نه نه نه، فکر نکنم لات بازی به آیا و آلیس بیاد.
آخه این چه وضع لات شدن بود، بجای لات به چشم اومدن بیشتر از قبل تو دل
برو شده بودن و خنده دارتر دعوای مسخره و کوچولوی بین شینوبو و آلیس بود
که به یک زنگ هم نرسید و سریع هم با هم آشتی کردند. این دو موجود اونقدر
مهربون و ساده اند که بیشتر از این قهرشون دوامی نمیارن و مشخصاً بخاطر
علاقه ای که بهم دارند، چنین قهری هم واسشون طاقت فرسا بود و میشد ناراحتی
و پشیمونی رو تو چهره هر دوتاشون دید. از وصف این علاقه کافیه به بالشت
شینوبویی که آلیس داشت اشاره کنیم تا مشخص بشه که آلیس چقدر شینوبو رو
دوست داره ولی اینکه اون بالتش رو با خودش به کلاس بیاره یه مسئله دیگه ست
.. یه منظره خیلی عجیب و خنده دار رو با بودن بالشت تو بغل آلیس دیدیم و
بعد از اون، بالشت دست کاراسوما سنسی افتاد و چهره شینوبو در مقابل اون
صحنه دیدنی بود .. بیچاره سرخ سرخ شد.
باقی اپیزود هم خوشی خاص خودش رو داشت، از خجالتی شدن های آیایا گرفته تا
کامنت های بچگانه آلیس مثل، "گل ها رو آب بدی، رشد می کنن .. پس شاید
موهاتم آب بدی، بزرگ بشن" .. و بلاخره گل های آلیس چان هم شکوفه زدند و به
حالت زیبایی اپیزود رو به انتها رسوندیم. مثل همیشه یه قسمت دوست داشتنی و
پر از لحظات کاوایی بود و همچنان بر این عقیده ام که فصل دوم بهتر از فصل
اول بوده .. امیدوارم همینطور تا انتها پیش بریم.
صحنههایی از اپیزود :
- آیا حتی از مانکن ها پشت ویترین هم خوشگل تر شده بود :

- لات بازی آیا و آلیس :

- ورژن لات کارن هم عالــــــی بود :

- بالشت شینوبو .. هه هه :

- بیچاره کوزوهاشی سنسی، خیلی دلش میخواد بیاد وسط :

- داد و بیدادشون سر گل ها حرف نداشت
:

قسمت چهارم بازم به محتوای بازی الکس با ماروئو پرداخت و ما رو بیشتر درون
مسابقه شون غرق کرد. دوست داشتم نتیجه نهایی رو حدس بزنم ولی انگار حدسم
اشتباه از آب در اومد. وقتی که ماروئو دچار گرفتگی عضله و پا شد، فکر می
کردم که دیگه کارش تمومه و الانه که الکس برتری رو به دست بیاره ولی از
شانس خوب ماروئو لوبی که الکس زد و از بالای سر ماروئو عبور کرد، اوت شد و
امتیاز نهایی به ماروئو رسید. هرچند بردی با مصدومیتی جزئی بود ولی بهرحال
ماروئو تونست الکس، یه بازیکن حرفه ای رو شکست بده. میشه به وضوح دید که
ماروئو چه پیشرفت شگرفی در راه رسیدن به زندگی حرفه ای داشته و این برد
مُهر تایید محکمی روی استواری قدم های ماروئو به سمت حرفه ای شدن بود. صحنه
های خداحافظی رو دوست داشتم .. اشک ریختن دزدکی مارشا، صحبت های کارکترها
با هم و عکس یادگاری شون .. همه چیز خوب بود.
با این اپیزود سفر فلوریدای ماروئو به پایان رسید و دیگه وقتشه که به خونه
برگردیم. جایی که کارکترهای اصلی و همیشگی سری انتظارمونُ می کشند و البته
مسابقه سراسری جوانان ژاپن، صحنه ایه که ماروئو قراره در اون بدرخشه. پیش
نمایش از اصرار ماروئو به تاکوما و بازی این دو نفر خبر میداد که می تونه
بازم یه اپیزود فوق العاده پر هیجان بشه. مطمئن نیستم ماروئو بتونه تاکوما
رو شکست بده ولی باید ببینیم چی میشه. خیلی دوست دارم حالا که داریم به
ژاپن برمی گردیم، کمی بیشتر ناتسو رو ببینم و از جنبه رمنس هم صحنه هایی
داشته باشیم.
صحنه هایی از اپیزود :
- لوب نهایی الکس، لوبی که اوت شد :

+

- الکس با مرام بازی در آورد و با وجود اینکه باخته بود، به ماروئو کمک کرد :

- عکس یادگاری آخرشون :

Diamond no Ace S2 - Ep 04
صحنههایی از اپیزود :
- حالت ریلکس ساوامورا :

- موکای ، ایس تیم تیتو :

- اینوئی، کارکتری که Sugita دوبلوری می کرد :

- عکس العمل بچه ها به پرتاب از پهلوی ساوامورا عالی بود
:







.. واقعاً هم جا داشت گینتامای این هفته با یک صحنه کمدی تموم بشه و با
حالتی احساسی به انتها نرسیم. همینطور هم شد و به شکلی عالی و خنده دار
وارد ED انیمه شدیم. پیش نمایش قسمت بعد هم خبر از حضور سوکویو داد ... یکی
از کارکترهای موردعلاقه ی من داره وارد میشه .. مشتاق دیدن اپیزود هفته
بعدم! فکر می کنم رودرویی دوباره گینتوکی با سوکویو مثل همیشه دلچسب میشه.


:


یه اپیزود سراسر لذت بخش دیگه .. اینبار وقت بیشتر پرداختن به یوکو رسیده
بود. اینکه خانواده ی یوکو رو کمی به چشم دیدیم، خیلی خوب بود ولی این
کوچولوها یه ذره زیادی سردن .. خصوصاً وقتی اونا رو با یوکو مقایسه کنیم،
می بینیم که اصلاً به اونه چان خودشون نرفتن و اخلاقاً تفاوت های زیادی با
هم دارن. اما حداقل تونستن احساس خودشونُ به یوکو بگن و اونو از دپرسی
شنیدن جملات سنگین آبجی و داداش کوچولوی خودش دربیارند. تو ادامه کمی بحث
حیوون خونگی رو داشتیم که حسابی فضا رو بامزه کرد، جریان به یاد آوردن
"پاپی"، سگ انگلیسی آلیس رو دوست داشتم و دلتنگی آلیس نسبت به پاپی هم به
درجه کاواییت کارکترش چندین برابر اضافه کرده بود .. البته ناگفته نماند که
هر سناریویی به آلیس و کارکترش چسبونده بشه، بازم همه جور بامزه باقی می
مونه و این خاصیت کارکتر آلیسه. تو ادامه، کمی کاراسوما سنسی و شیطنت های
همیشگیُ داشتیم .. گوش های خرگوشی خیلی نازی داشت و واقعاً نمونه یه سنسی
مهربون دنیاهای انیمه ایه. در کنارش کمی کوزوهاشی سنسی و سرخ شدن هاش رو هم
دیدیم و البته جریان ابراز علاقه آیا به یوکو که در نهایت بی فایده موند و
به جایی نرسید ولی خیلی بامزه و دوست داشتنی پیش رفت.
راستش حس می کنم این فصل بهتر از فصل اول از آب در اومده و یه جورایی بیشتر
به دلم نشسته. OP رو خیــــلی زیاد دوست دارم .. از الان یکی از بهترین OP
های فصل بهار واسه منه .. معلم جدید رو دوست دارم، تمرکزها بین کارکترها
خیلی خوب تقسیم شده و با اینکه یوکو کمی کمرنگ بود، ولی تو این اپیزود به
اونم پرداخته شد و در کنارش به رابطه شینوبو و آلیس هم به خوبی تمرکز کردیم
و چهره ذوق زده شون در مقابل هم همیشه و تو هر اپیزود میشه دید. از لحاظ
موسیقی متن، ممکنه بعضی ترک ها همچنان تکراری و از فصل اول باشن ولی برای
اینکه حس نوستالژیکی به بیننده منتقل کنند، ابزار خوبی هستند و این رو نکته
منفی ای برای کار نمی دونم ... روی هم رفته از اینکه قبل از اومدن Non Non
و یک بهشت انیمه ای می تونم از دیدن چنین انیمه ای با فضایی ریلکس کننده
لذت ببرم، خیلی خوشحالم و منتظر رسیدن هفته های بعدی ام.
صحنههایی از اپیزود :
- شینوبوی بیچاره حتی وقتی ادای اونه چان رو در میاره، به زانو می افته
:

- یوکو از شنیدن ابراز علاقه کوچولوها چه ذوقی کرد
:

- اینم آیایا و چهره خجالتی همیشگی ش
:

- تصور بامزه آیا تو قلاده :

- متراژ بغل کردن آلیس و ضعف کردنش ... 

- جواب "نه" ـی ایسامی عجب تاثیر وحشتناکی داشت
:

تو قسمت سوم و از نگاه پیش نمایش اپیزود دوم اینجور به نظر میرسید که
محوریت اپیزود روی مبارزه ایکه سوجی با ای چان باشه ولی وقتی وارد اپیزود
شدیم، دیدیم که اونقدرها وقت زیادی روی این مسابقه گذاشته نشد و خیلی سریع
از مبارزه این دو نفر گذشتیم. این چیزی نیست که در دنیای BS جدید باشه و
بارها و بارها در طول اپیزودهای فصل قبلی هم باهاش مواجه شده بودیم ..
بهرحال مبارزه خوبی بود؛ مبارزه ای که به نفع ایکه سوجی تمام شد .. اونم با
اقتدار تمام. البته پیش بینی این موضوع کار سختی نبود ولی حداقل دوست
داشتم ماروئو یه حرکت خاص بزنه و کمی ایکه رو تحت تاثیر قرار بده. یا شاید
هم بهتره به شکل کلی تری به موضوع نگاه کنم و قبول کنم که ایکه همین الان
هم تحت تاثیر پیشرفت ای چان هست و نیاز نیست دوباره روی بهت زدگی اون مانور
بدیم.
بهرحال بعد از اون مسابقه کوتاه، یه مبارزه خیلی جالب تو آخرین روز حضور ای
چان در فلوریدا رو به چشم دیدیم. ماروئو در مقابل الکس به میدان رفت و
هنوز هم مسابقه ادامه داره. بحث اصلی این مسابقه استراتژی ها و عمل کردن
دفترچه ای چان در مقابل الکس بود. الکس با رو شدن دستش توسط ای چان، به
دنبال پیدا کردن تاکتیک های غیرقابل پیش بینیه و نکته جالب اینه که، ماروئو
در همه حالت از الکس یک قدم جلوتره و همین داره الکس رو آزار میده. باید
ببینیم لحظه مبارزه واقعی که تو ثانیه های آخر توسط دو بازیکن اعلام شد،
چطور سرنوشت ساز میشه و کدوم یکی از اونا برتری رو به دست میاره.
من خودم دوست دارم ماروئو ببره ولی حس می کنم اینجا الکسه که با توجه به
حرفه ای بودن و تجربه بهترش برتری رو بدست میاره ولی همین که ماروئو تونسته
جلوی یک بازیکن حرفه ای چنین عرض اندامی کنه، در نوع خودش جالب توجه و
کافی هست. از طرف دیگه، بعضی جزییات خیلی جالب هم درون این مسابقه توجه من
رو به خودش جلب کرد؛ جزییاتی مثل گیر انداختن الکس روی بک هندش و اینکه
الکس چطور از بن بست خودش فرار کرد و در یک لحظه زاویه جای گیری خودش رو
عوض کرد و بک هند رو به فورهند تبدیل کرد. روی هم رفته این اپیزود به عنوان
یک اپیزود پر محتوا خیلی خوب به چشم میاد چون هم تونستیم مسابقه ایکه با
ای چان رو ببینیم و هم مسابقه الکس با ای چان ... و دیگه چی از این بهتر.
صحنههایی از اپیزود :
- ماروئو در کنار ایکه :

- صحنه فلکش بک بچگی های ناتسو و ایکه هم چیز بسیار جالبی بود :

- عکس العمل ماروئو به حرف ایکه در مورد اینکه با ناتسو نامزده، عالــی بود :

- لحظه ای که الکس بک هند رو به فورهند تبدیل کرد :


اما این اپیزود بجز پائولا، یک اپیزود سراسر جذاب واسه طرفدارای سوگومی هم محسوب میشه چون از هر لحاظ تونستیم صحنه های فوق العاده ای رو با حضور سوگومی در کنار راکو ببینیم. خجالتی شدن ها و سوندره بودنش در مقابل راکو مثل همیشه به زیبایی به نمایش در میان و سرخ شدن چهره ش تو موقعیت های خجالتی (که کم نبودند!) از لحظات عالی اپیزود بود. از طرف دیگه جنبه خشن کارکترش، دست به اسلحه شدنش و پرش ها و اکشن وار عمل کردنش هم بسیار جلوه باحالی به کارکترش میده و تفاوت اونُ با کارکترهای دختر دیگه ی انیمه بیشتر پر رنگ می کنه. در نهایت میشه گفت سوگومی یک ترکیب عالی رفتاری و شخصیتی در مقابل باقی کارکترها داره .. با اینکه تیپ پسرونه ای داره و رفتارش مقداری به اون سمت تمایل داره ولی نمیشه از حالت کاوایی و فوق العاده دوست داشتنی کارکترش چشم پوشید .. گاهی خیلی تو دل برو و بامزه میشه .. خصوصاً تو این اپیزود و لحظات نزدیکیش با راکو بسیار عالی رفتار می کرد و من که حسابی راضی بودم.