M | F | S

My Favorite Stuff

M | F | S

My Favorite Stuff

Amanchu

Amanchu




توضیحات و نظر شخصی : پس بالاخره وقتش شد؛ وقت صحبت درباره یکی از آرزوهای انیمه ای و حالا دیگه به حقیقت پیوسته‌ی من! این لحظه، لحظه ای که دارم شروع به نوشتن درباره Amanchu می کنم برای من بسیار عزیزه و هر چقدر که بخوام سعی کنم در قالب این متن احساساتی نشم ولی باز هم به شما قولی نمیدم و ممکنه در حین نوشتن این معرفی درگیرانه تر از حالت معمول برخورد کنم و در ادامه برای شما توضیح میدم که چرا این اتفاق می افته و چرا من به این انیمه علاقه زیادی دارم و اونُ یکی از بهترین های تابستون می دونم. پس با من همراه باشید و با یکی از با پتانسیل ترین کارهای فصل تابستان آشنا بشید.

اول از همه باید اینُ بدونید که این مانگا درجه اهمیت و ارزش بالایی برای من داشته، داره و می تونم به راحتی لحظاتی رو به خاطر بیارم که در حال صفحه به صفحه خوندن مانگای این اثر بودم و کنجکاو بودم .. که روزی پا به دنیای انیمیشن شده‌ی این اثر بذارم، این کار رو به شکل دیگه ای تجربه کنم و باهاش همراه بشم. این احساس چیز غریبی برای اهالی مانگا خون نیست و من با اینکه خودم رو یک مانگا خون حرفه ای نمی دونم ولی با تجربه کردن چند اثر خاص و موردعلاقه مانگایی خودم تونستم به احساس نزدیکیِ زیبا و انسی که میشه با یک اثر مانگایی پیدا کرد و گرفت پی ببرم؛ اینکه چه حس و حالی داره که با لحظه خبر انیمه شدن مانگای مورد علاقه خودتون روبرو بشید و اینکه ذهن شما چقدر در خیالبافی درباره به تصویر کشیده شدن صحنه های موردعلاقه تون غرق میشه. رها شدن قوه تخیل و تئوری سازی های پیش از فرا رسیدن لحظه پخش انیمه، ثانیه ها، دقایق عزیز و مقدسی واسه یک هوادار پر و پا قرص محسوب میشن .. و من حالا تو این دقایق چنین احساساتی رو در سر دارم. دلم می خواست اون لحظات منحصر به Amanchu رو در قالب انیمیشن به نظاره بنشینم؛ دلم می خواست بتونیم در فضای انیمیشنی پا به دنیای کمتر اکتشاف شده اثر بذاریم و می دونستم، احساسی قوی بهم می گفت که اگه این اتفاق بیافته، عده زیادی از انیمه بین ها غافلگیر خواهند شد و به راحتی زبان به تمجید زیبایی های نهفته در این مانگا باز می کنند و در کنارش من و طرفداران این مانگا لبخندی به لب میاریم، یکی از آرزوهای انیمه ای خودمونُ تحقق یافته می بینیم و از دیدن انیمه و پرداخت قابل تحسین اون حظ کامل می بریم.

اما حتماً می پرسید کدوم دنیای کمتر اکتشاف شده؟ خب، بذارید شفاف تر توضیح بدم؛ حرف من از دنیای زیر آبه، زیر دریاها و اقیانوسها ... رفتن به درون دریاها و غواصی کردن چیزی نیست که به کرات درون انیمه ها دیده باشیم؛ همه باید به این موضوع اعتراف کنیم که سوژه ای به مانند سوژه غواصی کمتر در دنیای انیمه ها به میون کشیده شده و جذبه این اثر رو میشه حتی از همین تک واژه "غواصی" هم درک کرد. انیمه می تونه جنبه آموزشی بالایی داشته باشه و من تا اونجایی که مانگا رو خوندم، می دونم که حداقل درباره کپسولهای اکسیژن و ابزار و لوازم غواصی اطلاعات بسیار جالب توجه ای به بیننده داده میشه و بیننده رو به این تصور می ندازه که ماناگاکا برای بهتر توصیف کردن این فضا دست به چه تحقیقاتی زده. مسلماً یک مانگاکای خوب مثل آمانو کوزوئه به دنبال ارائه کاری بی نقصه و داشتن اطلاعاتی همه جور مناسب درباره غواصی چیز کاملاً منطقی ای به حساب میاد. اما اینجا لازمه قبل از بیشتر صحبت کردن از غواصی اشاره ای به داستان انیمه کنم و بعد بیشتر از این شما رو با محیط کاری و اینکه چه فکر می کنم آشنا می کنم.




[نمونه ای از صحنه های غواصی مانگا]



داستان : هیکاریِ 15 ساله، دختر شاد و بشاشیه که کنار دریا زندگی می کنه و به همین دلیل تونسته با غواصی و رفتن به زیر آب آشنا بشه و وقت زیادی رو به غواصی می گذرونه. اما حالا هیکاری بزرگ شده و بالاخره زمان رفتنش به دبیرستان فرا رسیده؛ وارد دبیرستان میشه، معلمی رو علاقمند به غواصی میبینه، کسی که حاضره بیشتر از اینها اونُ با علاقه غواصی آشنا کنه و بهش درس بده. در همین حین هیکاری با یک دوست جدید به نام "فوتابا اوکی" که به غواصی علاقمنده هم آشنا میشه و اینجوری پا به دنیای فانتزی این انیمه میذاریم. جایی که روزانه به یاد گرفتن غواصی، آشنا شدن با لوازم اون و رفتن به زیر آب دریاهای اطراف می گذره و بعد از اون رفته رفته رابطه ای صمیمی (ولی دوستانه) بین هیکاری و اوکی شکل می گیره و ... !

غواصی و روی هم رفته "دریا" یک نکته کاملاً جذاب درون انیمه هاست؛ کمی با خودتون فکر کنید .. چند اپیزود موردعلاقه ساحلی رو به خاطر میارید؟ چرا اکثر انیمه ها همیشه یک اپیزود ساحلی رو درون خودشون دارند؟ شاید بعضیاتون به "فن سرویس" اشاره کنید و اینکه صرفاً به سراغ ساحل رفتن بهونه ایه برای بازی با روابط کارکترهای دختر و پسر انیمه ولی باور کنید علاوه بر این چیزی به نام "محیط خارق العاده" هم وجود داره که ما رو به سمت اینگونه اپیزودها و اینگونه لوکیشن ها جذب می کنه. و تصورش رو بکنید انیمه ای که بتونه تمام مدت ما رو در کنار دریا نگه داره چه حس و حال لذت بخشی داره. تنها انیمه ای که می تونم به یاد بیارم که لوکیشن های اصلی خودشُ به دریا اختصاص داده بوده سری بسیار دوست داشتنی Shinryaku! Ika Musume و یاد و خاطره کارکتر به یادموندنی "ایکا موسومه" ست؛ جایی که موجودی مرکب از دل دریاها بیرون اومد و در کنار ساحل انواع و اقسام سناریوها رو به چشم می دیدیم، می خواست هر جور شده زمینُ به تسخیر خودش در بیاره و بیشتر در حال کمدی سیر می کرد. در مورد آمانچو هم میشه لوکیشن ها رو دریایی دونست .. شاید گاهی به مدرسه بریم ولی حتی اونجا هم به محیط استخر خواهیم پرداخت و اینکار نه از سر فن سرویس انجام می گیره، نه! بذارید بهتون اطمینان بدم .. من با شناختی که از Amanchu دارم تضمین می کنم که حتی با وجود اینکه استودیوی سازنده J.C Staff هست و بعضی کارهای اخیرش از بهترین ایچی های ساخته شده تا به امروز هستند ولی این اثر چیزی فرای یک انیمه ایچیه. اصلاً فکر می کنم نام این انیمه نباید با کلمه "ایچی" در یک جمله آورده بشه. معصومیت بسیار دلپسندی در سرتاسر فضای اثر جا گرفته و می دونید چرا؟ چون مانگاکای این اثر "آمانو کوزوئه" ست.

آمانو کوزوئه یک خانم مانگاکای ژاپنیه .. ولی اشتباه نکنید، کوزوئه یک مانگاکای معمولی نیست؛ ایشون کسیه که کاری رویایی به مانند سری Aria رو خلق کرده؛ کاری ستایش شده و زبانزد اهالی عاشق ژانر برش زندگی. الگوی و پایه اصلی بسیاری از کارهای برش زندگی بوده و کاریه که از نظر من هنوز که هنوزه کارگردانان انیمه ای سبک برش قادر به خلق اثری با حسی نزدیک به اون نشدن و این سختی راه شاید بخاطر ضعف ریشه اصلی انیمه های ساخته شده و ضعف بعضی مانگاکاها بوده باشه؛ اینکه مانگاکایی با ظرافت به مانند کوزوئه رو در اختیار ندارند، اینکه لطافتی که کوزوئه در صفحه صفحه مانگای خودش قرار داده بوده، دنیایی که با چند کارکتر دختر و لوکیشن هایی زیبا بوجود آورده در اثرهای برش زندگی دیگه در سطح پایین تری قرار داره. آریا یک اثر استثنا بوده و ... اگه اثری مثل Ginga Eiyuu Densetsu رو The Godfather دنیای انیمه بدونیم، Kill la Kill رو Pulp Fiction بدونیم، Death Note رو Rope (هیچکاک) بدونیم، Monster رو The Silence of the Lambs بدونیم، Rainbow رو Papillon بدونیم، Steins;Gate رو Inception بدونیم، میدونید Aria چی لقب می گیره؟ Singin in the Rain ؛ برای من در این شکی نیست ... Singin in the Rain فیلم و اثری فوق العاده زیبا و موزیکاله، محبوب ترین فیلم تمام دوران منه و کاریه که به راحتی با احساسات آدم بازی می کنه و هنوز که هنوزه با گذشت بیشتر از 50 ، 60 سال از زمان ساخت و اکران فیلم، ماندگاری خودشُ حفظ کرده. عمر بی نهایت خوبی داشته و من به شخصه هر وقت به سراغ دیدن Singin' in the Rain میرم بیشتر از قبل بهش احساس نزدیکی می کنم و دوباره برای دیدنش برنامه ریزی می کنم. احساس زیبایی که در این دو اثر وجود داره بهم شباهت هایی داره و می تونید با دیدنشون دلگرمی و دلخوشی لازمُ بدست بیارین. و من حالا دارم سعی می کنم Amanchu رو برای خودم یک اثر سینمایی بدونم. برای من Amanchu حسی ترکیبی از It's a Wonderful Life و American Beauty رو داره. اون حس کنجکاوی و اکتشافی که در وجود "لستربرنهام" در فیلم American Beauty نهفته، پلاستیکی که درون هوا معلقه و مونولوگی که با زیبایی، تحرک یک پلاستیک معمولی رو مملو از توصیفات زیبای زندگی می کنه و یا اون لذتی که پایین کشیدن "ماه" برای جورج بیلی (جیمی استیوارت) در It's a Wonderful Life داره و اینکه می خواد ماه رو با طنابی پایین بکشه و به مری تقدیم کنه. زیبایی های متفاوتی رو میشه از فیلم های مختلف مثال زد ولی گمونم وقتی انیمه رو پخش شده ببینیم بهتر میتونیم در مورد اثر قضاوت کنیم. جدای از اون، من دوست دارم باز به آریا برگردم و از حس و حال نزدیک آریا به آمانچو چیزهایی بگم.




[فن آرتی از انیمه Aria ، انیمه ای واقع شده در شهر نئو-ونیزیا، شهری خیالی در میان آب و سیاره آکوا!]



با وجود محبوب بودن آریا در جوامع ژاپنی و غربی انیمه بین، متاسفانه این اثر هنوز نتونسته در جوامع فارسی زبان انیمه ای به جایگاهی که مستحقشه دست پیدا کنه. من بارها درباره این اثر صحبت کردم، به شخصه سعی کردم در این زمینه فرهنگ سازی کنم، به هر شکلی که می تونم! با زیرنویس کردن انیمه، با حرف زدن، پست زدن از انیمه و ... سعی کردم اون رو به دوستانم توصیه کنم و پیشنهاد دیدنشُ به خیلی ها دادم. چون احساس کردم داشتن آرامش چیزی هست که ما باید به دنبالش باشیم؛ احساس کردم فصل جدیدی رو باید برای انیمه بین ها به وجود بیاریم؛ فصلی که بجای عطش داشتن برای دیدن کارهای شونن و اکشن جدید، برای دیدن کارهای برش زندگی جدید هم امیدوار بمونیم و لحظه شماری کنیم. این ایده، این نظریه تا حدودی بین دوستانم جا افتاده، نمیگم از طرف من بلکه میگم جامعه انیمه ای ما به مرور زمان تونست ژانرهای دیگه ای رو هم در کنار ژانرهای قالب شده در انیمه های بلند بپذیره و حالا تو نقطه عطف خاصی در این زمینه قرار داریم. جایی که عده زیادی از ما کارگردان های محبوبی در ژانر برش زندگی داریم، آهنگسازها رو میشناسیم، شناخت عوامل باعث شده ما حرفه ای تر فکر کنیم و حرفه ای تر دنیای سرگرمی خودمونُ انتخاب کنیم. این قدم بزرگی برای ما بوده و هنوز هم قدم هایی رو برای برداشتن پیش رو داریم که باید بزودی نفس عمیقی بکشیم و پای راست خودمونُ دوباره از جا بلند کنیم.

من فکر می کنم لطافت کاری همچنان در Amanchu باقی هست. لطافتی که در وجود انیمه آریا دیده بودیم؛ شاید از لحاظ احساسی و روی هم رفته کلیت اثر آمانچو ضعیف تر از آریا باشه ولی اینکه آمانو کوزوئه و ساتو جونیچی بر سر کار حضور دارن برای من کافیه تا به این باور برسم که حداقل ثمره این چشم انتظاری یک انیمه دلچسب خواهد بود. برای اینکه از شناخت خودم درباره لطافت کار صحبت کنم، باید به عقب برگردم و بگم که من مدت هاست در حال خوندن مانگای این اثر هستم. از اونجایی که یه جورایی امیدم به انیمه شدن Amanchu کم بود و دلم حسابی برای دنیایی خلق شده توسط آمانو تنگ شده بود، روزی از روزها دلمُ به دریا زدم و شروع به غواصی در مانگای آمانچو کردم! حدود 30 چپتر یا مقداری بیشتر از اثر رو خونده بودم که ناگهان خبر انیمه شدن اثر اومد و اسباب خوشحالی من فراهم شد. خوشحال بودم که بار دیگه ای جوامع انیمه ای و طرفداران سری آریا می تونن از وجود دنیایی خلق شده توسط آمانو بهره ببرن و به شما این نوید رو میدم که اگه اهل دل و به دنبال آرامش هستید این انیمه برای شماست .. آمانو کوزوئه یکی از بهترین لوکیشن ها و فضاهای مانگایی و انیمه ای رو در Amanchu به وجود آورده ... آخه مگه میشه به زیر آب رفت و به آرامش نرسید؟!

از کوزوئه حرف زدم ولی بذارید کمی از ساتو جونیچی، این مرد پر احساس و کارگردان خوش دست هم سخن بگم. آقای ساتو جونیچی، کارگردانیه که از دهه 80 میلادی در عرصه ساخت انیمه دست داشته و صنعت انیمه سازی رو عین کف دستش میشناسه. نکته جالب توجه ای که با مرور کارنامه ساتو جونیچی می تونید بهش پی ببرید اینه که اون از ابتدا بیشتر به سمت کارهای ملایم علاقمند بوده و بعد از گذشت چند دهه من به عنوان کسی که کارهای ایشونُ دنبال کردم این علاقمندی رو به خوبی درک می کنم و اونُ به جا می دونم. از جمله کارهای معروف این کارگردان میشه به Aria که صحبت هایی ازش کردم سخن بگم؛ کاری که بدون لمس جونیچی ممکن بود از بودن و تبدیل شدن به یک شاهکار باز بمونه. ساتو جونیچی با اضافه کردن نکات ریز عمده ای به این اثر روح بخشید؛ از بازی با زاویه های دوربین گرفته تا اضافه کردن موسیقی متن سنتی و آوردن بعضی از بهترین خوانندگان آهنگ های ملایم به دنیای انیمه آریا. علاوه بر Aria از جمله کارهای خوب این کارگردان میشه به سری Tamayura اشاره کرد که بعد از گذشت 2 فصل و 4 فیلم سینمایی بالاخره داره به پایان خودش میرسه .. اون هم مثل آریا از لطافت بالایی بهره گرفته بود و پر از احساس بود. من به سری Tamayura هم علاقه خاصی دارم و اونُ یک انیمه التیام بخش خیلی خوب می دونم. M3: Sono Kuroki Hagane رو شاید بشه کاری متفاوت در کارنامه این کارگردان دونست یا فرضاً Phi Brain: Kami no Puzzle که از نقطه مطمئن جونیچی به دور بودن ولی همچنان تونستن به اندازه کافی مخاطبی برای خودشون دست و پا کنند.




[نمایی از انیمه Tamayura ، داستان دختری که بعد از مرگ پدرش، به یاد پدر عزیزش به عکاسی رو میاره.]



اما وقتی بحث به سر کارگردانی کارهای برش زندگی میرسه من بارها اظهار نظر کردم که دو کارگردان رو می تونید "بهترین" بدونید؛ یکی ساتو جونیچی (Aria ، Tamayura) و یکی ماساهیکو اوتا (Yuru Yuri ، Himouto) ، این دو کارگردان از نظر من بهترین های این ژانر هستند و هر کدوم به سبک خودشون تونستن باعث پیشرفت ژانری این فضا بشن و با حرکت به سمت جلو تونستن فضای کاری رو برای حضور افراد با استعدادی مثل کاواتسورا شینیا (Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge ، Non Non Biyori) مهیا کنند و باید بخاطر این موضوع از اونا متشکر باشیم. و اگه بحث سر این خواهد بود که اوتا و جونیچی چه شباهت هایی بهم دارند؟ جواب اینه که آنچنان بهم شبیه نیستند؛ اوتا روی جنبه کمدی کارهای برش عملکرد بهتری داره و جونیچی روی روح دادن و التیام بخش بودن اثر تمرکز می کنه. این به اون معنا نیست که کارهای اوتا بی روح هستند، نه! فقط میشه گفت اوتا به صورت زیرپوستی روح خودش رو به اثر می بخشه ولی تمرکز جونیچی با قدرت تمام روی دلگرم کننده از آب در اومدن انیمه ست. اینها هر دو به نوبه خودشون عالی عمل می کنند و ایراد آنچنان خاصی نمیشه به سبک کاری این دو کارگردان بزرگ گرفت.

و حالا نکته حاشیه ای اینه که جونیچی به عنوان کارگردان اصلی Amanchu رو نمیسازه؛ بلکه به عنوان ناظر کارگردانی بر سر کار حضور داره. این هم پُست بدی نیست ... هر چند به عنوان طرفدار تمایل داشتم تمام و کمال اختیار ساخت انیمه به دستان جونیچی سپرده بشه ولی نمی دونم در پشت پرده ساخت انیمه چه اتفاقاتی افتاده و یه جورایی این عمل رو "سپردن مشعل به نفر بعدی" در نظر می گیرم و تصور می کنم جونیچی می خواد با این نظارت هنر خودش رو به افراد دیگری منتقل کنه؛ بخاطر رابطه خوبی که با آمانو کوزوئه داشته تصمیم داره Amanchu رو هم به اثری به یادماندنی تبدیل کنه و به همین دلیل در کنار کارگردان اصلی حضور داره. خوشبختانه نفری که به عنوان کارگردان اصلی Amanchu نام گرفته، اصلاً فرد بدی نیست و اون کسی نیست جز کارگردان اثر معروف Bakuman ، آقای کاسای کنیچی، مرد 46 ساله ای که تونسته چندین بار خودشُ به اثبات برسونه. چه از کار خوش ذوق و محبوبی مثل Bakuman بوده باشه و یا چه کارهایی مثل Hachimitsu to Clover ، Aoi Hana ، Nodame Cantabile و حتی کاری ورزشی به مانند Major ؛ در هر صورت این کارگردان تونسته انیمه های زیادی رو به خوبی کارگردانی کنه و ضعف آنچنان خاصی نمیشه به کارش گرفت. و وقتی دو کارگردان قدرتمند و با سابقه خوب رو بر سر کار بذارید چه چیزی تحویل می گیرید؟ یک انیمه مطمئن و عالی! این عقیده منه و فکر می کنم حتی اگه بخوایم تمام عوامل دیگه رو کنار بذاریم می تونیم نسبت به این دو کارگردان تضمین شده فکر کنیم و اونا در خور توجه بدونیم.




[اثر پر از خاطره Bakuman ، فراموش نشدنی و همچنان بزرگ!]



در کنار این دو کارگردان خوب، یک تنظیم کننده جوان و زن به نام Mieno Hitomi هم داریم که باز هم نکته مثبتی به شمار میره؛ اینکه با نگاه به سابقه هیتومی بتونیم به داشتن یک خوش سلیقگی زنانه و لطیف باور و امید داشته باشیم کار راحتیه. از جمله کارهایی که ایشون کار تنظیم داستانشونُ انجام داده میشه به Akagami no Shirayuki-hime ، Arakawa Under the Bridge ، Etotama ، Flying Witch و ... همه کارهایی هستند که حس ملایم خوبی رو در درون خودشون داشتند و خصوصاً این اواخر این خانم تنظیم کننده با اثری مثل Flying Witch نشون داد که چقدر در فضای ملایم محض عالی عمل می کنه. این برای من جای امیدواری رو به وجود میاره و همین باعث میشه که به هیتومی شانس حضور و درخشش بدم. امیدوارم که منُ ناامید نکنه و سربلند از پس این امتحان بربیاد. خوشبختانه در این راه دو کارگردان مطمئن رو در کنار خودش داره که حتی اگه جایی به ضعفی بخوره بتونه از تجربه اونا کمک بگیره و دوباره به درون مسیر اصلی برگرده.

یکی از عنصرهای فوق العاده پررنگ در انیمه Aria موسیقی متن اثر بود. بذارید راحت بگم : برای من بهترین موسیقی متن انیمه ای متعلق به این انیمه ست .. احساسی که از شنیدن موسیقی متن انیمه آریا به سمت من هجوم میاره و منُ در خودش غرق می کنه رو با هیچ موسیقی متن دیگه ای تجربه نکردم و بخش بزرگی از با احساس از آب در اومدن انیمه آریا و عظمتی که در ذهنم من به دست آورده به این موسیقی متن برمی گرده؛ کاری که به دست گروهی سنتی به نام Choro Club با همراهی آقای Senoo Takeshi سپرده شده بود. Choro Club با استفاده از سازهایی سنتی، غیرعادی و کمتر استفاده شده در هر اثر دیگه ای تونست یک موسیقی متن کاملاً متفاوت رو به وجود بیاره. من عاشق سازهای سنتی هستم و آریا هم نمونه ای عالی برای به رخ کشیدن زیبایی صدای سازهای سنتیه. ساتو جونیچی رو بخاطر به جون خریدن این ریسک و آوردن یک گروه متفاوت تحسین می کنم و باید قبول کنیم که این تفاوتی بسیار مثبت در یک دنیایی انیمه ای بوده.




[Choro Club در کنار تاکشی سنو (در سمت چپ) ]



وقتی به انیمه Amanchu رسیدیم، ابتدا دلم می خواست کسی مثل Mizutani Hiromi (کسی که کار آهنگسازی کارهایی مثل Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge ، Non Non Biyori رو به عهده داشته) رو بر سرکار ببینم ... نمی دونستم رابطه جونیچی با میزوتانی سنسی چطوره ولی برای من میزوتانی یکی آهنگساز فوق العاده مناسب برای کاری آرامشبخش به نظر میرسید و بدم نمی اومد که به سراغش بریم. ولی بعد ناگهان عوامل انیمه Amanchu اعلام شدند و با اسمی ناآشنا به نام Gontiti برخورد کردم. ترس وجودمُ گرفت .. سریعاً اسم رو سرچ کردم، متوجه شدم با یک گروه موسیقی دو نفره روبرو هستیم ... نمی دونستم چی فکر کنم ولی بعد چهره اونا رو دیدم .. به موسیقی ساخته شده توسط اونا کمی گوش سپردم و حالا با خیال راحت دارم به موسیقی متن خوبی که قراره توسط اونا بشنویم فکر می کنم. Gontiti یک گروه موسیقی دو نفره آکوستیکه که تا بحال بیشتر از 30 آلبوم از اونا منتشر شده ... رقم خیره کننده! همچنین لازم به ذکره که این گروه تا بحال برای فیلم های زیادی آهنگسازی کردند و حتی در زمینه فیلم های سینمایی هم سابقه دار هستند. این گروه آنچنان سابقه ای در دنیای انیمه نداره و شاید شاخص ترین کاری که بشه بهش اشاره ای کرد، آهنگسازی برای OVA های Yokohama Kaidashi Kikou بوده باشه که از قضا من مانگای Yokohama Kaidashi Kikou رو خوندم و می دونم چه اثر دلپذیریه. هر چند هنوز وقت نکردم به سراغ OVA های این اثر برم ولی تصور می کنم با رفتن به سراغش می تونم کمی با فضای کاری Gontiti آشنایی پیدا کنم. و در هر صورت به نظر میرسه Gontiti انتخاب کاملاً به جایی برای این فضای کمتر اکتشاف شده خواهد بود ... آمانو کوزوئه، ساتو جونیچی، غواصی، ملایم و شناور بر روی آب و Gontiti ، یک موسیقی متن سنتی و کاملاً مناسب برای اثر!




[Gontiti ، گروهی که آهنگسازی آمانچو رو برعهده داره]



بریم به سراغ دوبلورها؛ با اینکه سالهای زیادی از زمان پخش آریا گذشته ولی من کمی امیدوار بودم و دلم می خواست که ساتو جونیچی از یکی دو دوبلور انیمه آریا جهت زنده کردن نوستالژی طرفداران استفاده کنه و بهره بگیره ولی به نظر میرسه که لیست گویندگان انیمه کاملاً جدید هستن و به نوعی می خوان حس جدیدی رو به ما بشناسونن که اصلاً چیز بدی نیست و من به شخصه به عنوان یکی از طرفداران جونیچی از این عمل استقبال می کنم. حالا شاید در ادامه یکی از دوبلورهای آریا رو به عنوان دوبلور مهمان داشتیم و اونم در نوع خودش نوستالژی خوبی میشه ولی در حال حاضر لیست یک لیست کاملاً نو خواهد بود. (با یک استثنا!) نقش "هیکاری" ، کارکتر اصلی رو Suzuki Eri گویندگی خواهد کرد؛ کسی که اخیراً با انیمه هایی مثل Flying Witch و نقش "چیناتسو، Heavy Object و نقش "میلیندا" ، Dimension W و نقش "الیزابت" در کنار ما حضور داشته و اگه به عقب تر برگردیم شاید پررنگ ترین نقشی که تا بحال ایفا کرده رو بتونیم نقش "سانائه" در انیمه Rokujouma no Shinryakusha بدونیم. پس با این وجود میشه این دوبلور رو با پتانسیل و نو دونست. حضور پیدا کردن در نقش اصلی یک کار خوب از استودیویی معروف مثل J.C Staff می تونه نقطه پرتاب و اوج گیری خوبی برای این دوبلور باشه. اما در کنار این دوبلور نه چندان معروف، یک دوبلور با تجربه قراره نقش "اوکی" رو به عهده داشته باشه؛ Kayano Ai که بارها و بارها صداشُ شنیدیم و یکی از بهترین دوبلورهای زن انیمه ای امروزیه. از آخرین نقش هاش میشه به "دارکنس" در Kono Subarashii Sekai ni Shukufuku wo ، نقش "ساکورا مگومی" در Gakkougurashi ، نقش "ساکاکی" در Shokugeki no Souma ، نقش "موکا" در Gochuumon wa Usagi Desuka و ... اشاره کرد و از نقش های قدیم این دوبلور هم می تونم به کارهای معروفی مثل No Game No Life و نقش "شیرو" ، Nagi no Asukara و نقش "چیساکی" ، Golden Time و نقش "هایاشیدا" اشاره کرد. و خب نکته جالب و همون "استثنا" یی که بهش اشاره کردم و درباره این دوبلور میشه به زبون آورد اینه که ایشون در OVA های اخیر انیمه Aria نقش کوچیکی داشته که میشه تصور کرد چرا ساتو جونیچی از اون برای این کار دعوت به عمل آورده. حداقل ارتباط دوبلورهای آریا با آمانچو حضور Kayano Ai خواهد بود. نقش معلم داستان، کسی که قراره به بچه ها آموزش غواصی بده رو Itou Shizuka به عهده داره. دوبلور بسیار با تجربه ای که از جمله کارهای معروف اون میشه به Prison School و نقش "میکو"، Suisei no Gargantia و نقش "بلو"، Working و نقش "کوزوئه" و ... اشاره کرد. سابقه بلند بالایی داره و از دهه 2000 فعالیت گویندگی خودش رو آغاز کرده ولی هنوزم نمیشه اونُ با تجربه ترین فرد گروه به حساب آورد چون نام کسی مثل Inoue Kikuko در لیست به چشم می خوره؛ کسی که از دهه 80 در صنعت گویندگی فعالیت می کرده و هنوزم مشغول به کاره. هرچند نقشی که به عهده داره، پیرزن داستان "کینو" نقش آنچنان پررنگی نیست ولی بهرحال لقب با تجربه تیم گویندگی ناخودآگاه به این شخص تعلق می گیره و می تونید با چک کردن لیست کارهای این گوینده به انیمه های خیلی خاصی مثل Ranma 1/2 ، Golden Boy ، Inuyasha ، Shaman King، Onegai Teacher و ... برخورد کنید که به شخصه خودم با Onegai Teacher خاطره بیشتری دارم و جا داره اشاره کنم که در سال های اخیر هم فعالیت خوبی داشته و از جمله کارهای اخیرش میشه به حضور در Durarara ، Musaigen no Phantom World ، Ore Monogatari ، Valkyrie Drive: Mermaid و ... اشاره کرد.




[تمرین غواصی!]



آمانچو هم مثل آریا کارکتر (های) پسری داره که هرچند فرعی هستند ولی می تونیم در طول سری باهاشون آشنا بشیم. اما در مورد "ماکوتو" ، کارکتر پسر اول آمانچو کافیه بدونید که اونقدرا پرحرف نیست و حقیقتش کمتر یادم میاد تو فضای مانگا پرحرفی کرده باشه و بیشتر به سکوت می گذرونه. شاید در حد کم حرفی کارکتر Suguru در انیمه Non Non Biyori که اصلاً و به هیچ وجه حرف نمیزنه نباشه ولی بهرحال کم حرفه! در عوض خواهرش، "آی" خوب بلده حرف بزنه، دوست خوبی واسه شخصیت های اصلی داستانمونه و می تونه رفته رفته به یکی از محورهای کارکتری تبدیل بشه. در مورد دوبلورهای این دو نفر باید بگم که نقش "ماکوتو" به Umehara Yuuichirou سپرده شده؛ کسی که کارهایی مثل Akagami no Shirayuki-hime ، Haruchika ، Owari no Seraph و ... رو در کارنامه خودش داره. و "آی" رو هم Oonishi Saori گویندگی می کنه و از جمله انیمه های سابقش میشه به Saenai Heroine no Sodatekata ، Heavy Object ، Mikagura Gakuen Kumikyoku ، Shokugeki no Souma و ... اشاره کرد.

در انتها جا داره به استودیوی سازنده انیمه یعنی J.C Staff هم اشاره کنم. دیگه این روزها کمتر کسی هست که با این استودیو نا آشنا باشه و حقیقتشُ بخواید وقتی شنیدم این استودیو قراره آمانچو رو بسازه تعجب کردم! از این لحاظ که واقعاً انتظار دیدن چنین انیمه ای رو از این استودیوی اون روزها "ایچی ساز" نداشتم ولی خب دیده بودیم که حتی در این انیمه های ایچی هم کیفیت کاری اونا و سطح عملکردشون در ساخت انیمیشن و حمایت عوامل بالاست. پس این رو به فال نیک گرفتم و به این استودیو واقعاً علاقه دارم و استودیو با ساخت Flying Witch در فصل بهار هم اینُ ثابت کرد که از پس ساخت یک انیمه آرامش بخش برمیاد و اینکاره هستن. حالا محض یادآوری بعضی کارهای این استودیو رو هم براتون اسم میبرم : Prison School ، Shimoneta to Iu Gainen ga Sonzai Shinai Taikutsu na Sekai ، Shokugeki no Souma ، Dungeon ni Deai o Motomeru no wa Machigatte Iru Darouka: Familia Myth ، Joshiraku ، Golden Time و ... یک عالمه کار خوب دیگه که همه حرف هایی برای گفتن داشتند و به خوبی نام این استودیو رو به درخشش در آوردن. امید به اینکه اونا بتونن بار دیگه درخشش و اعتبار بیشتری رو با ساخت انیمه Amanchu کسب کنند ... من که امیدوارم!



« دوبلورها و کاراکترهای اصلی انیمه»







Love Live! Sunshine

Love Live! Sunshine






توضیحات و نظر شخصی : اگه قرار بود از هر انیمه آیدولی دیگه ای صحبت کنم، ممکن بود کارم به سختی کشیده بشه و درصد زمان بالایی رو ازم بگیره ولی وقتی جریان به Love Live ، برترین انیمه آیدولی تمام دوران میرسه، انیمه آیدولی ای که گاه حتی توسط متنفران ژانر آیدولی هم ستایش شده میرسه، راحتی کلام به نهایت حد ممکن خودش برای من میرسه. کافیه برید و نقدهای مختلف سایت های انیمه ای رو چک کنید و با دیدگاهی که در مقابل این انیمه وجود داره روبرو بشید، جملاتی رو می بینید که به سادگی توجه رو شما رو به خودشون جلب می کنند : "من از انیمه های آیدولی متنفر بودم، تا اینکه این انیمه رو دیدم!" ، "پسر، کی فکرشُ می کرد انیمه آیدولی هم بتونه خوب باشه؟" ، "گمونم وقت به وجود اومدن یک انقلاب در دنیای آیدول ها رسیده" ، "از این به بعد نگاه من به انیمه های آیدولی عوض میشه!" و این جملات ادامه دارند و همین به سادگی می تونه نکته ای برای کشش داشتن انیمه و حداقل امتحان اون برای شما باشه. این نشون میده که چه افراد زیادی با بی میلی تمام این انیمه آیدولی هایپ شده و جو داده شده رو شروع به دیدن کردند و در انتها در شگفتی این اثر زیبا انگشت به دهان موندن و هایپ و جو داده شده رو به جا دیدن و صحیح. این خصوصیت Love Live ـه. فکر می کنید با یک انیمه ساده طرفید، یه انیمه آیدولی دیگه ... مثل ده ها عنوانی که در طول سال منتشر میشه ولی نه ... اصلاً و ابداً اینطور نیست؛ Love Live ممکنه سناریویی ساده مثل تمام انیمه های آیدولی دیگه داشته باشه، سناریویی ساده مثل یه گروه موسیقی که به دنبال رسیدن به اوجه ولی اونقدر ریزه کاری های خاص و منحصر به فرد درون خودش داره که به راحتی میشه اونو چندین سطح بالاتر از ابرها به نسبت باقی انیمه های آیدولی دونست.

گمونم کارکترها گزینه مناسبی برای شروع باشند؛ من و شما دور یک میزگرد نشستیم و قراره یک انیمه آیدولی بسازیم .. پس بیاید با هم فکر کنیم ... چطور میشه 9 عضو و کارکتر اصلی داشت و به همه اونا یک شخصیت متفاوت داد؟! فکر نمی کنید تو لحظه ای از این جلسه حداقل چند نفر از ما تسلیم بشیم و تصور کنیم که ساختن یک انیمه با 9 کارکتر اصلی کار غیرممکنی باشه؟! واضحاً این چالشی بزرگ و خطرناک پیش روی عوامل انیمه Love Live بوده .. چالشی که غیر قابل فتح به نظر میرسیده. چه انیمه های بسیاری دیده شدن که حتی با وجود داشتن 3 ، 4 کارکتر اصلی و دارا بودن به نسبت کارکترهای کمتر در مقابل LL ، باز هم در شخصیت پردازی و دادن خصوصیات منحصر به فرد ضعیف عمل کردند و به قعر پرتگاه ناامیدی و یاس طرفداران رها شدند ولی در Love Live اصلاً چنین چیزی رو نخواهید دید. شاید چند نکته ریز کلامی و شخصیتی بعضی دخترهای انیمه رو بتونید با باقی کارکترهای انیمه ای مشابه بدونید ولی بطور گروهی هیچ گروه آیدولی و یا انیمه ای دیگه ای با شباهت با گروه "میوز" (نام گروه لاو لایو) نمیرسه. شنیدید وقتی یکی به یکی دیگه میرسه، شخصیت جالب می بینه، با کنجکاوی تمام رو به اون می کنه و بهش میگه "یه چیزی در مورد تو متفاوته" ، این از همون موقعیت هاست؛ شما با Love Live روبرو میشید و هرچه جلوتر میرید انس بیشتری با محیط و کارکترهای انیمه می گیرید و اونوقت هست که با خودتون فکر می کنید "واقعاً چه چیز این انیمه داره همچنان منُ به دنبال خودش می کشونه؟!" ، "هر چیزی که هست یه چیز سحرآمیزه." و بعد رفته رفته متوجه میشید که عنصرهای ریز و پرداخت فوق العاده خوب به فضای آیدولی انیمه و تلفیق اون با دنیای برش زندگی چیزیه که داره انیمه رو برای شما دیدنی می کنه.





برای داشتن یک انیمه آیدولی متفاوت و البته خوب چه چیزی باید داشت؟!




تا بحال انیمه های آیدولی بسیاری ساخته و تولید شده ولی با جرات میشه گفت که هیچ کدوم آنچنان choreography یا رقص آرایی/تنظیم رقص مناسبی نداشتند. همیشه این خوانندگی و آواز خوانی کار بوده که بیشتر مورد توجه قرار گرفته بوده و کاری که Love Live انجام داد تغییر این رویه بود؛ بوجود آوردن یک فضای موزیکال نو و با طراوت با رو کردن انواع و اقسام روتین های رقص دیدنی و چشم نواز. به مرور زمان و با پیش رفتن انیمه دخترهای گروه حتی تونستن اداهای رقص منحصر به فرد خودشونُ ابداع کنند و با توجه به نوع شخصیت و کارکتری که داشتند می تونستید در روتین اجرای اونا حرکاتشونُ تشخیص بدید و بیشتر با ترکیب بندی رقص اونا همراه بشید. اما خب یک انیمه آیدولی که در عالم آواز می گذره مسلماً به خوانندگی خوب هم نیاز داره و اینجاست که ترکیب طلایی انیمه LL شکل می گیره؛ جایی که تلفیق بسیار صحیحی از روتین رقص و خوانندگی شکل می گیره و در نهایت اون صحنه هایی رویایی موزیکال رو به وجود میاره؛ صحنه هایی که برای هواداران انیمه به یادموندنی هستند و سطح درجه کیفی کار رو چندین برابر بالاتر میبرند. جایی که شما در انیمه های آیدولیِ دیگه حتی می تونید چشماتونُ از مونیتور بگیرید و فقط به خوانندگی گوش بدید، جای خودش رو به لحظه ای داده که شما حتی در جایی که فقط موزیک نواخته میشه هم چشم به حرکات منظم کارکترها دارید و این از اون لحظاتی هست که ژانر موزیکال غربی رو یک ژانر محبوب در عالم سینما (در سال های کلاسیک سینما) تبدیل کرده بود.







صحبت از موزیکال غربی و سینمای موزیکال کردم، لازمه از این حرف بزنم که کار در پرداخت صحنه های موزیکال و رقص انیمه Love Live به حدی در سری و بعدها در فیلم سینمایی اثر خوب بود که من در حین دیدن سری ، وقتی به صحنه ای که دخترهای انیمه در فرودگاه یکهو شروع به آواز خوندن و رقص کردند ذهنم به عقب فلش بک زد؛ به دورانی که از فرد آستر و جین کلی موزیکال میدیدم و خاطره خوب اونا برام زنده میشد و چقدر خوبه که یک انیمیشن قدرت به چالش کشیدن احساسات یک بیننده رو در این سطح داشته باشه. رقص در ملاعام و در حالی که داستان داره به پیش میره خیلی به یک فضای موزیکال کمک می کنه؛ به لطافت جنس اثر و اینکه چقدر بهتر میشه خود رو غرق شده در ترانه های انیمه یافت. بیشتر کارهای موزیکال دیگه در دنیای انیمه های ژاپنی به همین اکتفا می کنند که مقدمه سازی کنند، تلاش کنند تا گروه آماده بشه و بعد روی یک صحنه بزرگ در مقابل چشم های مردم اجرایی رو به انتها برسونن و تمام. ولی در Love Live همه جور جزییاتی به چشم می خوره. از اپیزودهای کوهستانی، اردو و کمپ و انواع و اقسام سناریوهای محبوب تر کردن گروه گرفته تا صحنه های احساسی و دراماتیک بین اعضای گروه. کار به جایی میرسه که ما با خانواده اعضای گروه هم آشنا میشیم و جزییات حاشیه ای کار از این لحاظ عالیه. این یعنی پرداخت کارکتری عالی .. یعنی آشنا شدن به نحوه صحیح با تک تک اعضای گروه و در نتیجه بیشتر فرو رفتن در قالب داستانی اثر!

وقتی یک انیمه با تم اصلی موسیقی قراره ساخته بشه، حضور یک آهنگساز بسیار حائز اهمیته؛ اینکه یک نفر بتونه با فضای کاری به خوبی ارتباط برقرار کنه و تماسی و ارتباطی که کارگردان و دیگر عوامل بهش امیدوار هستند رو با بینندگان اثر بوجود بیاره. Fujisawa Yoshiaki ، کسی که این مسئولیت رو در انیمه Love Live به عهده داره، آهنگساز خوبیه ولی گاهی در کارنامه خودش لنگ زده و من به شخصه وقتی از سری Love Live به انیمه Yuru Yuri San Hai اومدم و کاری که این آهنگساز برای یکی از محبوب ترین انیمه های تمام دورانم ایفا کرده بود رو دیدم بسیار مایوس شدم. ایشون فصل سوم Yuru Yuri رو به شکل فاجعه باری از لحاظ موسیقی ضعیف کرد و روزی نبود که من با دیدن سری سوم Yuru Yuri بخاطر موسیقی ضعیف کار حرص نخورم! اما این نکته به کنار، Fujisawa Yoshiaki در قالب سری Love Live به خوبی عمل کرده و محبوبیت سطح کشوری گروه میوز نشان از این حقیقت محض داره. اینجاست که سعی می کنم به عنوان کسی که از کار قبلی Fujisawa Yoshiaki خوشش نیومده دیدگاهم رو دوباره به سمت مثبت بچرخونم و جنبه کاری LL رو در نظر بگیرم. شاید در عوامل سری LL کس یا کسانی باشند که برای بهتر به ثمر نشوندن موسیقی اثر به این فرد کمک می کنند و در حال حاضر نگاهی مثبت به بخش آهنگسازی انیمه دارم.







گروه قبلی (دو فصل و یک فیلم سینمایی) انیمه Love Live با نام "میوز" شناخته میشد. ولی گروه جدید قراره با نام "آکوا" شناخته بشه که اسم زیبایی از نظر منه. خصوصاً بخاطر خاطره شخصی ای که از اسم آکوا با انیمه Aria دارم (یکی از لوکیشن های انیمه آریا) ؛ بهرحال اخیراً سینگل (تک آهنگ) هایی هم از این گروه موسیقی منتشر شده که طرفداران چنان به سمت خرید اون سینگل ها هجوم بردند که در لیست پرفروش ترین سینگل های یکی دو هفته ژاپن این گروه در رده اول پرفروش ترین ها قرار گرفته بود و همین نشون از اون داره که طرفداران سری Love Live چقدر آماده دیدن انیم هستند. من هم به عنوان طرفداری از این سری انیمه ای جهت هیجان بیشتر پیدا کردن برای دیدن سری جدید به سراغ دانلود سینگل ها رفتم و یکی تو ترک از اونا رو جالب توجه دیدم .. صداها رو دوست داشتم و حالا منتظر آشنا شدن با کارکترهای انیمه هستم. و خب، اگه بخوایم صادقانه حرف بزنیم باید بگیم که LL برای تولید کنندگانش فقط یک انیمه نیست؛ اونقدر وسعت تجاری بالایی در این اثر وجود داره که حالا حالاها می تونید چشم انتظار دیدن انواع محصولات مربوط به این اثر باشید؛ از فیگورها گرفته تا مانگا، سینگل های بعدی، فن آرت های جور واجور و ... اونقدر درباره سری اول فن آرت داشتیم که من حسابش از دستم در رفته! واقعاً به طرز عجیبی سرعت تولید فن آرت از این اثر بالا بود. حالا چه به صورت اشاره های رابطه ای بین کارکترها و یا چه صرفاً به نمایش کشیدن گروه توسط طرفداران اثر. سایت های جستجوی عکس و فن آرت انیمه ای غرق در انواع و اقسام تصاویر این سری انیمه ای هستند ... باور کردنش راحته، کافیه همین الان به یک سایت انیمه ای سر بزنید و اسم این انیمه رو جستجو کنید.

در مورد رابطه حرف زدم، بذارید کمی از روابط و جوی که بین کارکترهای اثر وجود داره (یا بهتره بگم، در سری اول وجود داشت) سخن بگم. صمیمی، شاد، سرحال و بدون روابط عاشقانه! کارکترها تماماً دختر هستند و هر چند همیشه اشاره هایی زیرپوستی به روابط بعضی کارکترها با هم میشه و بعضی ها مثل خودم ذره بین به دست دنبال پیدا کردن سکانس های ریز علاقمندی دو کارکتر به هم میریم ولی در متن انیمه به روابط اشاره ای مستقیم نمیشه و صرفاً دوستی صمیمی بین اعضای گروه حاکم هست. اما این نکته اصلاً نتونسته جلوی هواداران عاشق خیالبافی رو بگیره و سرتاسر اینترنت پر از فن آرت های علاقمندی کارکترها به همدیگه ست؛ تلنگرهایی که به ذهن طرفداران زده میشه و ... فرضاً از علاقه ماکی به نیکو میشه هزاران هزار فن آرت پیدا کرد، از رابطه اری با نوزومی، از رابطه هانایو و رین هم همینطور و الا آخر. هر چند در انیمه های مطرح دیگه هم همین موضوع به مقدار فراوان قابل مشاهده ست ولی تصور می کنم Love Live به نسبت فن آرت های بیشتری رو نصیب خودش کرده و اون بخاطر پتانسیل رابطه ای بین کارکترها ست. احساس نزدیکی کارکترها بخاطر رفتن روی صحنه و اجرای رقص و آواز بیشتر از حالت معمول قابل لمس و دوست داشتنه و این یک نکته خوب در دنیای Love Live به حساب میاد.





[ماکی و نیکو، یکی از زوج های مطرح و محبوب بین طرفداران سری!]


و اما سری جدید، انیمه ای که قراره با پسوند Sunshine پخش بشه ...


داستان : "چیکا تاکامی" یکی از طرفداران پر و پا قرص گروه "میوز" ـه، دختری که با الهام گرفتن از نجات مدرسه "اوتونوکیزاکا" توسط یک گروه آیدولی (میوز) ، تصمیم می گیره همین عمل رو در مدرسه خودشون هم به انجام برسونه. آکادمی "دختران اورانوشی" در خطر بسته شدن قرار داره و تاکامی با تشکیل دادن یک گروه آیدولی به دنبال کسب محبوبیت برای مدرسه و محل تحصیل موردعلاقه خودشه. اما تشکیل دادن یک گروه آیدولی به این راحتی ها هم نیست و باید تلاش تاکامی رو در راه رسیدن به هدفی که در پیش داره دنبال کنیم. آشنا شدن با اعضای گروه و رفتن به سوی اجراهای زیبای موزیکال!

سری جدید هم مثل سری قبلی 9 عضو در گروه خواهد داشت، گروه به نام "آکوا" شناخته میشه و همونطور که تو خلاصه داستان اشاره کردم، دخترای انیمه در یک آکادمی به نام "دختران اورانوشی" مستقل هستند. در مورد تعداد اعضا و اینکه چرا بیشتر یا کمتر نشدن کنجکاوی خاصی ندارم .. در عوض در مورد شخصیت های انیمه حسابی کنجکاوم؛ دوست دارم بدونم هر کدومشون چه جور خصوصیات اخلاقی ای دارند. آیا می تونن به حد و اندازه منحصر به فرد بودن تک تک اعضای گروه میوز موفق عمل کنند یا اینکه ایندفعه کارکترهایی رو تو گروه خواهیم داشت که من از وجودشون ناراضی باشم. میوز برای من یک گروه آیدولی ایده آل بود؛ تونستم با تمام اعضای گروه ارتباط برقرار کنم و هر کدوم رو به نحوی دوست داشتم. امیدوارم گروه آکوا هم بتونه منُ راضی از پای دیدن انیمه بلند کنه.






استودیوی سازنده انیمه، استودیوی محبوب Sunrise هست؛ همون استودیویی که فصل های قبلی سری Love Live رو تولید کرده بوده و حمایتی که این استودیو از سری خواهد داشت حمایتی کاملاً تضمین شده خواهد بود .. من اینُ به شما قول میدم که اونا در ساخت این انیمه کوتاهی نخواهند کرد. فکر نمیکنم جایی افتی در کیفیت تولیدی اثر شاهد باشیم و این به اون دلیله که سری Love Live چندین برابر بودجه اولیه برای Sunrise درآمد بهمراه داره. سری اول از جایگاه صفر شروع کرد و به فروش بیلیونی رسید. ولی حالا این انیمه جدید جایگاه اولیه‌ی محکمی رو دل هواداران سری Love Live داره و به همین دلیل اصلاً دور از انتظار نیست که Sunrise بهای بیشتری رو برای دریافت بازخورد بهتر از خریداران دی وی دی ها و بلوری ها به اثر بده. کارگردانی به دست فرد جدیدی سپرده شده ... کمی تا قسمتی دلم می خواست همچنان کارگردان سابق Love Live رو بر سر کار ببینم ولی گمونم داشتن یک نگاه جدید هم بد نباشه. آقای Sakai Kazuo قراره کارگردانی سری جدیدُ به عهده داشته باشه؛ کسی که قبلاً کارهای نه چندان مطرحی مثل Kidou Senshi Gundam AGE ، Mushiuta ، Uta Kata و ... رو کارگردانی کرده. جدای از کارگردانی به صورت کلی نقش های مختلفی در انیمه های دیگه داشته ... از داستان پردازی گرفته تا کارگردانی اپیزودیک و این متنوع کار کردن کارگردان باریکه امید خیلی خوبیه و میشه بهش دل بست ... از جمله کارهای فرعی این کارگردان میشه به حضور در انیمه هایی مثل Bleach ، سری های Aria ، انیمه Code Geass ، Tamayura و ... اشاره کرد.

از آهنگساز سری Katou Tatsuya چیزهایی گفتم ولی یک اشاره کوتاه دیگه می تونه این باشه که ایشون قبلاً کار ساخت موسیقی متن انیمه هایی مثل Shokugeki no Souma ، Mirai Nikki ، Gingitsune ، Comet Lucifer و ... رو به عهده داشته. از آهنگسازی که بگذریم، می تونم به نکته مثبت دیگه ای در لیست عوامل اشاره کنم و اون حضور Hanada Jukki در نقش تنظیم کننده داستان انیمه هست. ایشون سابقه خوبی در بین عوامل این اثر داره و می تونه فرد مناسبی واسه راهنمایی و رسوندن کارگردان به نقطه ایده آل باشه. از جمله کارهایی که Hanada Jukki در تنظیم داستان اونا نقش داشته میشه به Nanatsu no Taizai ، No Game No Life ، huunibyou demo Koi ga Shitai و ... اشاره کرد. علاوه بر این تعداد کارهای درخشان دیگه ای هم در کارنامه داره که می تونید برای بیشتر آشنا با اون به سایت های مرجع انیمه ای سر بزنید.



و اما بخش گویندگان انیمه ... جایی که فکر می کنیم حداقل صداها رو خواهیم شناخت.







ولی نه، اینطور نیست! ظاهراً گویندگان انتخاب شده واسه انیمه کاملاً جدید و نو هستند. اگه بخوایم یه اشاره کلی کنیم می تونیم بگیم که هیچ کدوم بجز Suzuki Aina تجربه گویندگی رو در آثار مختلف نداشتند و چهره هایی جدید محسوب میشن. و حتی Suzuki Aina هم که من ازش فاکتور گرفتم، صرفاً در چند نقش فرعی صداپیشگی کرده و زیاد نمیشه اونُ کهنه کار و یا وارد به فضای گویندگی دونست. پس به همین دلیل نمیشه زیاد در مورد صداها نظر داد .. فقط میشه گفت که حس تازگی خوبی در دنیای گویندگی سری Love Live! Sunshine نهفته خواهد بود و من به عنوان طرفدار سری دوست دارم هر چه سریع تر با صدای هر کدوم از کارکترهای انیمه آشنا بشم و ببینم چقدر می تونم با صدای اونا ارتباط برقرار کنم. امیدوارم رشته هایی نزدیک به لطافت صدای هانایو، زبری صدای نوزومی، نازنینی صدای هونوکا، آوازهای عالی اریو، لوس شدن های نیکو، خجالت کشیدن های ماکی و اومی و ... در این انیمه به چشم بخوره. من امید زیادی به موفقیت این اثر دارم و از الان این انیمه رو جز لذت بخش ترین آثاری که قراره در تابستون ببینم می دونم. از این حقیقت که یک انیمه آیدولی برای هر کسی نیست با خبرم ولی باز هم حرف ابتدای پست خودم رو تکرار می کنم و میگم که Love Live یک انیمه متفاوته ... باور نمی کنید؟! برید و سری اول انیمه رو امتحان کنید. ^_^



« دوبلورها و کاراکترهای اصلی انیمه»






Pan de Peace

Pan de Peace






توضیحات و نظر شخصی : باز هم کاری اقتباسی از یک مانگای 4-پنله؛ حالا دیگه به برهه ای از زمان رسیدیم که من فکر می کنم همه به حضور مانگاهای 4-پنله در بین انیمه ها عادت کرده باشیم؛ کارهای ساده ای که کافیه نگاهی به شکل و شمایل درونی مانگای اونا بندازید تا متوجه بشید که چقـــدر برگردوندن این آثار به دنیای یک انیمیشن کار سختیه و نیاز به چه خلاقیت بسیار زیادی داره؛ اینکه چطور میشه از یک صفحه داستانی فوق العاده ساده، یک سناریوی خیلی معمولی، دیالوگ هایی کوتاه چنین پرداخت انیمیشنی و متحرکی رو به وجود آورد سحر و جادوی خاصی رو می طلبه .. دستان هنرمندی رو میطلبه و من فکر می کنم حتی اگه در انتها این کار برگرفته شده از مانگای 4-پنله اونقدرها عالی از آب در نیاد، میشه تلاش کارگردان و عوامل رو برای رنگ دادن به یک اثر غیرتجملی رو تحسین کرد و بهشون آفرین گفت. رفتن به سراغ یک اثر 4-پنله شهامت بالایی میطلبه و این خودش به تنهایی ارزش بها دادن رو داره.

داستان : دختر سر به هوایی به نام "مینامی" تازه به دوران دبیرستان خودش رسیده و آماده گام برداشتن به سوی زندگی جدید خودشه. دبیرستانی که انتظارشُ می کشه و دوستان جدیدی که قراره پیدا کنه. در این بین، مینامی یک علاقه خاص و بامزه داره .. اون عاشق خوردن نون اول صبحیه (!) و در کنار این علاقه آشپزی رو هم بسیار زیاد دوست داره؛ غذاهای زیادی درست می کنه و بعد از پختن نون و غذاها، اونا رو به مدرسه میبره و به دوستای خودش تعارف می کنه ...و همه چیز در این خلاصه میشه که : مینامی لذت داشتن یک دوستی خوب در دوران دبیرستان رو از راه نون پختن و چشیدن مزه نون ها بهمراه دوستانش تجربه می کنه.

خب، لازم نیست شما بگید .. منم می تونم بجای شما جمله رو به زبون بیارم : "داستان بیش از اندازه ساده به نظر میرسه" .. حتی اگه مثل من عاشق انیمه های برش زندگی باشید و انیمه های برش با محوریت کارکترهای دختر رو دوست داشته باشید باز هم کمی از شنیدن خلاصه داستان زده میشید. و این به اون معنا نیست که این انیمه انیمه بدی میشه؛ بلکه به این معناست که حداقل چهره اولیه بد به نظر میرسه. نمیشه با هیجان تمام اپیزود اول رو دانلود کرد و با شوق و ذوق بسیار دیدن انیمه رو شروع کرد. ولی میشه با فاکتور گرفتن خلاصه داستان نه چندان خوب انیمه یک فرصت، تنها یک فرصت به این اثر داد و دید که آیا این انیمه ارزش وقت گذاشتن رو داره یا نه.

نهایتاً نظر شخصی من اینه که این انیمه به عنوان یک انیمه کوتاه بهتر عمل می کنه و شاید بهتر این باشه که برای چنین سوژه و فضای ساده ای مدت زمان زیادی در نظر گرفته نشه. هنوز مدت زمان انیمه در هیچ منبعی اعلام نشده اما با توجه به اینکه استودیوی سازنده یعنی Asahi Production کارهای کوتاه زیادی رو در طی چند فصل اخیر ساخته، میشه تصور رو به این گذاشت که این انیمه هم کوتاه خواهد بود. درسته که روی هم رفته میشه مانگاهای 4-پنله رو کوتاه و جمع و جور دونست ولی ما در گذشته مانگاهای 4-پنله زیادی داشتیم که تبدیل به انیمه های 24 دقیقه ای شدند. از جمله اونا میشه به K-On ، Gugure! Kokkuri-san ، Hidamari Sketch ، Love Lab و ... اشاره کرد که همه نزد انیمه بین ها شناخته شده هستند و کارهای موفقی از آب در اومدند.

همونطور که اشاره کردم استودیوی تولید کننده انیمه Asahi Production هست که از کارهای آخرشون میشه به Onsen Yousei Hakone-chan ، Million Doll ، Himegoto و ... اشاره کرد. کارگردان کار، آقای Tsuji Hatsuki هست که 66 سالشه و سنش برای کارگردانی چنین کاری کمی زیاد به نظر میرسه! (حالا شاید ایشون بر خلاف سنشون دلی جوان دارند که اگه اینطوره چه عالی! ) از جمله کارهای ایشون میشه به چند سری از انیمه Cardfight اشاره کرد و بجز اون هم انیمه آنچنان خاصی رو نمیشه بهش اشاره کرد. هر چند ایشون از دهه 80 میلادی در صنعت انیمه حضور داشتند ولی خب باز هم کارگردانی کردن یک انیمه برش زندگی با حال و هوای امروزی کمی می تونه براش چالش برانگیز باشه و باید ببینیم که چطور این محتوایی که بهش سپرده شده رو کنترل می کنه. تنظیم کننده داستان خانم Murakami Momoko هست که دو کار مثل Nurse Witch Komugi-chan R و Million Doll در کارنامه کاری خودش داره.

تو بخش دوبلورها هم به مانند بخش عوامل کارگردانی و تنظیم کننده نام آنچنان پررنگی رو نمیشه به چشم دید. شاید بشه نقطه مثبت این بخش رو حضور خانم Kido, Ibuki دونست؛ کسی که قبلاً در انیمه هایی مثلTokyo ESP ، Seirei Tsukai no Blade Dance ، Kanojo ga Flag wo Oraretara و ... نقش هایی اصلی رو به عهده داشته و میشه بهش اعتماد داشت. تو ادامه، خانم Yamazaki Erii رو تو لیست دوبلورها داریم که بعضی از کارهای ایشون عبارتند از : Dance with Devils ، Re-Kan ، Glasslip و ... که همه هم نقش هایی فرعی بودند. نفر بعد تو لیست دوبلوری خانم Toyota Moe هست که ایشون هم سابقه ای نه چندان طولانی در عرصه دوبلوری داره. از جمله بعضی کارهای ایشون میشه به Hibike! Euphonium ، Kyoukai no Kanata ، Kyoukai no Kanata و ... اشاره کرد. بهرحال این نفر سوم به نسبت نفر دوم تجربه کارهای بهتری رو داشته و خصوصاً در انیمه با به عهده گرفتن نقش اصلی داستان (Kawashima Sapphire) فرصت خوبی رو برای درخشش پیدا کرده بوده. باید دید این سه دوبلور در کنار هم چطور عمل خواهند کرد و آیا می تونن به نجات این انیمه کمکی کنند یا نه.



« دوبلور ها و کاراکترهای اصلی انیمه»






Bakuon

!!Bakuon






توضیحات و نظر شخصی : بذارید اول یک توافقنامه رو مرور کنیم و از سر راه برش داریم؛ توافق کردن سر اینکه تا بحال در ژانر برش زندگی همه جور سناریویی رو به چشم دیدیم، کار ساده ای باید باشه؛ چه دخترای دبیرستانیِ عشق موسیقی که گروه موسیقی رو تشکیل میدن، چه محیطی مدرسه ای که تبدیل به یک جای ترسناک میشه و قتل ها یکی بعد از دیگری رخ میدن، چه محیطی مدرسه ای که پر از فانتوم میشه، چه محیطی مدرسه ای که هیچ اتفاقی درش نداره و صرفاً به خوردن نون و بنتوی نهار خلاصه میشه و هزاران پیچ و تاب های کوچولویی که در طول هر داستان به یک انیمه داده شده و حالا .. نوبت به موتور سواری رسیده؛ داستانی خیلی ساده ولی قلقلک دهنده. شاید با دیدن تریلر و و فضای انیمه آنچنان مجذوب کار نشید ولی باز هم دوست دارید بدونید که یک انیمه موتور سواری به چه شکلی درمیاد و آیا می تونه صحنه های رانندگی جذابی داشته باشه یا نه. اگه برای هیچ چیز دیگه ای نباشه، شاید تست کردن انیمه برای دیدن این موضوع ارزش وقت گذاشتن رو داشته باشه.

داستان چیزی فراتر از یک داستان ساده ست و در یک جمله خلاصه میشه : دخترایی دبیرستانی که به موتورسواری علاقمند میشن و شروع به رانندگی می کنن!

همین و بس! دیگه هیچ توضیح خاصی لازم نیست به این خط داستان اضافه بشه و با همین جمله کلیت داستان بر روی میز ریخته میشه. حالا باید دید که در قالب انیمه چه چیزهایی می تونه ارزش کاری این انیمه رو بالا ببره و آیا اصلاً چیزی با ارزش در دنیای خلق شده توسط مانگاکای اثر، Mimana Orimoto وجود داره یا نه. مانگای اثر از سال 2011 تا به الان در حال انتشار بوده و همچنان بعد از منتشر شدن 5 جلد داستان به پایان نرسیده که این جرقه رو در ذهن آدم میزنه که یک مانگای برش زندگی با محوریت موتور سواری چه چیزی می تونه داشته باشه که کشش و توانایی ادامه پیدا کردن در این حد رو داشته. آیا این مانگاکا از اون سبک مانگاکاهایی ست که حاضر نیست به هیچ وجه کار خودش رو رها کنه یا نه. و اگه اینطور باشه، مانگاکا دست بردار نباشه، انیمه شدن اثر ایشون باعث میشه که بیش از پیش به دنیای موتورسواری خودش چنگ بزنه .. چون حالا دیگه اثر اون در قالب انیمه به مردم ژاپن شناخته شده و معروفیت مناسبی برای اثر خلق شده ی اون بوجود بوده که این موضوع فروش مانگای اون رو بالاتر می بره.

اما جدا از این صحبت حاشیه ای، بهتره کمی از تریلر صحبت کنیم؛ رنگ و روی ملایم ولی بامزه ای درون تریلر به چشم می خوره؛ صدای ویراژها و چهره های بشاش کارکترها در حین موتورسواری چیزیه که تو هر صحنه از تریلر به چشم می خوره؛ مشخصه که در طول انیمه دائم از لذت موتور سواری حرف زده خواهد شد و امیدوارم این به یک نکته تکراری و کسل کننده در انیمه مبدل نشه. کلاه کاسکت ها همه بر روی سر موتورسوارای انیمه هستند و من با یک نگاه به تریلر سریعاً به خودم گفتم "آهان، پس جنبه آموزشی مطرح هست" ، و خب، بهتره باشه .. چنین فضایی و هدف گرفته شدن طیف نوجوانان ناخودآگاه زمینه رو برای انتقال موارد آموزشی جهت موتورسواری ایجاد می کنه و میشه از این لحاظ بهره مناسبی از دنیای این انیمه گرفت. و حرف خاص دیگه ای در مورد تریلر نمیشه زد .. به نظر میرسه یه کار بامزه ولی معمولی رو با سناریوی موتورسواری شاهد باشیم؛ چیزی که می تونه یک زنگ تفریح نسبتاً خوب واسه ماها در بهار باشه .. بذارید امیدوار باشیم که این انیمه بتونه توجه ما رو به خودش جلب کنه.

استودیوی سازنده TMS Entertainment هست که همیشه پرکاره و کارهای متنوع و زیادی رو در کارنامه کارهای تولید شده خودش داشته و داره. از جمله بعضی کارهای این استودیو میشه به Jitsu wa Watashi wa
کارگردان کار Nishimura Junji ، Kamisama Hajimemashita 2 ، Yowamushi Pedal ، Gugure! Kokkuri-san و ... اشاره کرد. حضور Yowamushi Pedal در بین انیمه های تولید شده توسط این استودیو کمی سوال برانگیزه؛ سوال برانگیز از این لحاظ که آیا این موتورسواری می تونه کمی از هیجان Yowamushi Pedal رو به ما منتقل کنه یا نه؟ چون Yowamushi Pedal به خوبی جو مسابقات رو در طول فضای داستانی منتقل می کرد و اگه موتورسواری داستان ما به مرحله مسابقات برسه، می تونیم انتظار جدی تر شدن و هیجان انگیز تر شدن انیمه رو داشته باشیم. وقتی به بخش کارگردانی میرسیم، سوال بزرگی پیش روی ما ظاهر میشه : آیا می تونیم دوباره به کارگردان انیمه ای مثل Glasslip اعتماد کنیم؟! اگه در جریان نیستید، بذارید کوتاه توضیح بدم .. Glasslip انیمه ای بود که بهترین انتظارات ممکن از اون میرفت و در نهایت تبدیل به یکی از ناامیدکننده ترین انیمه ها ساخته شده تا به امروز شد. و حالا آقای Nishimura Junji دوباره برگشته ... بعد از کارگردانی کردن اثر خوبی مثل Dog Days Season 3 باز هم به سراغ یک اثر ملایم دیگه اومده که باید در انتظار دیدن نتیجه فعالیت ایشون بر سر این کار باشیم. تنظیم کننده داستان، Sunayama Kurasumi هست که از جمله کارهایی که در اونها فعالیت داشته میشه به Z/X: Ignition و پست های دیگه ای در قالب انیمه های مختلف اشاره کرد. آهنگساز انیمه هم آقای Nakanishi Ryousuke هست که قبلاً موسیقی متن انیمه هایی مانند High School DxD Born ، Love Stage ، Sakura Trick و ... رو ساخته.

انیمه دوبلورهای خوبی داره .. Ueda Reina که زمستون در قالب نقش "میرا" در انیمه Dimension W ایفای نقش کرد؛ Touyama Nao ، دوبلور "کریساکی چیتوگه" معروف و کسی که قراره در انیمه Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge هم به عنوان دوبلور فرعی حضور داشته باشه. Uchiyama Yumi که زمستون رو با انیمه هایی مثل Niji-iro Days و Gate سپری کرد و نفر نهایی، Yamaguchi Rikako که به نسبت بقیه کم کار تر بوده و بیشتر در قالب کارکترهای فرعی گویندگی کرده ولی از جمله کارهاش میشه به Dia no Ace ، Juuou Mujin no Fafnir ، Lance N` Masques و ... اشاره کرد. روی هم رفته میشه تیم دوبلوری رو مناسب دونست و بهشون دلخوش بود.

« دوبلور ها و کاراکترهای اصلی انیمه»






Hai-Furi

Hai-Furi






توضیحات و نظر شخصی : داستان انیمه 100 سال بعد از فروکش شدن و زیرآب رفتن سطح زمین و در نتیجه بیشتر شدن وسعت دریاها اتفاق می افته؛ جایی که کشورهای زیادی به زیر آب فرو رفتند و حالا برای نجات کشورهای باقی مانده، شهرهای ساحلی با همدیگه متحد میشن و مدارس و مناطق آموزشی خاصی رو برای پرورش دادن دانش آموزان در راه محافظت از دریا و اقیانوس ها بوجود میارند. در این بین، افرادی که دریا رو امن نگه می دارند به نام "پری های آبی/دریایی" شناخته میشن و بچه های امروزی اونا رو الگوی خودشون می دونن و رویای تبدیل شدن به یک پری در دوران بزرگسالی رو در سر می پرورونند. در این بین دو دوست دوران کودکی، "آکنو میساکی" و "موئکا چینا" هم در صدد تبدیل شدن به پری های دریایی هستند و به همین دلیل و برای رسیدن به این رویا وارد دبیرستان دریایی یوکوسوکا میشن.

شاید در نگاه اول Hai-Furi اثری ساده به نظر برسه و شاید هم واقعاً عوامل سازنده انیمه به چنان عمقی فکر نکرده باشند ولی من دوست دارم ایده رو عمیق تر از این حرفا بدونم؛ ربطی که انیمه به دریاها و اقیانوس ها داره .. کلمه "محافظتی" که در کنار داستان گنجونده شده، چیزی معمولی به نظر میرسه ولی وقتی بهتر از قبل بهش فکر کنیم، می بینیم داشتن یک پیام ساده مثل نجات کره زمین، اهمیت دادن به دنیایی که در اون زندگی می کنیم و اقیانوس های زیبا و چشم نواز کره زمین ارزش توجه ما رو دارند .. باید بیشتر از اینها در اینباره در صنعت سرگرمی سخن گفته بشه و چه راهی بهتر از فرهنگ سازی از طریق ساخت انیمه برای کودکان و نوجوانان؟! نا گفته پیداست که محیط زندگی ما انسان ها به مرور زمان با از راه رسیدن کارخانه ها و شرکت های مختلف دچار تغییرات بزرگی شده و حتی گاهی نفس عمیقی که دوست داریم تو ابتدای صبح از ته دل بکشیم و آرامشی بدست بیاریم با دود و دمی همراه میشه و بجای دادن اون احساس آرامش بخش، ما رو به سرفه میندازه .. اونوقته که با خودمون به فکر فرو میریم ... به این فکر که ما چطور یک دنیای پاک رو به یک دنیای لکه دار و آلوده تبدیل کردیم؟

Hai-Furi می تونه اون انیمه باشه .. زدن تلنگری هرچند کوچک به رویای دوباره داشتن یک دنیای صاف و خالی از آلودگی. صحبت از دریاها و دانش آموزانی که برای محافظت از دریاها پا به مدارس میذارن و هر چند این نکته به صورت حاشیه ای به چشم خواهد رسید ولی بهرحال وجود خواهد داشت. چه خوب میشه اگه گاهی در طول این انیمه نکات آموزشی و علمی جالبی درباره محافظت بهتر از دریاها به صورت ظریف و با پرداختی خوب به بیننده ها گوشزد بشه و در عین اینکه انیمه می تونه یک اثر کاوایی، خوشگل و بامزه باشه، بتونه به هدفی مثل انتقال دادن اطلاعاتی عمومی و بدرد بخور در زمینه دریاها برسه. این می تونه انتظار ما از این انیمه باشه.

Production IMS استودیوی سازنده انیمه ست که در سال 2013 تاسیس شده. کارهای خوب و بد و متنوعی رو میشه در لیست کارهای این استودیو به چشم دید و به نظر میرسه هنوز نشه یک ژانر رو تخصص اصلی این استودیو دونست. از جمله کارهای تولید شد اخیر استودیو میشه به Active Raid ، Shinmai Maou no Testament ، Joukamachi no Dandelion و ... اشاره کرد. کارگردان کار آقای Nobuta Yuu هست که قبلاً انیمه ای مثل Daitoshokan no Hitsujikai رو کارگردانی کرده و بجز اون کارهای اپیزودیک دیگه هم در کارنامه داشته؛ کارگردانی اپیزودهایی از Fairy Tail ، Shuffle ، Ouran Koukou Host Club و ... بعضی از این نمونه ها هستند. ممکنه بخش کارگردانی قوی به نظر نرسه ولی وقتی به بخش تنظیم کننده داستان رجوع کنیم، با فرد با سابقه و خیلی خوبی به نام خانم Yoshida Reiko روبرو میشیم که کارنامه بلند بالایی رو از دهه 90 برای خودش دست و پا کرده و می تونه نقطه قوت بخش عوامل این انیمه محسوب بشه. از جمله بعضی کارهای تنظیم شده توسط ایشون میشه به Ao no Kanata no Four Rhythm ، Non Non Biyori Repeat ، Tamako Love Story ، Bakuman ، K-On و ... اشاره کرد.

اما در بخش دوبلورها اولین اسمی که رنگ و روی خوبی به فضای تیم میده اسم خانم Amamiya Sora هست که خوشبختانه تنوع کاری خوبی داره و صدای زیبای ایشون بارها به گوش ما رسیده و باهاش آشنایی داریم. از جمله کارهایی که می تونیم اونُ باهاش به خاطر بیاریم می تونم به نقش "میا" در Monster Musume no Iru Nichijou ، "آیلا" در Plastic Memories ، "الیزابت" در Nanatsu no Taizai و ... اشاره کنم. صدای لطیف و بسیار دوست داشتنیِ این خانم می تونه در قالب چنین انیمه ملایمی دلنشین باشه و نقطه مثبتی برای کار محسوب بشه. در کنار این دوبلور، Natsukawa Shiina هم حضور داره ... از جمله کارهای این خانم دوبلور میشه به Aldnoah.Zero ، Classroom Crisis ، Witch Craft Works و غیره اشاره کرد. کارهای نسبتاً خوبی داشته ولی اکثراً در نقش های فرعی کار کرده. تیم دوبلوری روی هم رفته بدک به نظر نمیرسه و خب اینجور کارها از دوبلورهای زن زیادی بهره می گیرند؛ پس می تونیم انتظار حضور دوبلورهای مهمان زیادی رو داشته باشیم .. بعضی معروف و بعضی نا آشنا در جستجوی نام! بهرحال میشه دیدگاه مثبتی رو در برابر تیم دوبلوری داشت و با خیال خوبی به سراغ دیدن انیمه رفت.



« دوبلور ها و کاراکترهای اصلی انیمه»






Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge

Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge






توضیحات و نظر شخصی : دست به چانه، غرق در تفکر یا در هپروتی نامعلوم، نگاهی خیره از پنجره به بیرون از کلاس درس، تنبلیِ کش دار و خمیازه ای که کشیــــــده میشه! فکر کنم همه ما چنین لحظه ای رو در زندگی مدرسه ای خودمون تجربه کرده باشیم و وقتی بهش نگاه کنید می بینید اون لحظه یکی از به یادموندنی ترین لحظات مدرسه ای ماست که ناخودآگاه از ذهن ما پاک شده! شاید حالا وقتشه که با دیدن لحظاتی آشنا اون احساس خوب رو کمی بخاطر بیاریم. بی حوصلگی و شمردن لحظات برای رسیدن زنگ آخر مدرسه و از جا بلند شدن و دویدن به سمت خونه! همه جزئی از خاطرات ما از دوران مدرسه هستند و علاوه بر اینکه صنعت انیمه با هدف گرفتن دانش آموزان و محیطی که اونا در اون فعالیت دارن می تونه مخاطب خوبی رو به دست بیاره، افرادی مثل من هم وجود دارند که بعد از خارج شدن از محیط مدرسه با شنیدن و بو کشیدن در میان آثار مختلف انیمه ای به دنبال دوباره چشیدن مزه مدرسه و غرق شدن دوباره در ذره ای نوستالژی هستیم. کاری که به نظر من این اثر، Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge می تونه به خوبی انجام بده و هر چند سوژه اولیه چیزی بسیار ساده به نظر میرسه ولی باور کنید و اطمینان پیدا کنید که قراره با یک کار خوب روبرو بشید ... من از همین الان این کار رو برای شما تضمین می کنم.

و اگه در مورد اطمینان خاطر من شک و دودلی دارید، با من تو ادامه معرفی همراه بشید.

داستان درباره پسری بی حال و حوصله به نام "تاناکا" ست؛ کسی که تو مدرسه همیشه در حال لم دادن روی آرنج خودشه ... دل و دماغ انجام دادن هیچ کاری رو نداره، از نیمکت خودش جدا نمیشه، دائم آه می کشه و چشمای خوابالودش هیچ وقت رنگ سرحال بودنُ به خودشون نمی گیرن! این رفتار تاناکا از سر غمیگنی یا دپرس بودن نیست .. نه! تاناکا فقط چنین شخصیتی داره .. بی توجهه، بی علاقه ست، نا نداره، سست ـه و روی هم رفته تو عالم دیگه ای سیر می کنه! این تاناکا، شخصیت اصلی داستان ماست ... اما در این بین و در کنار تاناکا، پسری گنده بک به نام "اوتا" حضور داره که دست از سر تاناکا بر نمی داره .. می خواد هر جور شده تاناکا رو به تحرک در بیاره .. یه جوری از اون کار بکشه و اونُ از این حال کسل و مثلاً درهم بیرون بکشه. و حالا هدف داستان ما شکل می گیره : آیا اوتا می تونه در نهایت تاناکا رو از این رو به اون رو بکنه؟

این نمای کلیِ داستان مانگا و انیمه ست؛ ساده ست و خب، زوج کمدی ما تو همین جملات به خوبی توصیف میشن .. می تونید موقعیت هایی رو از الان حدس بزنید که تاناکا مجبور به انجام دادن کارهای متفاوتی میشه و اوتا با هیکل گنده ای که داره زورش به زور تاناکا می چربه و می تونه اونو به اجبار هم که شده با خودش همراه کنه. ولی خب، وقتی دل کسی با انجام دادن کاری نباشه، فایده ای نداره ... شاید در نهایت اوتا مجبور بشه بجای زور از فکرش استفاده کنه و جور دیگه ای تاناکا رو با خودش همراه کنه. اما این دیگه وارد بحث تئوری دادن و خیالبافی میشه و من ترجیح میدم فعلاً وارد اون فضا نشم.

اگه نگاهی به تریلر بندازید، کارکترهای دختر خوبی رو هم می بینید؛ یکی کوچولو و بامزه .. در حدی که فکر می کنید چطور ممکنه چنین دختری در سطح کلاس و یا مدرسه تاناکا و اوتا باشه و یکی هم از اون تیپ دخترهای خشن که نیمچه صحنه هایی با حضور اون هم در تریلر داریم. حدس من اینه که از هر دو دختر به اندازه کافی استفاده میشه و علاوه بر این دو، میشه انتظار ورود دانش آموزای دیگه ای به درون داستان رو داشت .. اما باید دید که فضا چقدر اپیزودیک پیش خواهد رفت .. و اینکه اگه قراره اپیزودیک به پیش بریم، خشکی خاصی درون فضای انیمه به چشم خواهد خورد یا نه. شخصاً فکر می کنم با وجود عوامل فوق العاده خوبی مثل استودیو، کارگردان و آهنگساز انیمه این تردید از بین رفته و نباید به این دل نگرانی چنگ زد.

استودیوی سازنده کار Silver Link هست؛ استودیویی که قبلاً و در همین سال های اخیر یک همکاری عالی رو با Kawatsura Shinya ، کارگردان این انیمه داشته و اثری زیبا به نام Non Non Biyori رو تولید و خلق کردند .. انیمه ای که شباهت های خاص و امیدوار کننده ای رو با Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge داره .. برش زندگی بودن، ملایم بودن، داشتن فضایی کمدی و لطیف و هر چند Non Non Biyori بیشتر متمرکز به کارکترهای دختر انیمه بود و با داشتن تکیه کلام های خاص درخشش پیدا کرده بود ولی میشه باز هم امیدوار بود که سابقه و تجربه خوبی که از ساخت انیمه ای دلچسب در ژانر برش زندگی بدست اومده اینجا به کمک استودیو و آقای Kawatsura بیاد و بار دیگه اونا رو در ساخت انیمه ای به یاد ماندنی یاری کنه. اگه این کافی نیست، باید به شما یک تلنگر دیگه هم بزنم .. بار دیگه سعی کنم نقطه ای مثبت رو به ذهن شما تزریق کنم تا بتونید با دیدی خوش به سراغ این انیمه برید و اون نقطه چیزی نیست جز حضور آهنگسازی بسیار عالی به نام Mizutani Hiromi که اگه از من می شنوید، کارشُ خیلی خوب بلده و می دونه با یک انیمه برش زندگی چطور دل بیننده رو بدست بیاره؛ کافیه چند اثر از OST های ساخته شده و به اجرا در اومده توسط این آهنگساز گوش بدید تا با من هم نظر بشید .. از جمله کارهایی که خودم خیلی بهشون علاقه دارم می تونم به Non Non Biyori و Kamisama no Inai Nichiyoubi اشاره کنم که هر دو از یک فضای فانتزی و گوش نواز دل نواز برخوردار بودند. و در نهایت جا داره از تنظیم کننده داستان سری، Omode Akemi هم اسمی ببریم که به نسبت باقی عوامل کمی ضعیف به نظر میرسه ... Tales of the Abyss ، Kyou kara Maou ، Princess Princess ، Pita Ten و ... از جمله بعضی کارهای اون هستند .. مدت زمان مناسبی رو در صنعت انیمه سازی بوده ولی اینکه آیا از تجربیات سابق خودش چقدر بهره گرفته، چیزی هست که حالا میشه در انیمه ای به پررنگی Tanaka-kun wa Itsumo Kedaruge سنجید و دید که این تنظیم کننده چطور به کارگردان کار در بهتر ارائه دادن فضای کاری کمک می کنه. من که فکر می کنم Kawatsura Shinya آنچنان کمک خاصی نیاز نداره و به تنهایی می تونه بار پرداخت انیمه رو به دوش بکشه ولی خب .. باید منتظر موند.

Ono Kenshou کسی که دوبلوری کارکتر تاناکا رو به عهده داره .. از جمله کارهای اخیرش میشه به نقش Tsurugi Yoshichika در Luck and Logic و یا Todoroki Raichi در Diamond no Ace اشاره کرد و قدیمی تر از این دو اثر، Charlotte ، Aldnoah.Zero ، Owari no Seraph و ... که همه کارهایی خوب و جالب توجه بودند. من وقتی صدای "تودوروکی رایچی" رو تصور می کنم و بعد به سراغ کارکتری خوابالود مثل تاناکا میام، واقعاً تعجب می کنم .. خیلی کنجکاوم نحوه اجرای Ono رو در این انیمه ببینم .. این یکی از نقش هایی هست که می تونه دایره گویندگی اون و تنوع کاریشُ بالا ببره .. یه نقطه بسیار باحال واسه دیدن و سنجیدن کار یک دوبلور. نقش اوتا، دوست تاناکا به Hosoya Yoshimasa سپرده شده که از جمله کارهای سابق این دوبلور خوب میشه به Daryun در Arslan Senki و یا Sladder در Heavy Object اشاره کرد و اگه بیشتر به عمق کارنامه اون فرو بریم اسم انیمه هایی مثل The Rolling Girls ، One Punch Man ، Death Parade ، Haikyuu ، Ajin و ... رو هم می بینیم. از اون دوبلورهای مسلط به کارشه و من یکی که صداشُ می پسندم. در بین اسامی دوبلور کارکترهای فرعی هم نام هایی مثل Suwa Ayaka و یا Takamori Natsumi به چشم می خورن که میشه ازشون به خوبی یاد کرد و روی هم رفته تیم دوبلوری رو یک تیم دوبلوری بسیار مناسب قلمداد کرد.


« دوبلور ها و کاراکترهای اصلی انیمه»






Kuma Miko: Girl Meets Bear

Kuma Miko: Girl Meets Bear






توضیحات و نظر شخصی : معبدها برای ما مناطق و لوکیشن های ناشناخته ای هستند .. این حرف نکته عجیبی نیست؛ تفاوت فرهنگی و اعتقادی ما با مردم ژاپن در سطح وسیعی قرار داره و آشنا نبودن ما با محل عبادتگاه اون مردم کوچکترین اشاره ممکن ولی مُهر تایید محکمی به این مسئله‌ی تفاوت هست و به راحتی میشه با تفکر در اینباره این موضوع رو به اثبات رسیده دونست. داشتن نگاه و باورهایی متفاوت نسبت به زندگی در بین ایرانیان و ژاپنی ها ناخودآگاه ما رو نسبت به سنت ها و رسوم مردمان سرزمین ژاپن غریبه می کنه. این لزوماً چیز بدی نیست چون بعد از اون، ما با یک صنعت هنری زیبا به نام "انیمه" روبرو میشیم؛ جایی که این شاخه از صنعت سرگرمی به وسیله ای تبدیل میشه که ما بتونیم باهاش فرهنگ یک کشور دیگه رو بشناسیم .. اعتقادات و سنت های دیرینه یک ملت دیگه رو به چشم ببینیم و نه تنها این نکته، بلکه ذوق ادبی و هنری قابل تحسینی رو هم در اثر خلق شده لمس کنیم. همه اینها جزیی از زیبایی های یک انیمه هستند و من همیشه از اینکه انیمه ای پر از سنت های خاص ژاپنی رو به چشم ببینم خوشحال میشم. چه با به تصویر کشیدن بازدید از قبر رفتگان در انیمه Barakamon بوده باشه و یا چه با آویزون کردن عروسکی دست ساز مثل عروسک "ترو ترو بوزو" برای بند آوردن بارون و از راه رسیدن هوای خوب در انیمه Non Non Biyori. معبدها هم جزئی از این سنت ها هستند .. دیدن جلوه هایی متفاوت از یک فرهنگ می تونه وجود آدمی رو پر از طراوت کنه. فقط تنها نکته ای که باید در این بین در نظر داشته باشید، ربط ندادن باورهای خودتون به اون سنت هاست؛ اینکه بخواید مقایسه کنید، یکی رو از یکی بهتر بدونید، درست و غلط بودن نگاه دو طرف رو روی میز بریزید و ... بجای این سبک افکار میشه به سادگی تمام لحظه ای که پیش روی ما قرار گرفته رو ببینیم و از دیدن زیبایی های درون اون سنت و یا محیط رویایی لذت تمام رو برد.

با در نظر گرفته این نکته و به میون کشیدن پای سادگی فضای انیمه ها، حالا میشه راحت تر از معبدها و حس خوبی که اونها دارند حرف زد؛ اینکه همیشه لطافت خاصی درون کارهای معبدی انیمه ها نهفته ست. دلگرم کننده بودن داستان های معبدی و چنگ زدن به زنجیره امید و داشتن هدفی در زندگی؛ معمولاً اکثر انیمه های معبد دار از چنین حس و حالی برخوردارند .. از بین بردن یاس و ناامیدی و بخشیدن امید زندگی به مخاطبین از اهداف اصلی این شکل انیمه ها به نظر میرسند. لحظات زیادی رو در انیمه های معبد دار به خاطر دارم که با به تصویر کشیدن یک لحظه احساسی خوب تاثیر مثبتی بر روی ذهن من داشتند و همین جز نکات خوبی هست که من از این انیمه جدید هم انتظار دارم.

اما چطوره نگاه به داستان این انیمه بندازیم؟ گمونم بشه نگاه مثبتی بهش داشت.

"ماچی" یک دختر کوچولوی ساده ست که در دوره راهنمایی درس می خونه و در کنار درس خوندن به خدمت در معبد "شینتو" مشغوله. اما معبد شینتو در کنار داشتن ماچی به عنوان خادم، یک محافظ هم داره و اون کسی نیست جز "ناتسو" ، خرس داستان. ناتسو یه خرس معمولی نیست، می تونه حرف بزنه و دل نگرانی ها و تفکرات خاص خودشُ داره. جریان انیمه از جایی شروع میشه که ماچی از رفتن به شهر و ادامه تحصیل در شهر با ناتسو حرف میزنه و اینجاست که ناتسو نگران تر از همیشه دست به کار میشه و تصمیم می گیره هر جور شده ماچی رو با خطرات یک شهر و آشوبی که در یک شهر وجود داره آشنا کنه؛ برای ماچی امتحاناتی میچینه و از اون می خواد که این امتحانات رو قبول بشه. البته باید بدونید که ناتسو کمی حق داره .. چرا؟ چون ماچی واقعاً یه دختر روستایی و ساده ست و نیاز به آموزش های اولیه برای وارد شدن به اجتماع شهری رو داره.

من فکر می کنم کار خوبی در انتظارمونه .. میشه بعد از خوندن خلاصه داستان یک "چرا که نه؟!" گفت و منتظر دیدن انیمه موند. خصوصاً اگه به دنبال یک فضای آروم تو بهار هستید .. روزهای بهاری، انیمه ای بهاری می طلبند و چه چیزی بهتر از یک انیمه با حال و هوای کمدی و دلگرم کننده از نوع معبدی. بعد از دیدن تریلر، می تونم کمی تا حدودی این امیدواری رو بالا نگه دارم؛ خرس داستان قرار نیست روی اعصاب بره، طراحی دلنشینی داره، گرم و نرمه و دوست دارید بغلش کنید و دختر داستان هم دختر شیرین و بامزه ایه و خصوصاً با خاطره خوبی که از این استودیو تو خلق کارکترهای Barakamon داریم، میشه حس خوبی رو روی طراحی کارکتر ماچی داشت. پس روی هم رفته میشه به راحتی این زوج رو قبول کرد و به زندگی روزمره اونا قدم گذاشت. و وقتی که بتونید زوج اصلی داستان رو بپذیرید، کنار اومدن با کارکترهای فرعی داستان هم به سادگی امکان پذیر میشه.

استودیوی سازنده Kinema Citrus هست که در این پروژه با استودیوی (؟) ناشناخته ای به نام EMT Squared همکاری می کنه. از Kinema Citrus میشه راحت صحبت کرد و به کارهایی مثل Norn 9: Norn + Nonetto ، Gochuumon wa Usagi Desuka ، Barakamon و Black Bullet اشاره کرد که همه تولیدات خوبی بودند و حتی اگه بخوایم به عقب تر بریم، می تونیم اسم کاری به نام Yuyushiki صحبت کنیم که در ژانر برش زندگی یه کار آروم و دلنشین بود. پس استودیو سابقه خوبی داره ... نکته ای که بلافاصله بعد از استودیو قراره بهش اشاره کنیم، کارگردان کار، جناب آقای Matsuda Kiyoshi هست که این اولین کار کارگردانی ایشونه .. بذارید چیزی نگیم .. اولین کار یک کارگردان می تونه خوب باشه و یا می تونه بد باشه .. وقت کارنامه درست کردن برای این کارگردان فرا رسیده! در قسمت دوبلورها، خانم Hioka Natsumi قراره نقش "ماچی" رو ایفا کنه؛ کم کار بوده و فرعی عمل کرده .. از کارهای قبلیش میشه به Witch Craft Works و Oda Nobuna no Yabou اشاره کرد که آدم رو به "همممم" گفتن وا میداره. از طرف دیگه نقش خرس داستان به دست فرد مناسب و خیلی خوبی سپرده شده. جناب آقای Yasumoto Hiroki ، که از جمله کارهای قبلی ایشون میشه به Arslan Senki ، Himouto! Umaru-chan ، One Punch Man ، Death Parade و ... اشاره کرد. خرس داستان رو حتماً خوب در نظر بگیرید .. می تونه یه نقش باحال در این فصل بهاری باشه.

این بود لیست عواملی که تا بحال منتشر شده .. من دوست داشتم با آهنگساز کار هم آشنا بشم ولی هنوز اسمی از ایشون منتشر نشده که حالا از خیرش می گذرم. ولی امیدارم موسیقی کار در سطح یک کار معبدی زیبا و روح نواز باشه .. صحنه های کمدی با موسیقی درست و صحنه های احساسی با موسیقی درست تر همراه بشه و از موسیقی که بگذریم، پرداخت انیمه هم به زیبایی انجام بگیره و بتونیم یک کار دلنشین و دیدنی رو در فصل بهار شاهد باشیم.


« دوبلور ها و کاراکترهای اصلی انیمه»






Endride

Endride






توضیحات و نظر شخصی : داستان سرزمین "اندرا"، سرزمینی ناشناخته و اسرارآمیز که در زیر سطح زمین واقع شده؛ جایی که سنگی نورانی بر فراز آسمان می درخشه و نوارها و زنجیره هایی هفت رنگ دور تا دور آسمان به چشم می خورند. داستان از جایی شروع میشه که روزی از روزها "شون آساناگا" که پسری 15 ساله، معمولی و ساکن سرزمین بالای سطح زمینه به کریستالی مرموز برخورد می کنه و با لمس اون کریستال خودش رو منتقل شده به سرزمین "آندرا" می یابه. اونجا با شاهزاده سرزمین، "امیریو" آشنا میشه .. کسی که افکاری ضد پادشاه فعلی (دروزین) در سر می پرورونه و قصد مبارزه با این پادشاه نامناسب و نالایق رو داره. "امیریو"، شاهزاده داستان که به تازگی به سن 16 سالگی پا گذاشته بوده، به دلیل رسیدن به سن داشتن لیاقت تاج و تخت پادشاهی توسط پادشاه "دروزین" زندانی شده و حالا درصدد پیدا کردن راهی برای انتقام و از بین بردن این ناعدالتی در حق خودشه. در همین حین، وقتی امیریو در گوشه ای زندان به شانس بد خودش لعنت می فرسته، دیوار زندان رو خراب شده می بینه و ناگهان "شون" رو در مقابل خودش می بینه .. شونی که بصورت اتفاقی از سرزمین سطح زمین به این سرزمین منتقل شده و حالا دست سرنوشت این دو فرد رو بهم متصل می کنه .. انسانی ساده و معمولی در مقابل شاهزاده ای با افکاری بزرگ و انقلابی!

داستان آنچنان چیز خاصی نداره و اولین نکته ای که به ذهن من میرسه اینه که معمولاً تو چنین سناریویی، کسی که در زندان به سر می بره یا کسی که از سرزمین سطح زمین به اینجا فراخونده میشه، کارکتر دختر داستانه ولی خب در این مورد به نظر میرسه سناریوی "ملاقات پسر با پسر" رو در مقابل خودمون داریم. البته این به اون معنا نیست که انیمه قراره شونن آی بشه و یا حتی تلنگرهایی به رابطه ای بین این دو پسر داشته باشیم ولی دیدن اینکه رابطه این دو کارکتر پسر چطور شکل می گیره و وفاداری "شون" نسبت به "امیریو" به چه صورتی شکلی محکم به خودش می گیره جالب توجه خواهد بود .. حداقل برای کسایی که به چنین فضایی علاقمند هستند. چون برای شخص من چنین داستان اولیه ای اصلاً رنگ و روی خوشی نداره و تصور نمی کنم با یک انیمه خوب طرف باشیم.

در کنار این احساس بدی که من دارم، تریلر کار هم خبر از ضعف گرافیکی و انیمیشنی میده و معلوم نیست که سازندگان و عوامل این انیمه با چه تفکری به سراغ ساخت این انیمه اومدن. من دوست دارم بهتون سیگنال مثبتی منتقل کنم و از خوبی های کار بگم ولی آنچنان چیز خاصی رو پیش روی خودم نمی بینم. شاید حتی صحبت کردن از استودیوی سازنده، Brain`s Base آنچنان احساس خوبی به شما نده. Brain`s Base بگیر و نگیر زیادی داشته و از جمله کارهای قبلی این استودیو میشه به Dance with Devils ، Aoharu x Kikanjuu ، Seikoku no Dragonar ، Blood Lad ، Natsume Yuujinchou و ... واقعاً نمیشه گفت که چه خواهد شد .. شاید اگه بخوایم خیلی جزئی بررسی کنیم، فاز مثبت کارهای استودیو به فاز منفی اون بچربه ولی خب وقتی در کنار Endride قرار می گیریم، تریلر انیمه رو به چشم می بینیم، اوریجینال بودن انیمه، کارگردان و ... بررسی می کنیم، تردید و شک بخصوصی وارد دل ما میشه.

کارگردان کار، آقای Gotou Keiji هست که از جمله کارهای قبلی ایشون میشه به Ansatsu Kyoushitsu ، Sengoku Collection ، Gate Keepers ، Kidou Senkan Nadesico و ... اشاره کرد. این کارگردان حتی در دهه 90 هم کارهایی از خودش به جا گذاشته ولی خب اونقدر این کارهای قدیمی ناشناخته هستند که وقتی به لیست خیره میشید، خمیازه می کشید و با خودتون فکر می کنید اینا چی ان؟ چرا من دارم کارنامه این کارگردانُ بررسی می کنم؟!" و خب این احساس مثبتی که ما به دنبالش هستیم نیست! تنظیم داستان به عهده خانم Machida Touko گذاشته شده که باز هم مثل کارگردان واکنش قبلی ما رو به دنبال داره ... Show by Rock ، Dramatical Murder ، Hamatora The Animation ، Ookami Kakushi و ... بعضی از کارهای سپرده شده به این خانم بودند.

بخش دوبلورها کمی بهتر از بخش های دیگه به نظر میرسه .. با حضور دوبلور خوبی مثل Ono Kenshou در نقش "شون" که اخیراً کارهایی مانند Luck and Logic ، Prince of Stride: Alternative Charlotte و دورتر از این تعداد Aldnoah.Zero ، Junketsu no Maria و ... اگه بخوام یک نقش به یادموندنی با حضور این دوبلور برای شما مثال بزنم، "کوروکو تتسویا" از Kuroko no Baske گزینه خوبی به نظر میرسه. بجز Kenshou ، نقش "امیریو" شاهزاده داستان به دست Masuda Toshiki سپرده شده که به نسبت Kenshou بی تجربه تر و ضعیف تر به نظر میرسه ولی خب شخصاً بخاطر نقشی که اخیراً تو Haikyuu داشت "انوشیتا چیکارا" ، اونو به خاطر دارم و فکر می کنم دوبلور آنچنان بدی برای این نقش نباشه و شاید این لحظه و سپرده شدن نقش یک شاهزاده در این انیمه بتونه اون رو بهتر به چشم بیاره.


« دوبلور ها و کاراکترهای اصلی انیمه»