
وای، چه پایان زیبایی! 
از الان می تونم این انیمه رو یکی از بهترین های تابستون بدونم و این
تمامش مدیون شخصیت پردازی عالی اثره؛ اینکه به تک تک کارکترهایی که اطراف
کایزاکی آراتا وجود داشتن پرداختیم و به هر کدوم تا حدی که میشد تمرکز
داشتیم و در کنارش خود کارکتر کایزاکی هم رشد کرد و از گذشته و آینده ش حرف
هایی زده شد. باورپذیری کارکترها و انسی که بیننده با کارکترها می تونه
بگیره تو این سری حرف اولُ میزنه! از هیشیرو و کاریو گرفته تا اوگا و آن و
... حتی کارکترهای فرعی پسری مثل آکیرا که برای دفاع از تاما پا وسط میذاشت
و کم حضور داشت .. از همه حرف زده شد و حتی اون کارکترهای فوق فرعی هم
ناخودآگاه به قالب کلی داستان می خوردند و این از نظر من فوق العاده بود.
اینکه روند انیمه بجای تمرکز روی جریانات آزمایش، روی جنبه عاشقانه داستان
تمرکز کرد بسیار انیمه رو زیبا کرد و دو اپیزود آخر هر لحظه ش واسه من
هیجان انگیز و لذت بخش بود. چه اعترافات قشنگ و باحالی داشتیم .. لحظات
احساسی انیمه حسابی به دل من یکی خوش اومدند و حاضرم دوباره واسه دیدنشون
پای دیدن انیمه بشینم. 
ولی روی هم رفته میشه نقطه قوت موسیقی کار رو همون آهنگ های پایانی دونست
که به نحو خوبی اجرا شده بودند و حس لازم رو به من منتقل کردند. 






- چند شات عالی از کاریو
:



کم پیش میاد 10% به 90% غلبه کنه و کم پیش میاد چنین درجه لذت پایینی که از
اپیزود اول بردم تو اپیزودهای بعد یهو برگرده ولی .. تو این مورد شد؛
اپیزود دوم و سوم نظر من رو بلکل در مورد انیمه عوض کرد و همین اون خوبیِ
قانون "سه اپیزودی" رو مشخص می کنه! خوشبختانه ریلیز شدن انیمه بصورت یکجا
تو این مورد به نفع من و انیمه تموم شد و حالا که دارم بهتر به دنیای اثر
نگاه می کنم، ازش راضی هستم .. ادامه مسیر واسم جالب بوده. شاید بیشتر این
موضوع بخاطر جنبه کمدی پیش اومده بین رابطه کاریو و هیشیرو بوده باشه و نه
موضوع اصلی! ولی بهرحال خوب شده ... احساس می کنم تم، روند پیشروی و حس و
حال جاریِ خوبی بر انیمه حاکم شده و ماراتون زدن این اثر کمی منُ یاد
ماراتون زدن کارهای نتفلیکس میندازه که میشه ریلکس نشست و از دیدن
اپیزودهای پشت سر هم اون سریال ها لذت برد.
بهرحال .. خواستم نظر منفی خودم رو اصلاح کنم .. و بگم که نظرم برگشته!
حالا منتظر دیدن ادامه ماجرا هستم و می خوام ببینم با این فضای حالا خوب چه ماجراهایی رو خواهیم دید.
+
دو صحنه مورد علاقه ـم از اپیزود دوم و سوم ...
- سیگاری که کنار گذاشته شد :

- و لبخند های کاملاً طبیعی هیشیرو
:


صادقانه بخوام صحبت کنم، حتی ذره ای راضی نبودم ... ! 
نمی دونم چرا با دیدن هایپ اطراف انیمه و اشتیاق طرفداران و با وجود دیدن
تریلر نه چندان خوب اثر امیدوار شده بودم! خوب نبود و اصلاً نتونست منُ
راضی کنه. جو انیمه بجای بالغانه بودن، کودکانه به نظر میاد، در حدی که من
بعد از دیدنش از دوستای خودم پرسیدم "چرا این انیمه تگ Kids رو کنار خودش
نداره؟!" یعنی بطور جدی کنجکاو بودم که جریان چیه ... ؟! و البته کودکانه
داریم تا کودکانه ... ! انیمه های برش های زیادی داریم به غلط با لقب
کودکانه خونده میشن ولی در واقع برای تمام سنین مناسب هستند .. نمونه بارزش
Gochuumon wa Usagi Desu ka که در عین کودکانه بودن، قابل دیدن تمام سنین
دیگه هم هست و جز بهترین هاست. اما در مورد ReLIFE مسئله اینه که انیمه قصد
کودکانه بودن رو نداشته ولی نتیجه چیزی جز یک حس و حال ساده و
بچگانه نشده! از اون فضای کلاسی و کارکترهای بی حس و حالش گرفته تا اوپنینگ
رنگارنگی که آدمُ یاد انیمه های اواخر دهه 90 تا 2000 میندازه! گرافیک و
طراحی چهره ها هم همینطور .. من که نتونستم کارکترها رو ذره ای قبول کنم.
شاید بتونم تنها لحظه خوب اپیزود رو جریان سیگار بدونم که اونم در سطح Eh
بود.
و باز خوبه که اپیزودها بصورت یکجا ریلیز شدن .. میشه سریع 3 اپیزود دید و روی دراپ کردن یا نکردنش تصمیم گرفت.
در مورد من که تا به الان 90% دراپ هست و 10% ادامه!

