My Movie Challenge - 92 - Longlegs - 2024
چه حس مریض و خوبی توی فیلم بود. خصوصا تو لحظاتی که نیکلاوس کیج وارد فیلم شد. داستان به خودی خود حس Creepy و جذابی داشت و هرچقدر جلوتر رفتیم این حس تشدید شد که چیز خوبی بود. من در واقع چون بدون شناخت قبلی وارد فیلم شده بودم اصلا انتظار چنین پایان بندی با چنین تم و مضمونی نداشتم و این احساس رضایت خوبی برای من بوجود آورد.
درباره کیج هم خوشحالم که سال های اخیر تونسته یک رستگاری بخصوص بدست بیاره و دوباره خودش رو بالا بکشه. ناگفته پیداست که بازم گه گاه ممکنه فیلم ضعیفی بازی کنه ولی حداقل هنوز بعد از اینهمه سال می دونیم که اون اگه نقش درستی بهش داده بشه بلده حسابی خوش بدرخشه. این فیلم مصداق بارز این صحبت بود کیج فیلم رو با حضور خودش حسابی دیدنی تر کرده بود.
مایکا مونرو رو فکر نمی کنم تا بحال جایی دیده باشم ولی حس دیزی ادگلز جونز رو واسم داشت و همش دلم می خواست دیزی اینجا جای این بازیگر حضور می داشت. گرچه که مایکا هم نقش رو خوب ایفا کرده بود و ایرادی بهش وارد نبود. احساس سکوت و مرموز شخصیت خودش رو به خوبی به تصویر کشونده بود.
6.4/10