روی هم رفته ... حس و حالی خوبی بر فصل دوم حاکمه. تا الان 2 آهنگ جدید داشتیم که هر دو هم دیدنی بودن.
ClassicaLoid 2nd Season - Ep 06
قدم اول به سمت محبوب شدن مدرسه اورانوهوشی برداشته شد. باید ببینیم در ادامه چقدر پیش میریم و احتمالاً بزودی گروه قدیس برفی رو به چشم می بینیم. که انیمه رو جذاب تر هم می کنه.
لحظاتی از قسمت اول :
- افتادن چیکا از روی بوم وقتی فهمید روز دو اجراشون یکیه :
- باز یوشیکو شروع کرد.
- چیکا تو هلی کوپتر باحال شده بود :
- کلاً حرکاتشون با هم هماهنگه :
- این وسط بخاطر خیالات چیکا، یه لحظه قشنگ از ریکو دیدیم. ^_^
- چه عجب! یوشیکو تو یه چیزی برنده شد.
- یاد اون لحظه قشنگ فصل اول بخیر :
- از یوشیکو به خواهر چیکا هم سرایت کرد.
- لباسای اجرای لاو لایو :
- لحظاتی از اجرای اول که تم چینی داشت :
- پیش به سوی اجرای دوم .. جشن پذیرش :
- و اجرای جشن که پایان بخشی عالی واسه اپیزود بود :
و اینکه، تازگیا خبر پایان مانگای اثر رو داشتیم و اینکه گفتن یه خبر مهم
هم بزودی منتشر میشه. شاید فصل سومی تایید بشه و داستان رو به طور کامل
ببندیم. اگه اونطور بشه عالیه.
صحنه هایی از اپیزود :
- الکس و اومارو :
- نیازی به شرح نداره :
+
و حالا نوبت به آماده شدن و گام برداشتن به سمت لاو لایو رسیده!
اینکه چطور سال اولیا و سال سومیای گروه آنچنان وقتی با هم نگذروندن و نیاز
دارن که بهتر همدیگه رو بشناسن. و خب دایا راست می گفت، واقعاً هم هر گروه
اخلاقیات و سلایق مختلفی نسبت به گروه دیگه داشتند. اصلاً تصور اینکه
مارو، یوشیکو و روبی با کانان و ماری کنار بیان کار سختیه. حالا باز روبی
بخاطر معصوم بودنش می تونه با بعضی چیزها سازش پیدا کنه ولی این قسمت دیدیم
که چطور بعد از شنیدن موسیقی متالِ ماری از هوش رفت.
پس شاید بهتره یه ژانر موسیقیِ بهتر هدف قرار داده بشه. با این حال ...
دیدن خوشحالی ماری در حین شنیدن موسیقی متال خیلی واسم جالب بود.
لحظاتی از قسمت اول :
- طراحی چیکا و خود شخصیت با هم مو نمیزنن!
- وداع با یوشیکو.
- این دوتا رو :
- خنده دار ترین لحظه قسمت، جایی که ماری توپ رو به صورت یوشیکو، و بعدش مارو و روبی کوبوند :
توصیف بهتری واسه این اپیزود نداریم. واگنر و بتهوون، دیوار رنگ زدن، شستن راه ورودی و بعد هم که خرید گوشت و سبزیجات.
تو این اپیزود از ارادت واگنر به بتهوون حرفایی زده شد .. که واسم جالب
بود. دوست دارم بیشتر از اینها از حقایق و اعتقادات این موزیسین ها بشنوم
که هنوز جای کار داریم و میشه بهشون پرداخت. چیزی که هست اینه که گاهی کمدی
جور واجور حاکم بر انیمه، فضا رو برای ایجاد یک فضای آموزشی و تاریخچه ای
از بین میبره. که حالا طبیعیه و این انیمه کلاً یک انیمه کمدیه. اما مثلاً
من دوست دارم در حین اجرا شدن سمفونی های بتهوون اطلاعات خیلی بیشتری
درباره اون سمفونی بخصوص پیدا کنم.
در هر صورت قسمت جالب و خوبی بود. و نکته ای که متوجه شدم این بود که این قسمت از شوبرت خبری نبود.
و خوشحالم که همون OP فصل اول رو داریم .. خیلی با ترک خوب کنار میام.
چه شروعی بهتر از اینکه اومارو یه شب کامل تنها بشه؟
نمی دونم چه انتظاری از شروع فصل دوم داشتم ولی اینو می دونم که تصور نمی
کردم روابط کارکترها در این حد پیشرفت کنه. یعنی فکر می کنم اینکه در
انتهای اپیزود دیدیم اومارو از بقیه خواست که با هم به خونه برن یه پیشرفت
خاص و جالب برای سری هست. چرا که قبلاً کمتر چنین چیزی داشتیم و حتی سفری
که به ساحل داشتن هم یه جورایی خاص بود و اینطور نبود که همه خواسته باشن
با هم باشن. پس این از این. از همین ابتدای کار چهره جالب تری به روابط
کارکترهای انیمه دادیم.
بجز اون، تنبلی های همیشگی اومارو چان رو دیدیم. شب زنده داری ها، نوشابه خوردن ها.
و البته یه نیمه فوتبالی باحال. که کارکتر محبوب من، سیلفین حسابی درخشید.
درسته باخت ولی من از حضور اون راضی بودم. دلم واسش تنگ شده بود و از همین
اپیزود اول تونستیم باقی کارکترهای انیمه مثل ابینا و کیریه رو هم ببینیم.
بهرحال ... تجدید دیدار قشنگ و دلپذیری بود. حالا باید ببینیم در ادامه
چقدر روتین همیشگی رو ادامه میدیم. یه کوچولو هم دلم واسه بومبر تنگ شده که
تو پیشنمایش دیدیمش و انگار اپیزود بعد از راه میرسه.
روی هم رفته شروع رو دوست داشتم. یکی از سری های محبوبم با حس و حالی خوب برگشت.
صحنه هایی از اپیزود :
- OP و ED خیلی بامزه ای داشتیم :
- دلم واسه قل خوردن های اومارو تنگ شده بود :
- آخی، ابینا رو :
-
- یه ارجاع بامزه هم به Kuroko's Basketball داشتیم :