M | F | S

My Favorite Stuff

M | F | S

My Favorite Stuff

Cross Ange - Episode 05

Cross Ange - Episode 05

قسمت پنجم رو دوست داشتم. حس می کنم نقطه عطفی در داستان انیمه خواهد بود و بیشتر این قضیه به موضوع آشنایی آنژه با تاسک برمی گرده و اینکه چه لحظاتی با هم گذروندن. لحظاتی هرچند کوتاه ولی خاطرانگیز برای هر دو کارکتر و حتی با اینکه یه ذره زیادی روی جنبه فن سرویس و ایچی اتفاقی و منحرفانه تمرکز داشتیم، بهرحال باند بین دو کارکتر شکل گرفت و میشد احساس خاص اونا نسبت به همدیگه رو به چشم دید. شاید اگه یه ذره بیشتر مدت زمان آنژه در جزیره رو می دیدیم، راضی تر میشدم و دوست داشتم بیشتر از این به این لحظات داستانی پرداخته بشه ولی فکر کنم نکته ای که می خواستن با ورود آنژ به جزیره به ما بفهمونن، منتقل شد و اونقدرها نیازی به کش دادن جریان نبود. با تاسک آشنا شدیم و حالا اون جز کارکترهای محوری انیمه خواهد بود و باید ببینیم چه تاثیری بر روی پیشروی داستان میذاره.

روی هم رفته خوشحالم که انیمه همچنان خوب پیش میره و مثل رباتی های چند فصل اخیر نیست. میشه گفت تمام رباتی های چند فصل اخیر رو دراپ کردم ولی این یکی واقعاً خوب تونسته منو جذب خودش کنه و شاید جز سورپرایز های فصل واسه من باشه. حالا منتظر شکل گیری داستان بین آنژه و تاسک هستم و می خوام ببینم چه اتفاقاتی بین این دو کارکتر می افته. آیا دوباره صحنه ای به این نزدیکی و به این حالت صمیمی جزیره بین شون اتفاق می افته و می تونن با هم باشن یا نه؟! باید ببینیم چی میشه.


--
-






Rainbow Nisha Rokubou no Shichinin - Ep 19

Rainbow Nisha Rokubou no Shichinin - Ep 19


--
-
























Rainbow Nisha Rokubou no Shichinin - Ep 04

Rainbow Nisha Rokubou no Shichinin - Ep 04


--
-










Katie Melua - Piece By Piece Lyrics

Katie Melua - Piece By Piece





--
-

First of all must go
Your scent upon my pillow
And then I'll say goodbye
To your whispers in my dreams
& then our lips will part
In my mind and in my heart
'Cos your kiss
Went deeper than my skin

Piece by piece
Is how I'll let go of you
Kiss by kiss
Will leave my mind one at a time
One at a time

First of all must fly
My dreams of you and I
There's no point in holding on to those
And then our ties will break
For your and my own sake
Just remember
This is what you chose

Piece by piece
Is how I'll let go of you
Kiss by kiss
Will leave my mind one at a time
One at a time

I'll shed like skin
Our memories of lazy days
And fade away the shadow of your face

Piece by piece
Is how I'll let go of you
Kiss by kiss
Will leave my mind one at a time
One at a time
One at a time

Star Trek IV & Star Trek V


ادامه تماشای سری ، فیلم چهارم و پنجم سری :


Star Trek IV The Voyage Home| 1986
Star Trek 4 | IMDb





عالی عالی .. فکر کنم این فیلم دید من رو نسبت به کل سری عوض کرد و احتمالاً بهترین شماره سری تا به الان واسه من بود. علاوه بر اینکه خود فیلم به تنهایی فوق العاده ست، بعد از اینکه فیلم پنجم رو تماشا کنید، به ارزش ها و برتری های شماره چهارم بیشتر پی می برید؛ اینکه جو جدی و سنگین اوائل فیلم چهارم در مقایسه با جو کمدی فیلم پنجم چقدر بهتر به نظر میرسه و استفاده صحیح و کم کمدی در این شماره یکی از نکاتی هست که بین دو فیلم تفاوت بزرگی ایجاد می کنه. البته جلوه های فضایی فیلم چهارم از همون شروع برتری خودشو نشون میده ولی بعد به خاطر عوض شدن فضا، کمتر جلوه فضایی ای به چشم میاد و نباید زیاد از لحاظ گرافیک فضایی با هم مقایسه بشند. تو فیلم چهارم، از همون لحظات اول با صحنه های خیلی خوبی مواجه میشیم و فضای داستان حس ماجراجویانه جذابی داره .. کاوشگری که به دنبال صدای نهنگ هاست و حالا تیم کرک باید به دنبال محقق کردن این خواسته و آوردن نهنگ ها از قرن بیستم به قرن حاضر، سفری در زمان داشته باشند. "اسپاک، محاسباتت رو برای پرش زمانی آغاز کن." همین جمله کرک کافی بود که من نسبت به دیدن جریان و سفر زمانی پیش روی خودم هیجان زده بشم و متوجه بشم که این سوژه داستانی تفاوت زیادی با شماره های قبلی Star Trek داره.

- از صحنه های جالب نیمه اول :

مک کوی : داری پیشنهاد میکنی در زمان به عقب برگردیم
نهنگ‌های گوژپشت پیدا کنیم، بعد بیاریمشون
به این زمان، بندازیمشون تو اقیانوس و امید داشته باشیم که اونا
به این کاوشگر بگن چه خاکی به سر خودش بریزه؟!





خوشبختانه جذابیت فیلم در شروع نیمه اول فیلم خلاصه نمیشه و به نظر من هر چقدر فیلم به جلو حرکت می کرد، بهتر و بهتر میشد. خصوصاً صحنه های ورود اولیه ما با دنیای جدید و مواجه شدن با دنیای قرن بیستم و آشنا نبودن خدمه با فضای پیش روی خودشون، نقطه تاثیرگذاری برای جذاب تر کردن فیلم در ذهن مخاطب بود. لحظات ورود گروه به اون برهه زمانی واقعاً عالی بود .. از نظر من نکات ریز و جالب زیادی وجود داشت که باعث میشد بیننده بیشتر در فضای سفر زمانی اونا قرار بگیره و لذت بیشتری از فیلم ببره؛ مثل آشنا نبودن کرک با واحد پول دلار و یا جریان قبل از سوار اتوبوس شدن کرک و اسپاک و پول خرد نداشتن و ندونستن اینکه پول خرد چیه و ... این جور لحظات خاص از نظر من نکات مثبتی در بهتر فرو رفتن به دنیای داستان فیلم چهارم بود و جالبی قضیه این بود که این صحنه های در طول نیمه دوم هم ادامه پیدا کردند و واقعاً زیبایی داستان خاصی با وجود این لحظات در فیلم شکل گرفته بود.


- جایی که کرک و اسپاک در جواب به دعوت غذای ایتالیایی خوردن دکتر تیلور شروع به "بله" ، "نه" ، "بله" ، "نه" گفتن کردند، عالی بود :




+



+

- صحنه غذا خوردن کرک با دکتر تیلور هم یکی از صحنه های محبوبم بود :

تیلور : تو کی هستی؟
کرک : خودت فکر می کنی کی هستم؟

تیلور : بذار حدس بزنم .. حتماً فضایی هستی.
کرک : نه من اهل آیوا هستم. فقط شغلم تو فضاست!

تیلور : خب، حدسم نزدیک بود




+




در نهایت این رو اضافه می کنم که دیدن بعضی شماره های سری واسه من کمی با کسل کنندگی همراه بود ولی این شماره ذره ای کسل کننده نبود و هر لحظه ش واسم سرگرم کننده و دیدنی بود. همونطور که تو شروع پستم اشاره کردم، با لذتی که از دیدن این فیلم بردم، دیدم نسبت به سری مثبت تر از قبل شد و حالا بیشتر سری استار ترک رو دوست دارم.

8.5/10

------
--
-

Star Trek V The Final Frontier | 1989
Star Trek 5 | IMDb





اکثر نظرها و نقدهایی که در مورد این فیلم خونده بودم، به این اشاره داشتند که این فیلم، بدترین شماره سری Star Trek ـه و بخاطر همین سعی کردم انتظارات خودم رو پایین تر بیارم. فیلم بدی نبود ولی به وضوح ضعف های قابل تشخیصه و از نظر من هم کار ضعیف تری نسبت به فیلم های قبلی بود. بدترین نکته فیلم از نظر من اضافه کردن کمدی خیلی زیاد به فضای فیلم بود و اینکه هر صحنه از فیلم سعی بر این بود که یه جوری عنصر کمدی رو وارد فیلم کنند. می دونم داستان هم آنچنان پر کشش نبود ولی این جنبه اضافه کردن کمدی، اونم به مقدار زیاد تو فیلم بیشتر منو اذیت کرد. ضمناً، اگه بخوام یه صحنه کمدی رو به عنوان قابل تحمل ترین صحنه کمدی فیلم انتخاب کنم، شاید صحنه پرواز اسپاک و حمل کردن کرک و بونز با اون کفشای موشکی ش رو انتخاب کنم. البته تو شروع فیلم یه صحنه مشابه در مورد نجات کرک داشتیم که باز هم جالب بود و فکر کنم جنبه مثبت صحنه هایی که گفتم، بخاطر اسپاک بوده باشه که کارکترش کششی خاصی واسم داره. بهرحال بجز این دو مورد، بقیه صحنه ها و تیکه های کمدی درون فیلم رو دوست نداشتم.

خوشبختانه کارکترها همچنان جذابیت سری رو حفظ کردند و بخاطر اونها هم که شده میشه فیلم رو تا آخر دید. کرک، اسپاک و بقیه خدمه. سایباک هم کارکتر خوبی بود و خصوصاً تو شروع فیلم صحنه خاص و جالبی داشت. جلوه های فضایی فیلم جای تعریف نداره و حس مصنوعی بعضی صحنه ها غیرقابل انکاره ولی همچنان میشه باهاش کنار اومد و زیاد بهش فکر نکرد. جریان داستانی، حداقل تو اواخر فیلم واسم جالب تر شد و بعضی از دیالوگ های فیلم از نظرم خیلی خوب بودند. روی هم رفته پایان بندی بهتر از اواسط فیلم بود و خوشبختانه میشه اونو یه نکته مثبت واسه فیلم دونست .. یه جورایی!

5.8/10

یه تیکه از دیالوگ های جالب آخر فیلم (خطر اسپویلر) :

Kirk: What does God need with a starship

McCoy: Jim, what are you doing

Kirk: I'm asking a question

? God": Who is this creature
? Kirk: Who am I? Don't you know? Aren't you God

Sybok: He has his doubts

?God: You doubt me
Kirk: I seek proof
McCoy: Jim! You don't ask the Almighty for his ID

"God : Then here is the proof you seek



+



Tamako Love Story - The Movie

Tamako Love Story - The Movie

--
-











Kiseijuu: Sei no Kakuritsu - Ep 01

Kiseijuu: Sei no Kakuritsu - Ep 01

Madhouse باز هم برگشته و باز هم عالیه! قبل از دیدن انیمه امیدوار بودم، کار به همون اندازه که ازش تعریف و تمجید میشه، درگیر کننده و زیبا باشه و البته .. سانــسورهایی که درش انجام می گیره، به اندازه سانـسورهای کارهای با پتانسیل چند فصل اخیر نباشه و خوشبختانه به نظر میرسه این دو توقع من تو همین اپیزود اول به خوبی برآورده شدند و بخاطر همین موضوع نسبت به انیمه کاملاً خوشبین شدم. انیمیشن در سطح بسیار خوبی بود و Madhouse مثل همیشه از لحاظ انیمیشن چیزی کم نذاشته. کارکترهای اصلی، خیلی خوب هستند و خصوصاً شک هایی که در مورد انگل داستان "میگی" داشتم، از بین رفت .. واقعاً کنجکاو کننده رفتار می کنه و دوست دارم بیشتر با رفتار و خصوصیات اون آشنا بشم. لحظاتی که وارد حالت خواب میشد، کمی بامزه بود ولی فضا و چهره تاریکی که از انگل های دیگه به تصویر کشیده شد، باعث شد که نسبت به بامزگی میگی زیاد روی خوشی نشون ندم. چیزی که مشخصه اینه که، میگی برای بقای خودش حاضر شده با شینچی همکاری داشته باشه و البته هنوز آنچنان شناخت زیادی از خودش نداره .. مسلماً دیدن ادامه مسیر و اینکه در ادامه چه تغییراتی در رفتار میگی خواهیم دید، جذاب خواهد بود.

روی هم رفته به عوان اپیزود اول عالی بود و احتمالاً یکی بهترین اپیزودهای فصل پاییز برای من بود. دوبلورهای عالی، موسیقی درگیر کننده، حس مرموز داستان، فضای تاریک و ... نکات خوب زیادی وجود داره. در نهایت، دوست دارم به این هم اشاره کنم که، کمی در مورد فضای مدرسه ای و کارکترهای دختری که معرفی شد، کنجکاو هستم و دوست دارم بیشتر فضای مدرسه انیمه رو ببینم که مطمئنم در اپیزودهای آینده بهش پرداخته میشه.

--
-





Denki-Gai no Honya-san - Ep 02

Denki-Gai no Honya-san - Ep 02

می خواستم با دیدن اپیزود دوم قالب کلی انیمه رو بیشتر متوجه بشم و درک کنم و حس می کنم این اپیزود ذهینت مثبتی رو برای من به وجود آورد .. اپیزود رو دوست داشتم. بخاطر جریان مسابقه، حس سرگرم کنندگی خیلی خاصی تو اپیزود وجود داشت که هر لحظه ش رو دیدنی کرده بود و کارکترهای ناز و کاوایی انیمه هم هر کدوم در نوع خودشون بامزه رفتار می کردن. هنوز بجز هیو و سنسی، رابطه اسمی خوبی با کارکترهای دیگه پیدا نکردم ولی از لحاظ چهره ای و رفتاری، ویژگی های منحصر بفرد هرکدومشون به خنده دار کردن صحنه ها کمک می کنه .. مثلاً جریان زامبی خنده دار بود و جز صحنه های محبوبم از این اپیزود بود و یا اون جنگ آب یه سری صحنه ناخوشایند پسرانه ( ) و یه سری صحنه های بامزه دخترانه داشت.

روی هم رفته، اگه همینطور ادامه بده، من هر هفته از دیدنش لذت می برم و از دیدنش راضی خواهم بود.

پ ن : ED همچنان بامزگی خاصی داره.

صحنه‌هایی از اپیزود :

- "من زامبی نیستم" .. چرا هستی، چقدر هم بهش می اومد :



- هیو باید تصمیم خودش رو بگیره! یا چشماش رو کامل بپوشونه یا کلاً نپوشونه!



++