M | F | S

My Favorite Stuff

M | F | S

My Favorite Stuff

Summer And Fall 2013 Anime

Summer And Fall 2013 Anime

خوب مثل رسم همیشگی وبلاگ، نگاه کوتاهی به فصلی که گذشت و فصلی که میخود بیاد میندازم و نیمچه نظرات کوتاهم رو بدون میگم. فصل تابستون، فصل خیلی خوبی بود و من ازش راضی بودم. البته وقتی نگاهی به فصل پاییز میندازم و با تابستون مقایسه‌ش میکنم، فاصله خیلی خیلی زیاده و واقعا پاییز جذاب به نظر میرسه. این حس جذاب بودن فصل جدید بخاطر نو بودن فصل آینده همیشه وجود داره ولی خوب .. اینبار اونقدر عنوان های خوب و بزرگ تو لیست وجود داره که اون بحث نو بودن فصل رو کاملا از بین میبره.


Summer 2013 Anime


دراپی‌ها‌ :



+



تو تابستون نسبت به بهار دراپی کمتری داشتم و به چند عنوان خلاصه شد. هرچند چند عنوان رو هم وقت نشد ببینم ولی خوب اونا اونقدرا چیزای جذابی به نظر نمیرسیدن. اولین دراپی که داشتم، Gatchaman Crowds بود. انیمه‌ای که بعد از دیدن 1 اپیزود دراپ کردم؛ کاملا انیمه من نبود. وحشتناک واسم کسل کننده بود و نه محیط انیمه و نه کارکتر دخترش که ظاهر متفاوتی داشت واسم جالب بود. سوژه داستانی‌ش هم زیاد با سلیقه من جور در نمی‌اومد. بعدی، Kimi no Iru Machi بود. همونطور که قبلا موقع شروع فصل بهش اشاره کردم، مانگاش هم بیش از حد طولانی شده و جدا باید تمومش کنن ولی خوب مانگاکاهای ژاپنی عادت دارن هرچیزی رو به یه کار طولانی تبدیل کنن و بخاطر کسب درآمدش اونو کش بدن! یه مقدار اعصاب خوردکنه و کار مزخرفی ــه. انیمه کار خیلی ضایع از آب در اومده بود و اصلا به نزدیکی سطح مانگاش هم نمیرسید چه برسه به اینکه بخواد باهاش رقابت کنه. شاید انیمیشن کار بدترین نکته انیمه واسه من بود، خیلی بد بود. Kitakubu Katsudou Kiroku رو تا 3 ، 4 اپیزود "تحمل" کردم؛ گاهی حس میکردم آره پتانسیلش رو داره ولی بعد از حرف خودم پشیمون شدم. خیلی تکراری و خالی از هرگونه خلاقیتی بود. اینقدر انیمه این شکلی و Slice of life دیدم که براحتی میتونم راجع به چنین کاری قضاوت کنم و وقتی دیدم هیچ پتانسیلی نداره و بیشتر شبیه "وقت تلف کردن" میمونه، اونو دراپ کردم. Fantasista Doll رو ندیده هم میدونستم که قراره دراپ کنم! :دی صرفا بخاطر کنجکاو بودنم رفتم سراغش! با خودم گفتم "شاید این یک در میلیونی باشه که جالب میشه" ... نــــــــــه، اینجور نبود و دراپش کردم. Uchouten Kazoku انیمه ای که خیلی خیلی خیلی ... دلم میخواست دوستش داشته باشم ولی اینجور نشد، بخاطر دوبلورهاش، بخاطر محیطش ولی داستان کار و فضای انیمه ش کاملا برام کسل کننده بود و اصلا ازش سردرنیاوردم. زیادی ابهام داشتم و درنهایت بیخیال دیدنش شدم. جالب اینکه این انیمه اولویت سوم زیرنویسم بود و الان خدا رو شکر میکنم که انیمه بهم نخورد و زیرنویسش نکردم :دی Gifuu Doudou!! Kanetsugu to Keiji خیلی حیف شد؛ بازم از اون انیمه هایی بود که خیلی دوست داشتم خوب باشه و تا حدودی هم باهاش همراه شدم و تا 6 ، 7 اپیزود اونو با دید مثبت و خوب نگاه کردم ولی خوب کم کم نقاط منفی جلوی چشمم رو گرفت و ذهنیت خوبم رو نسبت بهش از دست دادم. کار استالیش و خوبی بود ولی خوب جو منفی دورو برش زیاد بود و یه مقدار از ضعف داستان رنج میبرد و کشش رفته به رفته کمتر شد. Inu to Hasami wa Tsukaiyou آه وقت تلف کن فصل! چقدر اپیزودهای اولش خوب بود ولی یهو از یه نقطه ای به طرز فجیعی اُفت کرد و منو با چشمای گشاد شده سرجای خودم خُشک کرد. خیلی از روند نزولی این انیمه بدم اومد و به راحتی دراپش کردم. الان که نگاه میکنم میبینم دراپی های این فصلم بیشتر از فصل قبل بوده :دی حالا بهرحال مهم نیست و امیدوارم پاییز دراپی کمتری داشته باشم.


انیمه‌هایی که کامل دیدم :



+



+



Gin no Saji بسیار خوب بود؛ یه کار استاندارد جمع و جور و لذت بخش و کُلی صفت خوب دیگه که باید بهش اضافه کنم ولی میذارمش به عهده خودتون. موقع دیدنش حس میکردم دارم Space brothers میبینم! (البته ورژن یه مقدار ضعیف تر) فضاش کلا بهم میچسبید و هر هفته منتظر اومدنش بودم. Watamote یه مقدار ناامیدکننده بود ولی مسیر ابتدا تا اواسطش عالی بود. همه چیز تاریکش رو دوست داشتم. کُمدی تاریک دوست داشتنی بود! وقتی کلمه تاریک و دوست داشتنی رو کنار هم آوردم خود به خود خنده م گرفت! روی هم رفته انتظار بیشتری از پایان بندیش داشتم و امیدوارم اگه قراره فصل دومی داشته باشه، مسیر دیگه ای رو پیش بگیرن و خوب انیمه رو بسازن. Blood Lad انیمه ای که خیلی زود تموم شد و دوست داشتم چیزای بیشتری ازش ببینم. یه مقدار بهش انتقاد کرده بودن که به اندازه مانگا خوب نبود ولی من که مانگا رو نخودم و انیمه هم واسم خیلی خوب بود. یه مقدار ایـــــچی هم داشت که به جا استفاده شده بود و زیاده روی نکرده بودن. Kamisama no Inai Nichiyoubi تجربه عالی بود. چقدر با این انیمه وقتم رو خوب گذروندم و محو لحظاتش شدم. موسیقی کار رو هنوز تو ذهنمه و صحنه های احساسی خیلی خوبی داشت. احتمالا بهترین انیمه فصل واسه من بود. Highschool DxD New  ... کلا Eh بود. همین! بازم همه اپیزودها رو تقریبا یکجا دیدم و خیلی از صحنه ها رو رد کردم. آخه داستان که چیزی نداشت و مطمئنا اکثرا به خاطر ایــــــچی سراغش میرن! البته این نظر منه و دلیل این حرفام ذهنیت منفی‌م نسبت به انیمه شه. Kiniro Mosaic خوف خوف و کاوایی بود. یه جورایی حس یویوشیکی داشت ولی خوب اونقدرا فاز یوری نداشت و کمتر به یوری پرداخته بودن. کارکترهاش رو دوست داشتم و همه جوره واسم دلچسب بود. Danganronpa - The Animation انیمه ای که چندبار تا مرز دراپ باهاش رفتم ولی کنارش موندم. سخت بود؛ خیلی تکراری میرفت جلو. شروعش خیلی غیرمنتظره و سوپرایز کننده بود ولی رفته رفته روندش به حالت کسل کنندگی و تکرار دراومد. Servant x Service ساده شروع شد و به نحو عالی رُشد کرد؛ اصلا انتظار نداشتم اینقدر تحول تو یه انیمه ببینم. نظری که تو پایان اپیزود اولش داشتم با نظری که الان نسبت به انیمه دارم، اصلا قابل مقایسه نیست! Love Lab بارها تکرار کردم و داد زدم؛ این واقعا همون انیمه ای بود که میخواستم ببینم و زیرنویس کنم! کارگردان یوری یوری و طراح انیمیشنش با هم تو این انیمه بودن. میدونستم که با چی روبرو میشم و واقعا ازش خوشم اومد. چقدر در حین دیدن این انیمه دلم برای یوری یوری تنگ شد. بزودی میرم سراغ دیدن دوباره یوری یوری. Tamayura: More Aggressive دلگرم کننده ترین انیمه فصل! سرشار از احساسات دوست داشتنی. انیمه ای که بعد از تموم شدنش سرحال میشدم و بازم به عنوان یکی از کارهایی که زیرنویس کردم، واقعا ازش راضی بودم. خاطرات فو و پدرش رو بعید میدونم بازم کش بدن ... هرچند دوست دارم یه فصل متفاوت ازش ببینم ولی خوب هدف انیمه ریلکس کننده بودن، بود و خیلی سخته خارج از اون فضا شکلش داد.


Fall 2013 Anime



+



+



و اما فصل پاییز و انیمه‌هایی که دارن میان ... فقط به این اشاره کنم که لحظاتی پیش نسخه Raw انیمه Coppelion ریلیز شد و امیدوارم خیلی زود زیرنویس بشه. بخاطر همین مناسبت همراه بودن با اپیزود اولش، از این انیمه شروع میکنم. امیدوارکننده به نظر میرسه. اگه اون صحنه‌های اکشنی که تو تریلرش دیدم بد کار نشده باشه، باید منتظر یه چیز خوب باشیم و فکر کنم بتونم روی اینکه منو به دنبال خودش تا آخرین اپیزودش بکشونه، حساب کنم. هایپ نسبتا خوبی هم دور و برش وجود داره. Outbreak Company تریلر یه مقدا منو با فضاش آشنا کرد؛ از اون کارکترهای دختر ضعیف داره. حس میکنم پسرش هم از اون کارکترهای بی جرات و ترسوئه که وقتی با اون دخترای انیمه ترکیبش کنید، زیاد فضای جالبی به وجود نمیاد. بازم به محیط فانتزی دنیاش امیدوارم! شادی چیز خوبی از آب در اومد. (بعیده!) Nagi no Asukara چقـــــــــــــــــدر خوب شد که تعداد اپیزودش در حد 12 اپیزود نیست و واقعا وقتی این خبر رو شنیدم، خوشحال شدم. گاهی بعضی از انیمه ها هستن، با اینکه تو Must Watch من قرار دارن ولی اصلا به فکر ترجمه کردنشون نمی افتم. یک جور حسه و تعریف کردنش یه مقدار سخته. بهرحال کار Slice of life زیبایی به نظر میاد و هانازاوا رو هم داره که من موقع دیدن تریلر با شنیدن صداش از حال رفتم! واقعا دلم برای شنیدن صداش (درست و حسابی در نقش اول) تنگ شده بود و حالا میتونم از لحظه لحظه این انیمه لذت ببرم. Kyousougiga این انیمه رو فقط بخاطر بودن کوگومیا ری شروع میکنم! فصل قبل واقعا جاش خالی بود و حالا امیدوارم به یه انیمه خوب برگشته باشه. میخوام که خوب باشه، باید ببینم چی از آب در میاد. Kyoukai no Kanata  کارهای کیوتو رو باید دید دیگه! اجباره ... یه اجبار دلچسب :دی این یکی کار مشکوکی به نظر میاد، زیاد مطمئن نیستم چه حسی راجع بهش دارم و ... Strike the Blood اصلا نمیدونم چرا ... ولی دوست دارم اپیزود اولش رو امتحان کنم. حتی به نظر نمیاد ایــــچی انیمه‌ش اونقدرا خوب باشه و امیدوارم که تو داستان انیمه چیزی ببینم. Kill La Kill هر فصل یه انیمه هست که وحشتناک هایپ دار میشه و ایندفعه نوبت به این انیمه‌ست. من هنوز هیچ چیزی راجع بهش نمیگم و منتظرم که شروع بشه. یا بشدت ازش انتقاد میکنم و یا کاملا محو دیدنش میشم و برام جذاب خواهد بود. باید ببینیـــــــــم چی میشه. Freezing Vibration نه، ممنون! نمیبینمش! :دی Golden Time  هممم، حداقلش اینه که رمنس داره و چیزی که تو این فصل نیاز داریم، یه رمنس خوبه؛ امیدوارم این انیمه، همون رمنس خوب باشه. Yuusha ni Narenakatta  فقط بخاطر داستان نسبتا عجیبش، شروعش رو چک میکنم. Log Horizon مقداری از فضای بازی دور شدم؛ خواهشا دوباره منو به فضای بازیهای آر پی جی ببر :دی خیلی بهش امیدوارم. خصوصا وقتی فضای نسبتا کمدی دارش رو دیدم، بیشتر بهش نظر مثبتی پیدا کردم. تریلر خیلی خوبی داشت. Hajime no Ippo: Rising اوه مای گاد! بهتر از این نمیشه. همین الان در حال دیدن فصل دوم انیمه م و این انیمه وحشتناک جذابه! سخته تو کلمات توصیفش کرد. همه چیز داره، صحنه های ورزشی عالی ، درام خوب، موسیقی خوب و حالا حتی انیمیشنش هم فوق العاده شده. Sekai de Ichiban Tsuyoku Naritai!  بوهاهاها ...اون تریلر ... WTF .. بعدی (:دی) ... Meganebu از اون انیمه هایی که چشم بسته میرم سراغش و امیدوارم خوب باشه. Magi: The Labyrinth of Magic 2 بهترین ماجراجویی فصل ماگی ــه. شکی درش نیست؛ واقعا انیمه خوبیه و مطمئن باشید فصل دوم هم فصل خیلی خوبی میشه و از الان میتونم جذابیت هر اپیزودش رو حس کنم. Kuroko no Basket 2  نه، ممنون! فصل اول رو دراپ کردم پس ... نه، سراغ فصل دوم نمیرم. Ace of Diamond خواهش میکنم، خواهش میکنم انیمه خوبی باش. مانگا رو که خوندم واقعا دلگرم و امیدوار شدم چون واقعا مانگای خوبی داشت و نیمچه تریلر انیمه هم جذاب به نظر میرسید. فقط امیدوارم پرداخت کارگردان خوب بوده باشه و یکی از انیمه های خوب این فصل بشه. احتمالا بالای 20 اپیزودی باشه. نمیدونم چرا ولی همیشه یکی از انیمه هایی که من قراره زیرنویس کنم تعداد اپیزودش نامعلوم میشه! یه مقدار اعصاب خورد کنه ولی حالا باهاش کنار میام. البته اگه انیمه خوب باشه، اصلا 200 اپیزودی بودنش هم اشکال نداره! Walkure Romanze فقط محظ کنجکاوی و دیدن اینکه سطح ایــــچی ش در چه حده، میبینمش. Unbreakable Machine-Doll از اون انیمه های معمولی که هر فصل دنبال میکنم و آخرش از خودم سوال میکنم "واقعا چرا این انیمه رو دیدم؟" ... Gingitsune خوب از الان میدونم که ناتسومه نمیشه و حتی به نزدیکی خوبی ناتسومه نمیرسه ولی همین که به سبک ناتسومه ست واسه من کافی ــه که بهش شانسی برای دیدن بدم و حتما میبینمش. Yowamushi Pedal چون دیدن تعداد اپیزودش بالای 30 اپیزوده، بیشتر راجع بهش کنجکاو شدم! امیدوارم انیمه خوبی باشه. Non Non Biyori انیمه آرامش بخش این فصل من. تو تریلر یه صحنه ساکت داشت که همه کارکترها یه جا وایسادن و ماشین از کنارشون رد میشه و بازم در حال سکوت به سر میبرن. نمیدونم چرا ولی بشدت محو اون صحنه شدم. خیلی خیلی دوست دارم اون فضا رو ببینم؛ یه فضای روستایی آروم و لذت بخش با دخترای کاوایی و ...! Noucome بخاطر داستان عجیبش میبینمش. به نظر انیمه فان و متوسطی میاد. Samurai Flamenco کاملا کنجکاوم ... حس میکنم کار خیلی خوبی میشه. دوبلورهای واقعا خوبی داره و باید منتظرش بمونیم. Galilei Donna تا دیروز علاقه ای بهش نداشتم ولی وقتی تریلرش رو دیدم، ناخودآگاه نسبت بهش علاقمند شدم. انیمه خوبی به نظر میاد. Pupa یه کار ترسناک! امیدوارم فضای تاریک خوبی داشته باشه و مثل بعضی از انیمه های دیگه فضای ترسناکش رو بخاطر موسیقی و انیمیشنش از دست نده.



+



+



+


Monster // Anime


داستان کار اونقدر لایه‌لایه‌ست که به نظر من حتی با از دست دادن یک اپیزود هم ممکنه از مرحله پرت شید و موضوع انیمه رو کاملا از دست بدید؛ با یه اتفاق ساده شروع میشه، Tenma ـی جراحی که Johan ، پسر بچه گلوله خورده رو از مرگ نجات میده. حتی برای اینکار حاضر میشه از مریض دیگه‌ای که رئیس بیمارستان به مداواش اصرار داشت، بگذره و در عوض بخاطر عهد و پیمان پزشکی‌ش و وفادار بودنش به بیمارش به اون پسر بچه کمک کنه. پسر بچه‌ای به نام Johan ؛ هیولایی که در حال شکل گرفتنه و حالا به دست Tenma از مرگ نجات پیدا میکنه. داستان انیمه گاهی اونقدر پیچیده میشد که فرضا یک اپیزود به شخصیتِ فرعی که با یک شخصیتِ فرعی دیگه در تماس بوده، پرداخته میشد و همه چیز مثل یک پاذل درحال حل شدن و به سرانجام رسیدنه. Johan هیولایی که انسان‌های زیادی رو میکشه و احساس گناه عظیمی که Tenma بخاطر نجات Johan پیدا میکنه، اونو نسبت به خیلی از مسائل دور و بر خودش بدبین میکنه؛ احساس ایمانی که به سمت نزول پیدا کردن حرکت میکنه. قتل‌هایی که Johan انجام میده و به نام Tenma ـی حالا فراری ــه، نوشته میشه. Tenma ، دکتری که با صداقت و احساس وظیفه‌ای که داشت، جون یک انسان رو نجات داده بود، حالا تبدیل به یک قاتل فراری شده. اما چطور میشه بی‌گناهی Tenma رو ثابت کرد در حالی که هیچ مدرکی برای اثبات وجود Johan وجود نداره ... فکر کنم بهتره دیگه بیشتر به داستان نپردازم. بهرحال داستان اونقدر برام جذابه که دوست دارم دوباره از اول کارو ببینم و بعد از دیدن تک‌تک اپیزودها راجع به هر اپیزود نظرمو رو بنویسم. موقع دیدن بار اولش اونقدر جذب دیدن فضای انیمه بودم که اصلا به فکرم هم نرسید که چیزی در موردش بنویسم. بهرحال از حاشیه‌ها که بگذریم، داستان Monster یکی از قوی ترین نکات اون به حساب میاد.


کارکترهای انیمه باورنکردنی هستن! دوست دارم طوماری رو راجع به تک تک کارکترها بنویسم و از حرکت‌ها و عادت‌هایی که داشتن و اتفاقاتی که بین‌شون افتاد، حرف بزنم ولی ... یکی از بهترین کارکترهای منفی تمام دوران‌‎ها که من تا بحال دیدم، بودن شک Johan Liebert ــه، کارکتری که معنای واقعی ترس و لرزش حقیقی اونو به بیننده معرفی میکنه؛ دنیای انیمه‌ای که Johan درش قرار داره و مردمی که حتی با شنیدن اسم Johan سرجای خودشون بی‌حرکت میمونند. اشتباه نکنید؛ با یه کارکتر بی‌دلیل بزرگ شده و بی‌منطق روبرو نیستید ... حتی برعکس، یه کارکتر کاملا قابل درک و منطقی! هیولایی که حس هیجان عجیبی رو در طی تمام اپیزودهای این انیمه به بیننده منتقل میکنه. یوهان انسانی ساده‌ست، اما هیولایی درون خودش داره. در کنار Johan ، اونقدر کارکتر خوب تو انیمه هست که نمیشه از همشون اسم برد، اما خوب ... مگه میشه اسم Monster رو آورد و اشاره‌ای به دکتر شفابخش اون نکرد؛ Kenzo Tenma دکتری که با انجام دادن کار پزشکی خودش، فاجعه‌ای که از قبل شروع شده بود رو متوقف نکرد و به ادای دین کاری خودش وفا کرد ... بار سنگینی که Tenma در این انیمه متحمل شد و اتفاقات وحشتناکی که در طی این مسیر سفر سخت خودش به چشم دید، از اون یه کارکتر پخته ساخت. وقتی که شما اپیزودهای اول انیمه و کارکتر ساده Tenma رو میبینید، حتی به ذهن‌تون هم نمیرسه که این کارکتر در آینده قراره به چه چیزی تبدیل بشه و به چه نقطه‌ای برسه. مسلما هیجان انگیزترین صحنه‌های انیمه رودرویی Tenma و Johan ــه که همیشه بی‌نهایت جذاب بودن. درکنار این دوکارکتر عالی، من واقعا از دیدن کارکتر کاراگاه Lunge لذت میبردم؛ یه کارگاه فوق‌العاده .. کسی که بین قربانی و هیولای این انیمه قرار داره و مصمم به پیدا کردن قاتل این داستان ــه. کارگاهی که از هیچ کاری برای نزدیک شدن به قاتل کوتاهی نمیکنه. حرکات دست کاراگاه Lunge رو هیچ‌وقت فراموش نمیکنم! اینکه چطور افکارش رو ذخیره میکرد و فرضیه‌های خودش رو به تصویر میکشید از اون یه کاراگاه و کارکتر عالی ساخته بود. Anna ، دوقلوی Johan با داشتن یه دوبلور عالی مثل Noto, Mamiko که به بهترین شکل ممکن نقش خودشو اجرا کرده بود، تبدیل به یکی دیگه از کارکترهای موردعلاقه من شده بود. صحنه‌‎های احساسی کارکتر Anna رو به صحنه‌های شاهکاری تبدیل کرده بود. جا داره اسمی از کارکترهای فرعی مثل Roberto ، Grimmer هم ببرم که واقعا کارکترهای فرعی خیلی خوبی بودن. صحنه‌های Magnificent Steiner ــه Grimmer رو واقعا نمیشه فراموش کرد.


تو قسمت کارکترهایی که بالا بهش پرداختم، نتونستم جلوی خودمو بگیرم و اونجا به یکی از دوبلورها یعنی Noto, Mamiko اشاره کردم. کسی که من بخاطر کارهای Slice of life ــی مثل Ichigo Mashimaro ازش کُلی خاطره دارم و علاوه بر اون کارهای عالی زیادی رو تو کارنامه خودش داره، کارهایی مثل School Rumble ، Kimi ni Todoke و ... وقتی اون کار دوبلوری عالی که با کار درام روانشاسانه Monster مقایسه میکنید، واقعا میتونید تفاوت رو تو کارکترهایی که ایفای نقش کرده ببینید. دوبلوری کارکتر Johan از دوبله‌هایی بود که خیلی جاها دیدم ازش انتقاد کردن و بعضی جاها اونو انتخاب مناسبی ندونستن در صورتی که به نظر من، هر چی که انیمه جلوتر میره، نسبت به دوبلور کار خوش بین تر میشید و دلیل انتخاب چنین صدای زننده ای رو برای این کارکتر ترسناک متوجه میشید. یادمه اولین بار که صدای Johan رو شنیدم، کاملا برام چندش آور بود و با خودم گفتم "واقعا چرا؟ چرا باید جالب ترین کارکتر انیمه چنین صدایی داشته باشه؟" ولی بعد از تموم کردن آخرین اپیزود انیمه وقتی داشتم با خودم به اینکه کدوم دوبلورها رزو بیشتر از بقیه دوست داشتم فکر میکردم، متوجه شدم که Sasaki, Nozomu در نقش Johan یکی از گوینده‌های موردعلاقه تاپم از انیمه‌ست. بهرحال اینجا هم زود قضاوت کرده بودم و درآخر برعکس چیزی که فکر میکردم پیش اومد. دوبلوری Tenma نقطه قابل توجهی داشت، کارکتری بود که در عین پاک و صادق بودن، قرار بود به ما خشونت زیادی رو هم نشون بده. این کار خیلی سختی بود و به نظر من کار دوبلورش تو این نقش واقعا خوب بود و از پس وظیفه خودش براومده بود. درنهایت اینکه تیم دوبلوری کار رو هم واقعا دوست داشتم و خیلی جاها دیالوگ‌های زیادی بود که نحوه پرداخت‌شون توجه منو به خودش جلب کرد و احساس کردم که واقعا بهتر از این نمیشد برای این نقش‌ها دوبلور انتخاب کرد.

من تا بحال راجع به انیمه‌های زیادی نظراتم رو نوشتم و از نقاط مثبت و منفی انیمه‌های زیادی حرف زدم ولی Monster واقعا یه تجربه و سفر هیجان‌انگیز متفاوته. Monster تجربه‌ای بود که از دنیای انیمه خارج بود؛ یا بهتر بگم کاری بود که دنیای انیمه رو به محیط بیرون متصل میکرد. یه کار روانشناسانه و سراسر هیجان‌انگیز فوق‌العاده جذاب و دیدنی که هر صحنه اون از کشش باورنکردنی برخورددار بود و حالا بعد از دیدن‌ش به راحتی اونو جز Must See های یک انیمه‌بین میدونم. شاهکاری از مدهوس و کاری که حتما باید دیده بشه ... به نظر من این انیمه حتی برای کسی که زیاد دل خوشی از کارهای انیمه‌ای نداره، میتونه یه کار جذاب باشه. در نهایت اینکه واقعا دوست دارم در آینده برگردم و دوباره انیمه‌ش رو ببینم؛ چون میدونم بازم به راحتی از دیدن‌ش لذت خواهم برد.

نمره : 9.5/10

Aku no Hana // Anime

Aku no Hana // Anime


انیمه رو بعد از کُلی وقفه افتادن کامل دیدم. منم مثل بعضی از بیننده‌های انیمه، تو شروع با انیمیشن کار مشکل داشتم و زیاد نمیتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم ولی رفته رفته نظرم عوض شد و احساس میکنم دلیل استفاده از این انیمیشن رو درک میکنم. تو این فضای انیمیشنی بهتر میشُید عمق رابطه اجتماعی بین این چندنفر و فضای تاریک جامعه حقیقی رو به نمایش کشید. کاری که معمولا حتی تو یه درام سطح قوی انیمه ای همیشه به خاطر انیمیشن قابلیت باورپذیری‌ش مقداری کاهش پیدا میکنه. مطمئنا اگه با انیمیشن دیگه ای انیمه ساخته میشد، محیط اون به عمق الان قابل درک نبود. جدا از بحث انیمیشن، بقیه کار واقعا خوب بود و پرداخت به کارکترها و رابطه ای که شکل دادن، قابل توجه بود. کاسوگا و مردد بودن‌هاش، ناکامورا و رابطه ای که دوست داشت با کاسوگا شکل بده، سائکی و پایدار بودن به عشق و علاقه ای که به کاسوگا داشت و ... موسیقی، جز نکات مثبتش بود و بعضی از سکانس‌های کش‌دار انیمه رو دیدنی کرده بود. گاهی با Recap های اپیزودها (که زیاد نبودن) مشکل داشتم و خصوصا اپیزود آخر که حسِ تلف کردن وقت اپیزود بهم دست داد ولی خوب ... همونطور که گفتم، با همه این حرفها بازم نظر مثبتی راجع به انیمه دارم و زیاد واسم مهم نیست.

نمره من : 7 ~ 7.5 از 10

- اندینگ انیمه واقعا یکی از بهترین‌ها بود. خیلی عالی بود و وقتی با اتفاقات آخر اپیزود همراه میشد، یه چیز خیلی متفاوت رو تحویل بیننده میداد.

- یکی از بهترین صحنه‌های انیمه :


--

Lucky ☆ Star // Anime

Lucky ☆ Star // Anime


همونطور که حدس میزدم، Lucky ☆ Star از دسته انیمه هایی بود که بعد از تحمل کردن چند اپیزود اولیه، اعتیادآور میشه و نمیشه دست از دیدن ادامه‌ش کشید. محیط و فضای راندوم انیمه زیادی دیده شده ولی بعضی از انیمه ها با فضای خاصی که دارن، تفاوت رو در چشم بیننده به وجود میارن. صحنه های بحث های راندوم در عین اینکه خیلی آروم پیش میرن، اصلا خسته کننده نیستن و موسیقی هم تو بهتر شدن فضا کمک زیادی میکنه. ظاهر بچه گانه تر LS باعث شده کمدی اون بیشتر لذت بخش بشه و خوب فقط اون "ظاهر انیمه" ست که بچه گونه ست. برای توصیف کارکترها که دو دسته هستن، میشه از دو کلمه استفاده کرد. کلمه اول به کارکترهایی مثل کوناتا، سوکاسا، میوکی تعلق میگیره و اون کلمه، کلمه "دوست داشتنی" ــه. کلمه دوم کلمه ایه که به کارکتر برتر انیمه از نظر من تعلق میگیره. آکیرا و اون کلمه، کلمه "عجیب" ــه؛ متفاوت ترین کارکتر انیمه ست و صحنه های WTF دار زیادی رو به خودش تعلق داده. روی هم رفته به نظر من، 16 دقیقه اول اپیزودها رو میتونیم روی یک کفه ترازو قرار بدیم و اسکچ Lucky channel رو، روی کفه دیگه ترازو! تیتراژ پایانی و حس کارئوکی‌ش گاهی خیلی لذت بخشه و یکی از بهترین قسمتهای انیمه ست. بهرحال روی هم رفته میتونم دلیل پرطرفداری سری رو درک کنم و خودمم دید مثبتی نسبت بهش پیدا کردم.

Tamayura - More Aggressive // Anime

Tamayura - More Aggressive



انیمه ای بی‌نقص برای طرفداران فضای آرامش‌بخش! کاری از Satou Junichi کارگردان سری Aria .. داستان انیمه، داستان ساده ایه؛ فو بعد از مرگ پدرش، با یاد و خاطره اون که عکاسی رو خیلی دوست داشته، شروع به عکاسی میکنه. وقتش رو در کنار دوستاش و برادر کوچکترش که همیشه اونو همراهی میکنن، میگذرونه. محیط Slice of life انیمه با مقداری درام قاطی شده. من دوست دارم از اون درام به عنوان یک درام دوست داشتنی یاد کنم، صحنه هایی که فو با یادآوری پدرش و اینکه حالا اون در کنارشون نیست، خاطراتشو به یاد میاره. ریکاوری که در طول اپیزودها به مرور به دست میاره و عادت کردنش به موضوع، دوستانش که سعی میکنن ذهنش رو از موضوع دور کنند. همراهی چند دوست نزدیک در مسیر طولانی که در پیش رو دارن. من از موسیقی سری اولش واقعا خوشم می اومد و حس میکنم تاثیر به سزایی در نمایش احساسات کارکترها داشته. تو انیمه Tamayura از فن سرو//یس ها و درام های اضافی خبری نیست و همه چیز در حد مناسبه و با یه فضای شیرین و دوست داشتنی روبرو هستید. اپیزود همونطور که با آرامش شروع شده، با آرامش هم تموم میشه. البته اشتباه نکنید، منظورم من یکنواخت بودن اپیزود ها نیست و صرفا به ریلکس کننده بودن انیمه اشاره میکنم. یکی دیگه از نقاط قوت انیمه، انیمیشن و آرت اونه. از اونجایی که فو و بقیه کارکترها وقت زیادی رو تو مناظر دیدنی و محیط باز میگذرونن، همیشه میتونیم لوکیشن های خوبی رو به چشم ببینیم. نیمچه درام انیمه و محیط زندگی روزمره‌ای که تو این سبک انیمیشن به زیبایی به تصویر کشیده میشه. روای گری شخصیت اصلی انیمه، فو هم حس خوبی داره و به منتقل کردن بهتر فضای انیمه به بیننده کمک زیادی میکنه.

انتظاری که از فصل دوم دارم اینه که جزییات بیشتری در مورد نحوه مرگ پدر فو به بیننده‌ها بدن و مثل فصل اول، فلش بک های جالبی از پدر نشون داده بشه. در کنار حفظ کردن محیط فصل اول و روال همیشگی‌ش، بتونیم چیزای تازه ای رو هم ببینیم. حالا که کارکتر جدیدی به انیمه اضافه شده، میتونیم انتظار چنین چیزی رو داشته باشیم. کارکترهای فصل یک مثل چیهیرو فراموش نشن و ...

چندتا از صحنه های فصل اول که واسم از نظر کمدی و انیمیشن و ... جالب بوده رو به صورت عکس میذارم :

علاقه نوریه به برادر فو + دوباره - فو بهمراه برادرش در کنار پدرشون رو به دریا (فلش بک)
صحنه پیدا کردن لوکیشن عکسِ پدر فو در OVA - مومونکو، گربه عجیب انیمه

فو در حال عکاسی


در مورد کارکترها و دبلورها :

Sawatari, Fuu



- کارکتر اول انیمه، دختری که حدود پنج سال پیش پدرشو از دست داده و علاقه زیادی به عکاسی داره. بعضی از دوستاش اونو پوته صدا میزنن!
Taketatsu Ayana دوبلور این کارکتره. تو سالهای اخیر کارای واقعا خوبی داشته. از کارای معروفش میشه به کیرینو در OreImo ، سوگو در SAO ، آزوسا در K-On و ... اشاره کرد.



--

Norie Okazaki



- نوریه دختر پر انرژی انیمه ست، کارکتری که بیشتر بار کمدی انیمه رو به دوش میکشه.
Iguchi Yuka ، دوبلور کارکترهایی مثل ماریا (Boku wa Tomodachi) ، میا (To LOVE-Ru Darkness) ، یاشیرو، دختر فضایی Denpa Onna و ...



--

Maon Sakurada



- ماون، دختریه که یک عادت خیلی عجیب داره. اون عادت، سوت زدنه. گاهی حتی جواب سوالات رو با سوت زدن میده.
تو نگاه اول این حرکت خیلی واسم عجیب بود ولی رفته رفته به این کارش عادت کردم.
البته تو این عادت سوت زدنش زیاده روی نشده و گاهی وقت ها دیالوگ هاش رو بدون سوت زدن و به صورت عادی به زبون میاره!
دوبلورش، Gibu Yuko معمولا کارهای مکمل رو به عهده داره. از جمله کارهایی که نقش اول بوده، میشه Aoi Hana رو اسم برد.



--

Kaoru Hanawa



- اولین کسی بود که با فو ارتباط برقرار کرد، بهترین دوست فو. دوستاش اونو کائو تان صدا میزنن!
Asumi Kana از دوبلورهایی بود که تو سری Aria با این کارگردان همراه بوده.
بجز اون کار، میشه به یکی از معروف ترین کارهای فعلی‌ش یعنی نیاروکو تو انیمه Haiyore! Nyaruko-san اشاره کرد. فومی (Hayate no Gotoku) ، یونو (Hidamari Sketch) و ...



--

آخرین کارکتر، تو این فصل به جمع بقیه اضافه شده، کارکتری به نام :

Kanae Mitani



- ظاهرا تو همون دبیرستانیه که فو درس میخونه. مثل فو به عکاسی علاقه داره. باید ببینیم چطور وارد داستان میشه.
Ai Kayano ، رو همه بچه های انیمه بین میشناسن! منما (AnoHana) کارکتری فراموش نشدنی ــه. ساوتومی رومان (SKET Dance) ، می (Sukitte Ii na yo) و ...

About Love Lab // Anime

مقایسه کاور مانگا با انیمه :



سایز بزرگ عکس

جدا از داستان اولیه عجیب انیمه، من حس خوبی نسبت بهش دارم و امیدوارم با توجه به عوامل مشترک زیادی که با YuruYuri داره، بتونیم با یه انیمه خوب روبرو بشیم. کارگردانی انیمه به عهده Oota, Masahiko ــه که قبلا کارهایی مثل Kotoura-san ، YuruYuri و اپیزودهایی از Ichigo Mashimaro کارگردانی کرده. این چند نمونه، انیمه هایی بودن که من ازشون خوشم می اومد و از لحاظ Slice of life همیشه اونا رو انیمه های خوبی دونستم. از عوامل مشترک دیگه این انیمه با YuruYuri دو نفر دیگه هم بین Cast حضور دارن (Aoshima, Takashi و Ebina, Yasunori) که فضای YuruYuri مانند رو یه جورایی تضمین میکنه. بجز مواردی که گفتم، با یک نگاه کلی به تریلری که از انیمه منتشر شد، میشه طراحی کارکترها رو خیلی به کارهای قبلی شون نزدیک دونست.

جدا از موضوع کارگردانی و شباهت ها؛ مهمترین مسئله در حال حاضر نحوه پرداختیه که به داستان خواهند داشت. اینکه چطور قراره بیننده رو وارد فضای انیمه کنند و آیا انتظاراتی که داریم، برآورده میشه یا نه. همیشه با دیدن عوامل و دوبلورهایی که به نظر موفق میرسند، نمیشه فرض رو بر این گذاشت که انیمه بدون شک موفق میشه ولی حداقل با بودن اون عوامل میتونیم مقدار درصد خوبی از امیدواری رو در ذهن خودمون به وجود بیاریم. من از اونجایی که نسبت به مانگای کار هم کنجکاو بودم و میخواستم بدونم فضای کارش چطور بوده، دو چپتر Raw رو از کارش دانلود کردم و نگاهی بهش انداختم، چون کُل مانگا به ژاپنی بود چیز خاصی از داستان دستگیرم نشد ولی بهرحال محیط مانگا جالب به نظر میرسید.


نگاهی به کارکترها و دوبلور های انیمه :
[هنوز بعضی بیوگرافی برای کارکترها نوشته نشده، بخاطر همین به صدا پیش ها کارهای قبلی شون اشاره میکنم]

Yuiko "Eno" Enomoto



- هنوز بیوگرافی راجع به کارکترش نوشته نشده و یه مقداری کارکترش مبهمه.
Sakura, Ayane دوبلوری که طرفدارای Slice of life سال های اخیر بدون شک با صدای اون آشنا هستن؛ دوبلور یوزورا انیمه Boku wa Tomodachi ga Sukunai و ماری انیمه Joshiraku که صدای متفاوت و خیلی خوبی داره.



--

Riko Kurahashi



- معاون شورا و دختری که اخلاق و رفتاری پسرونه داره.
Numakura, Manami دوبلور کارکتره که به نظر من بهترین کارش حضور تک اپیزودی ش تو SKET Dance و البته The iDOLM@STER در نقش Hibiki بوده.



--

Natsuo Maki



رئیس شورای دانش آموزی؛ دختری که رفتاری مودبانه و آروم داره و مورد تحسین همکلاسی‌های ریکو هستش!
یکی دیگه از دوبلورهای خوب انیمه، Akasaki, Chinatsu ــه که صدا پیشگی این کارکتر رو به عهده داره. از کارای معروفش میشه به Chuunibyou demo Koi ga Shitai و Kill Me Baby اشاره کرد که تو هر دو جز نقش های اصلی بوده.



--

+
دو دوبلور آخر انیمه، جز تازه کارا محسوب میشن و هیچ کدوم تجربه آنچنان بالایی ندارن، (Minase, Inori و Taichi, You) ..
این دو نفر دوبلور دو کارکتر Sayori و Suzune هستن. بهرحال باید ببینیم تقابل این دو نفر با بقیه دوبلورها چطور از آب در میاد.



--

Hajime no Ippo // That Epic Classic Anime

Hajime no Ippo // That Epic Classic Anime




ماراتون 4 روزه من


انیمه ای کلاسیک و متفاوت! Hajime no Ippo انیمه ای که دید شما رو نسبت به بوکس عوض میکنه! وقتی انیمه رو به من معرفی کردن، این جمله بیشتر از همه پررنگ بود: "اگه به بوکس هم علاقه ای نداری و حتی یکی از قوانین ساده بوکس رو هم نمیدونی، باز هم از این انیمه خوشت میاد" وقتی این جمله رو شنیدم، زیاد اونو جدی نگرفتم و فقط تصور رو به فن بوی بودن و تعصبی بودن فرد مورد نظرم در مورد انیمه گذاشتم. جدا از این مورد با دیدن آرت و فضای انیمه و علاقه قبلی که به محیط های انیمه های کلاسیک داشتم، میدونستم که اگه بوکس انیمه رو کنار بذارم، میتونم از دیدنش لذت ببرم. ولی خوب بعد از دیدن چند اپیزود به راحتی متوجه شدم که تمام تمرکز انیمه روی بوکس و پیشرفتیه که کارکترهای انیمه در طول زمان در بوکس به دست میارن اما این تمرکز روی بوکس به بهترین شکل ممکن انجام شده بود؛ تمرین هایی که کارکترها برای موفقیت و بردن انجام میدن، افکارشون و خواسته هایی که از بوکس داشتن، رابطه های دوستانی که از بوکس ریشه میگیره! درسته، این یه انیمه ورزشی ساده نبود و مسیر رسیدن یک پسر ساده به نام ایپو به هدف های بزرگش رو نشون میداد. خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر میکردم، حرف برای گفتن داشت. تو نگاه کُلی اولیه، دیدن 75 اپیزود پر از بوکس و مشت های سنگین و تمرین های مداوم برای موفق شدن تو مسابقه بعدی، خسته کننده به نظر میرسید ولی Hajime no Ippo این تجربه رو به تجربه ای لذت بخش و بی نهایت سرگرم کننده تبدیل کرد.

کارکترها، پرداخت عالی داشتند. بوکسور هایی که یکی بعد از دیگری از راه میرسیدن و گذشته ای که از زندگی اونا نمایش داده میشد، احساساتشون، هدف اونها و دلیل اینکه میخوان به موفقیت بالایی در بوکس برسن! گاهی گذشته ای که از بوکسورها نمایش داده میشد، خیلی تلخ به نظر می اومد و حتی بیننده برای تشویق کردن شخصیت اول و برنده شدنش به تردید می انداخت. بهرحال این قدرتی بود که در کارکترپردازی فرعی انیمه اعمال شده بود. تمام طول انیمه بجز یک کارکتر که اونم تو آخرین اپیزود ها اضافه شد، کارکتر اعصاب خورد کن و غیرقابل تحملی برای من وجود نداشت. همه خاصیت های مثبت خودشون رو داشتند، از ماشیبا و خشونت اولیه و طنزی که بعدها به کارکترش اضافه شد بگیرید تا تاکامورای بزرگ و خرس کُش! همه خوب بودند. تقابل کارکترها، رابطه های دوستانه و دشمنانه ای که با هم داشتن و نمایش داده شد، واقعا خوب بود و روی هم رفته از لحاظ کارکتر، انتظاری باقی نمیمونه که بی جواب باقی مونده باشه. رابطه ایپو با رقیب هاش هر کدوم متفاوت تر از دیگری به نمایش کشیده میشد، رابطه ای که با میاتا و شروع ملاقاتشون داشت، سندو، وُلگ، ایجی و ...



دوبلورها، مسلما یکی از مهم ترین نکات موفقیت هر انیمه ای هستن! Hajime چیزی در این زمینه کم نداشت، اونا حتی از دوبلور GTO ــ Takagi, Wataru دوبلور اونیزوکا سنسی استفاده کرده بودن که یه جور کانکشن دوست داشتنی بین دو انیمه میسازه. Utsumi, Kenji یکی دیگه از دبلورهای خوب انیمه بود، تجربه بالاش در تقابل با دوبلورهای دیگه اینجا کاملا به چشم میومد. (واقعا حیف که دیگه بین ما نیست) برای شخصیت اول داستان، ایپو، Kiyasu, Kohei رو انتخاب کرده بودن، من تا بحال چیزی ازش ندیده بودم ولی حس میکنم صداش به ایپو میخورد و نقص آنچنانی نداشت. گفتنی راجع به دوبلورهای انیمه زیاده و لازم نیست چیز خاص دیگه های اضافه کنم بجز اینکه توانایی همه این دوبلورها بود که کارکترها رو باورپذیر و دوست داشتنی و گاهی تنفر آمیز کرده بود.

وقتی بعد از دیدن انیمه خوب، یک نگاه به عقب بندازید، همیشه نکات مثبتی هستند که بیشتر از همه در ذهن شما باقی موندن! یکی از اون نکات پررنگ تو این انیمه واسه من، مبارزات اون بود، مبارزاتی که جذابیت فوق العاده داشتن؛ ناک داون ها، ناک اوت ها، بیهوش شدنها، فینت ها، استایل های متفاوت مبارزه، زنگ های پایان راندی که بی موقع به صدا در می اومد، شمارش های 1 تا 10 داور و خیلی چیزای دیگه که تو انیمه وجود داشت. خلاقیت مبارزات در سطح خیلی خوبی بود و غیرقابل پیش بینی بودن، همیشه وجود داشت. هر کدوم از مبارزات، فضای خاص خودشو داشت، آماده سازی که قبل از اونا انجام میشد، گاهی چند اپیزود به درازا میکشید و هیجان کار رو چندبرابر میکرد و لحظه ای که دو بوکسور وارد رینگ میشدن! حالا لحظه ای بود که همه تماشاگرا انتظارش رو میکشیدن!



نمیشه این انیمه رو دید و هیچ اشاره ای به طنز نابش نکرد. در عین جدی بودن و صحنه های بوکس زیاد انیمه، اونقدر صحنه طنز خنده دار خوب وجود داره که میتونه هر کمدی دوستی رو راضی از پای انیمه بلند کنه. به مرور زمان و هر جلوتر میریم، کارکترها هر کدوم قابلیت خاصی در خندوندن بیننده پیدا میکنن. اپیزود های خالی از بوکس انیمه که تعدادشون محدوده، به هیچ وجه نقطه ضعفی برای انیمه محسوب نمیشد! دلیل اون استفاده عالی از کمدی خوب در فضای اپیزود هاست، رودرویی های باحال چهار کارکتر اصلی همیشه طنز خودشو بهمراه داره، حتی گاهی در جدی ترین صحنه ها هم، تاکامورا میتونه ما رو بخندونه، اونم با یه جمله خیلی ساده! کمتر پیش میاد که کارکتری رو به چشم طنز و کاریکاتور وار ببینید و باز هم ابهت زیادی در وجودش حس کنید ولی تاکامورا به راحتی به چنین کارکتری تبدیل شده بود. یکی از مهمترین نکات قوی بودن انیمه در قسمت طنزش، استفاده عالی از میمیک های صورت متفاوت و زیاده روی شده ست. چیزی که تو انیمه هایی با چنین آرتی به خوبی یافت میشه و به زیبایی صحنه های کمدی و خلاقیت شون نمره بالاتری میده.



روی هم رفته، فکر کنم از نوشته های من به سادگی میتونید به این نتیجه برسید که خیلی از انیمه خوشم اومد و جز بهترین هایی بود که دیدم. ذهنیت خیلی خوبی نسبت بهش پیدا کردم و خیلی سریع سراغ فصل دومش میرم و شاید جز معدود انیمه هایی باشه که حتی منو به سمت خوندن مانگاش هُل بده. باید ببینم فصل دوم به شکل شروع میشه، پیش میره و تموم میشه.

یک سری نکات حاشیه ای دیگه :

- دوبله انگلیسی انیمه رو که نگاه میکردم، واقعا بد بود و جدا دیدن انیمه با این دوبله، به یه جور شکنجه و ظلم شباهت داره!

- اوپنینگ و اندینگ های انیمه در سطح خیلی خوبی بودن. خصوصا اوپنینگ اول انیمه حس خیلی جذابی داشت.

- شات بین اپیزودی خاطرانگیزش و تغییرهایی که به مرور زمان در طی اپیزود های مختلف میکرد، هم طنز خاص و دوست داشتنی داشت.


--

Summer Anime // 2013


برمیگردم سراغ روال فصلی وبلاگ و یه پست دیگه از پست های انیمه های فصلی، اینبار انیمه های فصل تابستون. تابستونی که به نظر داغ و جذاب به نظر میرسه؛ عنوان های زیادیه که چشم منو به سمت خودش خیره کرده و مطمئنا تو این عناوین، خیلی ها رو میپسندم و خیلی ها رو دراپ میکنم. اتفاقیه که همیشه می افته، برمیگردیم و یه نگاهی به انیمه های بهار میندازیم :

انیمه های پرسر و صدا آنچنان تعدادشون تو این فصل بالا نبود. بدون شک Shingeki no Kyojin نامبر وان این فصل از لحاظ کیفیت داستانی بود و سرتر از بقیه ظاهر شد ولی بهرحال انیمه تو نیمه اول خودش قرار داره و من حدس میزنم به مرور زمان از لحظات سوپرایز کننده ش کاسته میشه و کم کم شبیه SAO هایپ ش از بین میره. (هرچند همیشه منتظرم خلاف پیش بینی های من ثابت بشه) از همون ابتدا زیاد پیش من محبوبیتی کسب نکرد ولی منکر این نمیشم که واقعا انیمه خوبی بود. بهرحال بحث محبوبیت و خوب بودن یک انیمه، یه بحث جداست و تو این مورد به خوب بودن انیمه ایمان دارم ولی جز Favorite های من نبود.


انیمه بعدی، Suisei no Gargantia ــه، انیمه ای که کاملا منو سوپرایز کرد و درجه سرگرمی بالایی داشت. وقتی قبل از پخشش دیدم در سبک مکاست، با خودم فکر نمیکردم از فضای انیمه خوشم بیاد ولی وقتی یه تست کردم و با فضای اون آشنا شدم، کاملا مجذوب انیمه شدم. فضای Slice of life ــی که با وجود ربات و محیط آینده به انیمه دادن بودن، کاملا دوست داشتنی بود. بر خلاف شینجیکی، این رو جز Favorite هام میدونم. قسمت نهم تحول عالی تو انیمه پدید اومد، نه قسمت انتظار و بلاخره شوکه کنندگی که تو اپیزود نه وجود داشت، در سطح بالایی قرار داشت. دوست دارم بدونم تو ادامه چطور به انیمه پایان داده میشه.


خلاصه وار از چندتا انیمه دیگه اسم میبرم :

Haiyore! Nyaruko-san W در حد فصل اول خوب ظاهر شد، گاهی اعصاب خورد کن ولی روی هم رفته خوب "فقط خوب" آره. چیز خاص دیگه ای نمیشه به جمله اضافه کرد. آیا اینکه کشش فصل سوم رو داره یا نه؟ من فکر میکنم نه، بهتره تو همین ایستگاه پیاده بشیم و از خیر این انیمه بگذریم. هرچند اینجور که بوش میاد ... هممم ، آره ادامه ش رو هم میبینیم! Namiuchigiwa no Muromi-san یه جور انیمه متفاوت تو این فصل بود؛ هم بخاطر زمان 12 دقیقه ای ش که یه چیز جدید محسوب میشه (من که جای دیگه ای ندیده بودم) و هم بخاطر موضوع عجیب ش! Oreimo فصل دوم عالی بود؛ یه چیزایی راجع بهش تو وبلاگ نوشتم و لازم نیست دوباره حرفش رو بزنم ولی بهرحال امیدوارم فصل سومی هم در کار باشه یا اگه قراره اینجا تموم بشه، پایان قابل قبولی داشته باشه.


Yuyushiki انیمه ای که زیرنویس کردم، اونقدرها عالی نبود. شروع خیلی خوبی داشت ولی همونطور که حدس میزدم، ادامه دادن یک انیمه وابسته به مباحث راندوم و متفاوت در دراز مدت کار سختیه. Joshiraku خیلی عالی از پس اینکار بر اومده بود ولی Yuyushiki بعد از 5 6 اپیزود افت قابل پیشبینی رخ داد. هنوز کار دوبلور ها خوبه و اونقدر ضعیف نشده که به حالت دراپ برسه. روی هم رفته Slice of life زنگ استراحتی خوبی بود؛ یک میان برنامه دلچسب!


--
-

Summer Anime // 2013

یه نگاهی به عنوان هایی که فکر میکنم جالب از آب در میان میکنم، پروفایل ها و دوبلورها چک شد، Plan to watch ها انتخاب شدن، نیمچه Plan to watch ها هم انتخاب شدن، اونایی که بهشون یک اپیزود فرصت میدم. روی هم رفته لیست این فصل یه مقدار مدرسه ای به نظر میرسه. Slice of life های زیادی موجوده، زنبیل های خودتونو بالا بگیرید. لول!

Tamayura: More Aggressive نمیگم نامبر وان این فصلمه، ولی جز اولویت های اولم محسوب میشه؛ تازگیا فصل اول و OVA  هاش رو دیدم و کاملا مجذوب فضای آروم و دلچسب ش شدم. انیمه خیلی خوبیه و از دوبلورهاش میشه به آزوسای K-On اشاره کرد. با اینکه ترس شبیه بودن به فصل اولش موجوده ولی علاقه زیادی به دیدنش دارم و باید ببینم نتیجه کار به کجا ختم میشه.


Kimi no Iru Machi آداپشن دیگه ای از این مانگای بیخودی طولانی شده! اشتباه نگیرید، من از این انیمه بدم نمیاد، حتی منتظر اومدنش هستم ولی تا جایی که مانگا رو دنبال کردم، حس میکردم کاملا بیخود داره ادامه پیدا میکنه؛ چپترها و درام اضافی در صورتی که میتونست خیلی قبل تر ها به نحو عالی تموم بشه. انیمه بدون شک نمیتونه کُل مانگا رو دربر بگیره و خیلی چیزا رو هوا باقی میمونه. ولی حداقل بیاین امیدوارم باشیم فضای انیمه به اندازه فضای مانگا دوست داشتنی بشه، کارکترهای رو همونقدر دوست داشته باشیم.


Recorder to Randoseru Mi چیز خاصی ندارم بگم؛ فصل سوم از انیمه و به احتمال زیاد همون شوخی های اشتباه گرفتن برادر با منحرف و دستگیری مداومش توسط پلیس. شاید هم اینبار تحولی ایجاد کردن و دست از شوخی های تکراری بردارن. باید نشست و دید. Kiniro Mosaic تریلر دیده شد و نظر مشکوکانه ای راجع بهش در ذهنم ایجاد شد؛ یا خیلی معمولیه یا معمولی رو به خوب! داستان چیز تازه ای نداشت و باید دید پرداخت انیمه چطور پیش خواهد رفت. High School DxD New آه Jeeeeeeez چیکار کنم؟! باید ببینم دیگه، فصل اولو دیدم، اینم میبینم انتظار بالایی ندارم. دید کلیم نسبت بهش یه مقدار منفیه ولی طراحی ها رو میپسندم، نکته جالب در مورد فصل یکش، انتشار بدون سا/////نسورش تو همون زمان بود که ریلیز خوبی داشت.


Uchouten Kazoku نمیدونم چرا به این انیمه گیر خاصی دادم و حس میکنم خیلی خوب از آب در میاد؛ شاید بخاطر بودن ژانر فانتزی ش یا داستان عجیبش! یا شایدم بخاطر حضور دوبلور ناگیسا و واتاشی تو بین دوبلورها. بهرحال هرچیزی که هست، کشش خیلی خوبی داره و دیــــــــــــده خواهد شد. Love Lab کمدی مدرسه ای دیگه ای ساخته کارگردان YurU Yuri و Kotoura san ؛ دوکار خوبی که خودم زیرنویس کردم. همممممم، به نظر امیدوار کننده میرسه ولی بعضی از کارکترها لوس و تکراری و بدطراحی شده به نظر میان. شاید فضای انیمه چیز دیگه ای رو ثابت کرد و تبدیل به یکی از انیمه های تاپ شد. Gin no saji بدون هیچ انتظار خاصی به لیست علاقمندی ها اضافه میشه، به امید اینکه خوب خوب خوب باشه.


Watashi ga Motenai no wa Dou Kangaetemo Omaera ga Warui! مانگاش رو تا چند چپتر خوندم، صرفا بخاطر اطلاع پیدا کردن از محتوای انیمه و اینکه آیا چیز خاصی درش نهفته ست یا نه. موضوع یه مقدار نو به نظر میاد، منزوی بودن دختر و وارد شدنش به مدرسه و تلاش برای محبوب شدن. اخلاقیات خاص شخصیت اولش مهم ترین نقطه مثبتش میتونه باشه. Kitakubu Katsudou Kiroku لوووول! موضوعی WTF دار و عجیب؛ Go home club !! جدی؟ باورم نمیشه، وقتی خلاصه داستان رو خوندم، به طرز عجیبی خنده م گرفت. آیا میشه از چنین انیمه ای انتظاراتی داشت؟ نمیدونم، محظ کنجکاوی هم که شده، اونو خواهم دید. شاید نظرم کاملا برگشت و اونو بهترین انیمه فصلم دونستم (xD) بهرحال ... ! Free // تو رو خدا بیشتر هایپ بدید (Sarcasm) منم چشم به راهشم، یه انیمه خوب دیگه از کیوتو؛ اینبار کیتو اومده ثابت کنه که انیمه هاش بخاطر تمام دختر بودن Cast ش موفق نبوده و حتی با پسرها هم میتونه انیمه جالبی بسازه. اعتراضات و نارضایتی ها زیاد بود ولی تصمیمیه که گرفته شده و باید دید چقدر جالب انگیز میشه.


بین فیلم های سینمایی هم مسلما، فیلم گینتاما عطش عجیبی خواهد داشت. تریلر بسیار عالی و جذابش نوید لذت بخش بودنش رو میده. امیدوارم بعد از فیلم سری گینتاما خیلی سریع برگرده چون دلم برای مادائو، گینتوکی، کاتسورا، کاگورا و... تنگ شده. فیلم سینمایی دیگه ای که مسلما دیدن خواهد داشت، Kaze tachinu خواهد بود؛ کار جدیدی از استاد میازاکی! چشمای خیره شده و منتظر // یه مقدار طولانی تر از اونیکه که انتظار داشتم شد. بهرحال اینا افکار فعلی من راجع به فصل آینده و انیمه های جدیده. پایان این پست رو در همینجا اعلام میکنم. :دی


--