفاده کنند ولی برای من اینجور نبود و سعی کردم برخوردم با این
فیلم مطابق با سال تولید و بودجهی گرافیکی اون زمان انیمهای باشه و خارج
از بحث گیر دادن به گرافیک، از انیمه لذت ببرم. شاید خیلی از طرفدارهای این
انیمه با من همعقیده باشند که این انیمه آنچنان نیازی به گرافیک عالی و
جذاب نداره .. به نظر میاد این سری نقاط مثبت دیگه ای داره که میتونه به
راحتی بر اونا تکیه کنه و باز هم بیننده رو محصور در خودش نگه داره.
نکات مثبتی که مد نظر من هست و تونست تو این فیلم 1 ساعته توجه منو به خودش
جلب کنه، به چند مورد تقسیم میشن؛ یک : موسیقی متن فوق العاده ... واقعا
از شنیدن موسیقی متن انیمه در اون محیط فضایی لذت بردم. استفاده از موسیقی
کلاسیک و شنیدنی در آشوب جنگهای فضایی و درهم و برهمی که برفضا حاکم هست،
به نظر کار عجیبی میاد ولی اینجا واقعا جواب داده بود و به دلایلی کاملا به
کار جلوه بهتری داده بود. از لحظه لحظه پخش موسیقی متن کار لذت بردم و به
نظر من حداقل تو این فیلم، به کُل فضای انیمه روح بخشیده بود و امیدوارم که
این سبک موسیقی ـرو در سری کار هم حفظ کرده باشند. دو : کارکترپردازی
فیلم، کاملا میشه ظهور دو کارکتر جذاب (Wenli و Reinhard) رو به چشم دید و
از همون شروع فیلم حضور این دو کارکتر باعث کنجکاو کردن بیننده میشه. دو
کارکتری که هر کدوم خصوصیات جالب استراتژیکی خاص خودشون رو دارن. شاید
بتونم بگم در این بین و فعلا از Wenli و افکار استراتژیکی اون بیشتر لذت
بردم ولی مشتاقانه منتظر دیدن ادامه جریان پیشروی رابطه بین این دو کارکتر
هستم و فکر میکنم Reinhard میتونه به راحتی منو راضی کنه. سه : پایان بندی
فیلم، به نظر بینقص میرسید؛ به عنوان یک فیلم مقدمه برای کار اصلی به خوبی
تونست هر دو کارکتر مد نظر رو به بیننده معرفی کنه. چهار : دوبلوری و کار
گویندگان انیمه، خیلی برام جالب بود و دوست داشتم اون صداهای اون دهه ژاپن
رو بشنوم و خُب، به نظر خیلی خوب میرسیدن و کار صدا گذاری هم جز نقاط قوت
کار از نظر من بود.
شاید نقاط مثبت دیگهای هم بوده و حالا من حضور ذهن ندارم اما چیزی که برام
مشخصه اینه که، باید به سراغ سری OVA ها برم. صحنههای ریز زیادی بود که
دوست داشتم، برخوردهای زیردستها با هم، دعواها و پیشبینی های جنگهای
فضایی و ... دیالوگهای جالب، یکی از دیالوگهایی که در طول فیلم درون ذهن
بیننده باقی میمونه، تو شروع فیلم و از زبان راوی بیان میشه : "Perhaps man
is a creature that must fight until the last one is dead" بود. شنیدن
این جمله برای شروع این فیلم حس خوبی رو به من راجع به فیلم منقل کرد. در
ادامه، بعد از دیدن جنگهای فضایی مابین انسانها و بعضی از صحنههای فیلم و
تلفیقی که موسیقی با اون صحنهها داشت، ناخودآگاه ترکیبی از ارجاعات
سینمایی مربوط به 2001: A Space Odyssey ، صحنههای موسیقی جذابش و
همینطور، Planet of the Apes و اون لذت کاوش کردن درون معمای وجود انسانیت
درون میمونها وارد ذهنم شد. شاید ارجاع دوم آنچنان با ربط نباشه ولی
بهرحال میتونستم باریکههایی از رشتههای داستانی اون فیلم رو در این محیط
فضایی انیمهای ببینم.
روی هم رفته، آره! واقعا از دیدنش لذت بردم. این کلمه "لذت بردن" رو بارها
در طول نوشته ـم در مورد فیلم تکرار کردم و فکر کنم خوب تونستم حسی که بعد
از دیدن فیلم پیدا کردم رو بیان کنم. مسلما به دنبال دیدن ادامه کار میرم
ولی زمانش نامعلومه. ضمن اینکه حالا به اون خبر ساخت سری جدید از این سری
با خوشبینی تمام نگاه میکنم و بهش فکر میکنم؛ "واقعا با گرافیک امروز، این
صحنههای مبارزه فضایی و این داستان عمیق چه جذابیتی پیدا میکنه؟" اون
سوالی ـه که باید منتظر جواب دادنش بمونیم!