My Movie Challenge - 122 - Husbands and Wives - 1992
دیگه تو اینجور موقعیتی و بعد از دیدن چندین فیلم از وودی آلن توی چند ماهه اخیر می تونم بگم این فیلم یک فیلم تیپیکال آلن بود. یعنی مشابه با بقیه آثار یا بهتر بگم، حس و حال اونا رو داشت؛ حالا چه نگارش و فیلمنامه، چه داستان اجتماعی و چه بازی بازیگرها و انتظاراتی که میشه از داستان و روند پیشروی و پایان بندی اون داشت. این رو به عنوان یک عنصر بد بیان نمی کنم، بلکه برعکس. وقتی وارد کار میشید، می دونید که قراره فیلمنامه و دیالوگ های قشنگی رو ببینید و این خودش یه نکته مثبته. روی هم رفته به نظرم فیلم جالب توجه ای بود و گرچه نمی تونم اون رو بالاتر از باقی فیلم هایی که از آلن دیدم بذارم ولی از این حقیقت هم نمی تونم بگذرم که فیلم سرگرم کننده و خوبی بود.
حضور خود وودی آلن تو فیلم هاش هم مثل همیشه واسه من بگیر و نگیر داره. و کلا تصور اینکه یک کارگردان برای خودش نقش در نظر گرفته و بعد نشسته فکر کرده که «خب کدوم بازیگر زن رو میخوام که نقش مقابلم رو بازی کنه و بتونم ببوسمش و ... » برام یه مقدار عوق آور هست و دلم نمی خواد بهش فکر کنم. یا شاید درباره آلن و بخاطر حواشیش چنین احساسی بهم دست میده ولی بهرحال فرای این نکته و صرفاً از لحاظ هنری، نوع بازی آلن که عین همیشه بود و چیز متفاوتی تو نوع بازی خودش نداره ولی حضور کاراکترش بدک نبود
بجز اون خود فیلم روند مطلوب و سرگرم کننده ای داشت و سرگرم شدم. از تیپ و استایل جولیت لوییز هم توی این فیلم خوشم اومد.
6.3/10