برف برف، بـــرف! هیچ وقت نمیشه از دست برف انیمه ای خسته شد؛ یهو وارد
زمستون شدیم .. چپتری از زمستون .. چرا که نه؟ دوست داشتم آکارین رو تو
لباس زمستونی در حال برف پارو کردن ببینم .. آکارین و زور زدن هاش سر برف
بلند کردن، برف کوبیدن هاش به یویی واسم حسابی خنده دار بود .. واقعاً هیچ
شخصیتی مثل آکاری پر از معصومیت و نازنینی نیست. این اپیزود چندین و چند
مورد شوجو آی و یوری پسند داشتیم که دوست دارم به بعضی هاش اشاره کنم.
بهتره با شات باشه و تو انتهای پستم بهشون اشاره می کنم ولی به نظر رسید
که این اپیزود تمرکز روی زوج قرار دادن آکاری/یویی و آکارین/کیوکو قرار
داده شده بود و هر کدوم به شکلی بامزه پیش برده شد؛ صحنه برف با گرم کردن
صورت یویی و افتادن روی برف با همدیگه و در مورد کیوکو، با صحنه قایم شدن
تو کمد و اون فلش بک خیلی دوست داشتنی و البته لحظه "زمان حال" اپیزود که
از نبود کوتاتسو رنج می بردند و همدیگه رو بغل کردن!
ماری این اپیزود واقعاً ناز شده بود .. با اون کلاه خرگوشی و لباسای
زمستونی و ورجه وورجه کردن هاش روی کلبه برفی درجه کاوایی بودن انیمه رو
چند برابر کرده بود. نکته بامزه اینه که بدون حضور ماری چان هم درجه کاوایی
بودن انیمه در سطح بالاییه .. بهرحال تو این بین کیوکویی وجود داشت که از
معصومیت این کارکترها استفاده کنه و همه چیزو بهم بریزه! در این موندم که
چرا فکر می کرد می تونه پا روی کلبه برفی بذاره .. و "مردن آکاری" یا همون
خراب شدن آدم برفیش هم یه تنوع کمدی خوب بین لحظات اول اپیزود بود .. اون
حالتی که آکاری مردنش رو داد میزد شدیداً واسم دوست داشتنی بود.
کوتاتسو چه وسیله مهمی واسه ژاپنیاست .. اگه این اپیزود و لرزیدن کیوکو و
آکارین رو ببینید به این موضوع پی می برید. و ممکنه .. ممکنه یکی فکر کنه
که بعد از اینهمه سال کیوکو بلده کوتاتسو رو به کار بندازه ولی
نـــــــــــــه! انگار نه انگار که این تنبل خانوم سال هاست داره از
کوتاتسو استفاده می کنه!
همین صحبت از کوتاتسو و گرم کردن و حمایت باعث شد که فلش بکی به گذشته
بزنیم؛ بازم آکارین قابل اتکا رو ببینیم .. کیوکوی بچه ننه و یویی قلدر ..
واقعاً شخصیت های بامزه ای تو بچگی داشتن .. صدای فلوتی که تو این لحظات
فلش بک پخش شد خیلی دلچسب بود .. حس نوستالژیک زیبایی به صحنه می داد. ذره
بین یوری یاب هم که در این صحنه ها حسابی بیپ بیپ می کرد و لحظات خوبی رو
در این باب با هم دیدیم.
کیوکو در عین تنبل بودن گاهی کارهای خوبی ازش سر میزنه. کامل کردن کلبه
برفی هم یکی از اون کارهای خوب کیوکو بود. ماری چان رو فوق العاده ذوق زده
کرد .. ولی به قیمت مریض شدن و افتادن روی تخت! و بلاخره به خنده دار ترین
صحنه اپیزود رسیدیم .. جایی که کیوکو از سر عصبانیت و ناراحت بودن ملحق شدن
یویی به باشگاه دو به جای کیف، بالشت اتاق باشگاه رو با خودش برداشت و رفت
خونه!
واقعاً حرف نداشت .. هر چند یویی عضو اون باشگاه نشد ولی زمینه رو واسه
یکی از بهترین حرکات کیوکو در طول فصل سوم انیمه بوجود آورد .. آخه چطور
ممکنه یه نفر اینقدر تو هپروت بره که بجای کیف مدرسه، بالشت با خودش به
خونه ببره!!
تازه اون ادای سوپر ماریو در آوردن و سبیل داشتنش هم که بماند.
کیوکو تو دقایق آخر بهترین چیز ممکن شده بود. حتی لحظه خوشحالی کردنش و
بالشت هل دادن روی صورت یویی هم اونو حسابی دوست داشتنی کرده بود.
صحنه هایی از اپیزود :
- اداهای برفی بامزه آکاریـــن :
- افتادن روی یویی :
- گرم کردن صورت یویی با دستای گرم :
- هرجا یویی سنپای باشه، چیناتسو چان از راه میرسه!
- ماری و کیوکو زوج خوبی واسه دیدن اتفاقای بامزه ان :
- کیوکو واقعاً یه هنرمنده :
- درد نبود کوتاتسو و بغل کردن آکاری :
- یکی از ناب ترین لحظه های اپیزود، صحبت در مورد سرما کشیدن خرس های قطبی :
- فلش بک به گذشه و بچگی هاشون :
- خوب شد چیناتسو از راه رسید وگرنه اینا از سرما هلاک می شدن :
- بالشتی که کیوکو با خودش به خونه برد :
- کوبیدن یویی با بالشت
:
- تصور کیوکو از باشگاه سرگرمی هم در نوع خودش جالب بود :
- خوش و بش دوستانه نهایی کیوکو و یویی :
- چیزورو و کائده .. خوبه که کائده به چیزورو روحیه داد :
- یه شات قشنگ از زاویه ای دیگه :
- قرار کیوکو و ساکوراکو واسه خریدن لباس حیوونی برای هاناکو :
حرف خاصی درباره میراکورون ندارم .. جز اینکه چقدر صدا پیشه ش رو همچنان خیلی زیاد دوست دارم و اینکه چقدر سناریوهاش احمقانه ولی نازنینه! و نکته حاشیه ای دیگه، سریالی بود که چیناتسو و یویی داشتن نگاه می کردن .. سریالی که مثل خود انیمه باز هم یوری بود و یه جورایی حس دنیای این انیمه رو واسه من لذت بخش تر می کنه ... اینکه همه چیز اونا به رابطه ها و تمایلشون یه شوجو آی و یوری مرتبطه .. یه نکته بامزه تو کار ناموری، مانگاکای انیمه ست که بخاطر این موضوع اون رو تحسین می کنم.
- بیچاره هیماواری از چه راهی تونست ژیمناستیکشُ یاد بگیره :
- حداقل ساکوراکو به یک دردی خورد :
- چه عجب! بلاخره یه صحنه خون دماغ از چیتوسه دیدیم :
- انتخاب لباس یویی معرکه بود :
- آخه چطور ممکنه این هاناکوی نازنین خواهر ساکوراکو باشه؟!
- روش جلب توجه کردن رو از کیوکو یاد بگیرید :
++
صحنه هایی از اپیزود هفتم :
- آیانو عجب چیزای خوشگلی تو اتاقش داره .. حسابی به کارکترش می خوره :
- بیچاره چقدر بامزه تپق میزنه!
- این تو سری زدن های یویی منو یاد Love Lab انداخت .. یاد شپلق زدن ها بخیر :
- اووووه، کیوکو داری چیکار می کنی؟!!!!
- چیزورو هم یک حضور کوتاه داشت :
- ذوق چیناتسو از گذروندن شب کنار یویی :
- اینجا میمیکش فوق العاده شده :
- اسب یویی :
- آکاری در قالب یویی :
- عاشق این میمیک های آکاری ام :
- قرار فوق العاده به یادموندنیِ کیوکو و آیانو
:
- این کلاهه چقدر به چیناتسو می اومد :
- میراکورون :
- فرار آکارین از دست چیناتسو .. هیچ وقت تکراری نمیشه :
- حداقل این دفعه سناریو برعکس شد و آکارین قاط زد :
- رضایت از قرار تو چهره آیانو موج میزنه :
- یویی بیچاره :
- و صحنه فوق العاده فرصت طلبی ناتمام چیناتسو .. یویی چقدر کاوایی شده :
- صحنه عاطفی بین یویی و کیوکو
- ملاقات دوباره آکارین با توموکو :
- خیالات ساکوراکو از نینجا شدن :
- متوقف کردن زمان و گیج کردن آکارین :
- مگه میشه از دیدن صحنه های بچگی آکارین خسته شد؟
- آلبوم عکس آکانه .. کاش عکس های بیشتری ازش میدیدیم :
- ذوق توموکو از بودن تو اتاق آکانه :
Diamond no Ace S2 - Ep 36 & 37
36 : مثل همیشه صحنه های زیبایی رو از تیم بازنده دیدیدم ..
Ace خوب بلده تیم حریف رو با احترام بدرقه کنه .. این نکته ایه که بارها
ثابت شده؛ حتی اگه بازیکنای حریف عوضی ترین بازیکنای ممکن بوده باشند ولی
باز هم در صورت باخت ترحم رو به دل بیننده وارد می کنند. ایندفعه هم تیم
سیکو با حس و حال خوبی بدرقه شده و مربی کوماکیری حرف های امیدوار کننده ای
از آینده میزد .. آینده ای درخشان برای سیکو! ولی در هر صورت دیگه سیدو
برنده میدان شد و از جو بازی خارج شد.
حالا که مسابقه نیمه نهایی اول به اتمام رسید، واقعاً جا داشت که استراحتی
کوتاه داشته باشیم و به نیمه نهایی اونطرف جدول بپردازیم. ایندفعه ایچیدای
با یک بازیکن جدید پا به میدان مبارزه با یاکوشی گذاشته؛ بازیکنی به نام
"آماهیسا کوسی" که بسیار اخلاق خاصی داره .. یا حداقل من در ابتدا چنین
احساسی داشتم و الان دیگه فکر می کنم به مرور زمان تبدیل به کارکتر کسل
کننده میشه و بخاطر همین با تمام وجود دلم می خواد این یاکوشی و رایچی باشه
که برنده زمین میشن. واقعاً سخت میشه برنده این مسابقه رو پیش بینی کرد و
یه جورایی ته دلم حس می کنم که ایندفعه این یاکوشی هست که می بازه. به
دلایل زیادی .. هم اینکه تا بحال دوبار با یاکوشی بازی کردیم و یکبارش هم
در همین فصل دوم بوده و هم اینکه یاکوشی تو ابتدای بازی داره به خوبی بازی
می کنه و تونسته آماهیسا رو پایین نگه داره!
تو این اپیزود فورویا برای چک کردن وضعیت بدنیش به کلینیک رفت ولی هیچ خبری
از رفتن میوکی نشد .. حتی به روی خودش هم نمیاره! این به ضرر تیمه و معلوم
نیست چی تو سر میوکی میگذره .. به عنوان کاپیتان داره موجبات ضعف تیم رو
پدید میاره .. امیدوارم یا مصدومیتش در حدی نباشه که اونو اذیت کنه و یا
قبل از مسابقه فکری به حالش بشه!
مسابقه شروع شده و پرتاب های کوسی رو دیدیم .. جو لحظات پرتاب کوسی باحاله
.. اینکه چه حرف هایی میزنه و با چه فرمی پرت می کنه خود به خود اونو روی
نقطه پررنگ زمین قرار میده ولی وقتی جلوی رایچی قرار گرفت، ناخودآگاه به
خاطر آوردم که چرا تودوروکی رایچی یکی از کارکترهای مورد علاقه ی من از این
انیمه ست. چه هوم ران راحت و باحالی زد ... خیلی لحظه هوم ران رو دوست
داشتم. حالا دیگه آماهیسا حساب کار دستش اومده بود و جالب این بود که بجای
دپرس شدن هیجان زده شد و این خطری بودن آماهیسا رو نشون میده!
37 : همون بهتر که با این کارکتر جدید و مسابقه به این حساسی بازی
با یک اپیزود تموم نشد؛ جای پرداخت بیشتر رو داشتیم و اینطور که این اپیزود
پیش رفت، لحظات اولیه اپیزود بعدی هم به همین مسابقه می پردازه که می تونه
جالب توجه باشه. ایچیدای در ابتدای اپیزود 2 به 1 جلو افتاده بود و سعی
داشتند که نتیجه رو نگه دارند .. تو همین بین ایس یاکوشی، سانادا هم وارد
زمین شد؛ کارکتر جالب دیگه ی تیم یاکوشی .. نکته اصلی یاکوشی همینه ...
اینکه اونا فقط یک کارکتر باحال ندارن، بلکه چندین کارکتر باحال دارند ..
از تودوروکی رایچی گرفته تا سانادا و حتی مربی هم کارکتر خوبی هستند و
بخاطر همین ارزش بالا برده شدن به فینال رو دارند. به مرور زمان تبدیل به
تیمی شناخته شده برای ما شدن.
تو این اپیزود روی جایگاه تماشاگران بحث های دیالوگی بسیار جالبی داشتیم ..
صحبت های اوچیای با کاتائوکا خیلی خوب ابهام در یک زمین بیسبال رو به رخ
می کشید؛ "غرور یک ایس یا بردی برای تیم" اینکه یک ایس باید پرتاب
های خودش رو فدای تیم کنه، به بَتر حریف بیس آزاد بده یا اینکه با بَتری که
بهش انگیزه ورود به بازی رو داده بجنگه و اهمیتی به چوب زده شدن توپش
نده؟! چیزی که معلومه اینه که آماهیسا کسی نیست که حاضر بشه به رایچی بیس
بده و می خواد هر جور شده اونو اوت کنه ... اگه به رایچی بیس آزاد بده من
یکی شوکه میشم و اصلاً برام قابل هضم نیست! ولی تنها راه برد ایچیدای اینه
که به رایچی بیس آزاد بدند و ... هممم! نمی تونم پیش بینی کنم که چه اتفاقی
می افته .. اگه با این استدلال بهش نگاه کنیم، برنده میدان یاکوشی ـه.
فلش بک هایی از هر دو تیم دیدیم که من فکر می کنم فلش بک های یاکوشی کمی
احساسی تر به نظر میرسیدند .. قدرت تاثیرگذاری مربی تودوروکی رو با هم به
چشم دیدیم و اینکه سانادا چقدر به این مربی ایمان داره. و روی هم رفته الان
جو جوری هست که تصور میشه باید یه حرکت خوب از یاکوشی سر بزنه. به نظر
میرسه تو قسمت بعد سانادا حرکاتی جالب رو به معرض نمایش بذاره .. باید
منتظر بمونیم و ببینیم. من که خیلی دلم می خواد آماهایسا شکست بخوره و این
تودوروکی باشه که بالا بیاد. برای جذاب کردن مسابقه ی دوباره تودوروکی و
ساوامورا آنچنان آماده سازی زیادی نیاز نداریم .. واقعاً حضورشون در مقابل
هم فوق العاده هیجان انگیزه!
صحنههایی از دو اپیزود :
- مربی کوماکیری در مقابل هواداران سیکو حرف های جالبی شنید :
- آماهیسا کوسی، ایس تیم ایچیدای :
- رایچی در حال تجدید قوا :
- چهره بهت زده اوچیای بعد از شنیدن حرف های کاتائوکا در مورد مهره نبودن بازیکنان :
31 : سیدو مسابقه با سیکو رو بسیار عالی
شروع کرد .. چندین امتیاز گرفت و فورویا هم به خوبی پرت می کرد. ولی از
کیلومترها دورتر مشخص بود که بازگشتی از طرف تیم سیکو در انتظارمونه. نحوه
چوب زنی بَترهای سیکو وحشتناک بود .. موجی که با تاب دادن چوب خودشون به
پیچر انتقال می دادن، جو عصبی ناخوشایند رو به تمام پیچرهای سیدو منتقل می
کرد .. چه فورویا و چه بعدها، ساوامورا و حتی کاواکامی هم تونستن این احساس
رو تجربه کنند. در این بین یه نکته مهم پیش کشیده شد و اون چیزی نبود جز
صحبت های اوچیای در مورد کنار رفتن از تیم در صورت موفقیت بچه های سیدو .. و
این بلاخره احتمال موندن کاتائوکا بر سر تیم رو قوت بخشید. حالا با اینکه
ما به اوچیای عادت کردیم و داشتیم کم کم از حضورش لذت می بردیم، مجبوریم به
زودی باهاش وداع کنیم. تو این اپیزود اوگاوا، پیچر گنده بک تیم سکیو هم
وارد زمین شد و رعب و وحشتی رو با خودش به زمین آورد. اون حالت شعر خوندنش
هر چند احمقانه بود ولی بهرحال پرتاب های سهمگینی رو پرت می کرد.
حضور اوگاوا با امتیاز نگرفتن سیدو مساوی شد و سیدو در خط هجومی به بن بست عجیبی برخورد!
32 : بازی به 5 به 0 رسیده بود و همچنان سیکویی ها به دنبال برگشتن
به بازی بودند. در این میان اوگاوا واقعاً سنگ تمام گذاشته بود و داشت به
خوبی می درخشید. تو این اپیزود صحنه هایی از تیم یاکوشی و ایچیدای سوم هم
دیدیم که یکی از این دو حریف فینالیست مسابقه بودند. (جلوتر بیشتر در مورد
این دو تیم صحبت می کنم) تو این اپیزود اوگاوا یک هوم ران عالی زد و بلاخره
تیم سیکو رو به تحرک در آورد. صحنه های خنده دار دویدنش به سمت هوم معرکه
بودند.
و بلاخره صحنه بحث برانگیز هم دوباره اشاره به مصدومیت فورویا بود که داره
جدی تر میشه و به نظر میرسه فورویا تا مدتی دوباره دچار مصدومیت باشه.
همون مشکل قبلی دوباره اذیتش کرد و با اینکه مربی بهش فرصت بازی رو داد ولی
دیدن این مصدمیت کمی ناخوشایند بود.
33 : بعد از درخشش نسبتاً خوب فورویا، نوبت به ساوامورا رسید و چنج
آپ های دیگه کاملاً بدردبخورش! ساوامورا تو موقعیت سنگینی وارد زمین شد ..
جایی که سیکو حسابی روی دور افتاده بود و داشت نتیجه از دست رفته رو جبران
می کرد. تقابل ناگاتا، بَتر سیکو و ساوامورا یکی از لحظات مورد علاقه من از
این اپیزود بود .. همون بَتر موج دار سیکو .. واقعاً کمی آدم رو به یاد
رایچی می نداخت.
تو این اپیزود فلش بک هایی از تیم سیکو دیدیم و با مربیشون بیشتر آشنا
شدیم. اینجوری تونستیم احساس نزدیک تری با بازیکنان تیم حریف پیدا کنیم؛
کاری که انیمه Ace همیشه به خوبی انجامش میده.
34 : ساوامورا همچنان به خوبی پرت می کرد .. حضور ساوامورا تو
جایگاه پیچری همیشه جذبه خاصی به انیمه میداده .. الان هم همینطور بود و
جداً حتی استایل پرتاب ساوامورا هم به دل میشینه. تو این اپیزود جلوی
امتیاز گرفتن اوگاوا گرفته شد ولی متاسفانه عواقب بدی رو بهمراه داشت.
خشونت و بی فکری اوگاوا و وحشی بازی ای که اون در آورد باعث شد که میوکی به
طرز خیلی بدی به زمین بخوره و خدا می دونه که چه مصدومیت بدی براش در
راهه! بهرحال اون صحنه اوج صحنه های این اپیزود بود و حسابی تاثیرگذار واقع
شد. اوگاوا اوت شد و با اینکه صدمه دیده بود اصلاً به روی خودش هم نیاورد و
همچنان به بازی خوب خودش ادامه داد.
35 : و بلاخره اپیزود پایان بخش مسابقه .. جایی که باز هم درخشش
میوکی رو شاهد بودیم .. اونم با یک هوم ران سایونارا ... زیبایی از این
صحنه می بارید؛ واقعاً لحظه هوم ران آخر میوکی رو خیلی خیلی زیاد دوست
داشتم و شاید حتی بگم یکی از بهترین صحنه های کل سری بود. اما این اپیزود
نکات زیادی داشت؛ چه از روحیه دادن کاتائوکا به ساوامورا و چه راه افتادن
کاواکامی و پرتاب لغزنده ماهرانه ش. تو این اپیزود وارد جو ماوراطبیعه هم
شدیم و ساوامورا انرژی عظیمی رو به کاواکامی تقدیم کرد.
رفتن به دور اضافه هیجان زیادی رو تو این مسابقه به وجود آورد ... چوب زنی
سیکویی ها نتیجه ای رو در بر نداشت ولی در عوض نوبت به حمله سیدو که رسید
همه چیز ترسناک شد. و البته گیج کننده!
گیج کننده از این لحاظ که ترکیب پیچر و کَچر تیم سیکو به این تصور افتادن
که میوکی بخاطر اون اتفاق قبلی صدمه دیده و اونو دست کم گرفتن و همین نکته
گره گشا برای سیدو شد. میوکی تونست هوم ران بزنه .. یه هوم ران فوق العاده
زیبا .. هوم رانی که تنها با زده شدن چوب بازی رو تمام شده اعلام کرد ..
امتیازی که باید گرفته میشد و گرفته شد. لحظه خوشحالی و به هوا پریدن
بازیکنای سیدو بسیار دلچسب بود. حرف های میوکی به عنوان کاپیتان تیم حسابی
گوش نواز بود و در نهایت بلاخره مسابقه نیمه نهایی به پایان خودش رسید.
حالا سوالاتی که باقی میمونه، سوالات تلخی هستند : اینکه فورویا به فینال
میرسه؟ اینکه چه بلایی سر میوکی میاد؟ واقعاً جواب این دو سوال می تونه تیم
سیدو رو در فینال موفق و یا شکست خورده از میدون بیرون بیاره. من که فکر
می کنم نبودن میوکی خیلی سنگین تموم میشه و خدا خدا می کنم که میوکی بتونه
به فینال برسه! به نظر نمیرسه فورویا توانایی حضور در فینال رو از دست بده
ولی بهرحال باید درصد کمی رو براش در نظر بگیریم.
در مورد اپیزود بعد هم که معلومه قراره تکرار مسابقه تابستان رو ببینیم؛
مسابقه بین یاکوشی و ایچیدای سوم .. جایی که دوباره هیجان رو با رایچی
تجربه خواهیم کرد. فقط باید منتظر باشیم و ببینیم ایندفعه ایچیدای چه قدرتی
رو به رخ می کشه. یه حسی به من میگه که ایندفعه ایچیدای برنده میدان خواهد
بود. شاید تحول خاصی در این تیم به وجود اومده و هر چقدر هم که رایچی رو
دوست دارم ولی ما تو همین فصل دوم یک بار دیگه باهاش مسابقه دادیم و
ایندفعه جا داره یه تیم جدیدتر رو به چشم ببینیم.
صحنههایی از چند اپیزود اخیر :
- سبک چوب زنی ناگاتا بسیار باحال بود :
- هوم رانی که از ساوامورا گرفت هم صحنه زیبایی بود :
- لحظه له کردن میوکی توسط اوگاوا :
- اما کاپیتان از جا بلند شد :
- یکی از ED Card های مورد علاقه ـم :
- مائزونوی طلایی!
- لحظه هوم ران میوکی :