
I don't have to leave anymore
What I have is right here
Spend my nights and days before
Searching the world for what's right here
Underneath and unexplored
Islands and cities I have looked
Here I saw
Something I couldn't overlook
I am yours now
So now I don't ever have to leave
I've been found out
So now I'll never explore
See what I've done
That bridge is on fire
Going back to where I've been
I'm froze by desire
No need to leave
Where would I be
If this were to go under
It's a risk I'd take
I'm froze by desire
As if a choice I'd make
I am yours now
So now I don't ever have to leave
I've been found out
So now I'll never explore
So now I'll never explore

So we meet again my heartache
So we meet again my friend
I should've known that you'd return
The moment I was unmeant
So we meet again my heartache
Like two lovers torn apart
Bound together by the breaking
Of a tired and horrid heart
So we meet again my heartache
Just as leaves begin to change
How you've made my life a story
Filled with whirls you've rearranged
So we meet again my heartache
Come and join me in my pain
You're the reason I remember
Every sweet and sad charade
So we meet again my heartache
Come and sit with me a while
Rest your head upon my shoulder
Hide your face beneath my smile
So we meet again my heartache
Hold the glasses stilled with wine
I hope you join me in my toast, my ghoulish host
And maybe stay a while this time.
Kino no Tabi: The Beautiful World


3 قسمت دیگه باقی مونده ولی خیلی بعید می دونم در انتها از تصمیمم برای دیدن این اثر پشیمون بشم!
چند شات از فضای انیمه :







و جایزه بهترین شروع فصل تعلق می گیره به ... این انیمه؟!
شاید شاید .. ولی! چون هنوز خیلی از انیمه های فصل رو ندیدم ترجیح
میدم فعلاً چنین جمله ای رو با اطمینان نگم ولی حقیقتاً اپیزود اول واسه من
دوست داشتنی، خنده دار و سرگرم کننده بود. علاوه بر محیط با طراوت
روستایی که از تریلر میشد بهش پی برد، کارکترها هم شخصیت پردازی و نمای
اولیه بسیار خوبی داشتن؛ چه از کوهارو، شخصیت اصلی و ماکی که تو قطار باهاش
آشنا شد گرفته تا رئیس و کارکترهای فرعی که وظیفه مهمی رو برای شاد و
سرحال نشون دادن انیمه بر عهده دارند. و از نظر من این وظیفه رو برای شروع
به خوبی انجام دادن.
رنگ و روی انیمه به مانند باقی کارهای استودیوی P.A Works حسابی خوبه. از
این مورد نمیشه گلایه کرد و چیزی گفت. گلایه همیشگی من از کارهای قبلی این
استودیو به سرانجام نرسیدن و خوب نبودن ریتم انیمه هاشون بوده که حالا
امیدوارم این ایراد در این اثر زیاد وارد چشمم نشه. شاید در 3-4 انیمه قبلی
این استودیو به اندازه Sakura Quest احساس خوبی رو به دست نیاورده باشم.
این رو به فال نیک می گیرم.
حالا بهرحال ... انیمه چشمم رو گرفت و مشتاقانه منتظر دیدن ادامه کار هستم.
- حضور کوتاه این کارکتر هم در نوع خودش عالی بود .. کلی به این صحنه خندیدم
:


وقتی به محتوای داستانی نگاه می کنید می فهمید که چرا اپیزود اول 44 دقیقه ای شد.
واقعاً با نیمه اول ممکن بود خیلی ها انیمه رو دراپ کنن. و شاید هم عده ای
این کار رو کرده باشند ولی چیزی که به نظر من مطمئن به نظر میرسه اینه که
نیمه دوم انیمه بسیار بهتر شد. با ورود به لحظاتی مثل صحنه گل فروشی و یا
تک و تنها شدن زوروکو و سانا صحنه های عاطفی و قشنگی رو به چشم دیدیم. نیمه
اول با داشتن صحنه های تعقیب و گریز CGI بد به نظر خیلی سطحی و ضعیف می
رسید ولی در کنار این موضوع همچنان یک حس معصومانه جالب در نگاه کارکترهای
انیمه به چشم می خوره که این واسه من چیز جذابیه. اینکه سانا نمی دونه تو
دنیای بیرون چقدر چیز جالب وجود داره درجه معصومیت اون رو بسی بالا میبره.
ضمن اینکه موسیقی متن خوبی هم داشتیم ...
حالا در ادامه باید دید که انیمه کدوم روال رو دوست داره پیگیری کنه؛ روال
تعقیب و گریز بسیار و صحنه های متحرک CGI ای که زیاد تاثیربرانگیز نیستن یا
صحنه های عاطفی و برش زندگی. امید من به گزینه دومه و باید دید که مانگا
اصلی سری به چه زوایایی از داستان پرداخته.
روی هم رفته من نیمه دوم رو دوست داشتم.

