Magi Season 2 - Episode 16

Magi Season 2 - Episode 16

اپیزود آروم و خوبی بود. داستان کمی بیشتر به سمت جلو حرکت کرد و صحنه‌هایی از روبرویی موگامت و تیتوس، علائدین دیدیم. تو این بین، آرزوی مارگا برآورده شد .. بلاخره تونست به دنیای بیرون بیاد؛ صحنه‌های ورودش واقعا جالب بود و شوق و ذوقی که از دیدن گربه و محیط بیرون داشت، دیدنی بود. با ذهنیت و نگاه موگامت به جادوگرها و غیرجادوگرها آشنا شدیم .. اینکه بقیه رو به چشمی میبینه و افکار علائدین و عصبانیتی که بخاطر این موضوع داشت. تو این اپیزود رابطه بین مارگات و تیتوس شکل خیلی جالبی به خودش گرفت و نزدیکی خیلی خوبی بهم پیدا کردن .. احتمالا این موضوع بعدها تاثیر خوبی روی داستان داره؛ میتونن با این موضوع داستان رو به سمت درام بیشتر هُل بدن که بهرحال جالب میشه. تو این بین، ظاهرا وقت تیتوس داره تموم میشه و شهرزاد ساما اونو بخاطر زندگی با مارگا سرزنش میکرد. صحنه آخر و روبرویی تیتوس با مدیر آکادمی هم در نوع خودش جالب بود .. جایی که با اون حالت از اینکه دوست نداره بمیره، حرف زد و باید ببینیم تو اپیزود بعد چه اتفاقی بین این دو نفر میافته.

صحنه‌هایی از اپیزود :

- نزدیکی تیتوس به مارگا :



- بیرون اومدن مارگا و ذوق زدگی‌ش :



+



- صحنه آخر اپیزود و اشک‌های تیتوس :

Hugh Laurie - Changes Lyrics

Hugh Laurie - Changes Lyrics



--
-

Everyone is facing changes
No one knows what's going on.
And everyone is changing places
Still the world keeps moving on.

Love must always change to sorrow?
And everyone must play the game,
Because its here today and gone tomorrow
Still the world goes on the same.

Love must always change to sorrow
And everyone must play the game,
Because its here today and gone tomorrow
Still the world goes on the same.

Its here today and gone tomorrow
Still the world goes on the same.

Avril Lavigne - Give You What You Like - Lyrics

Avril Lavigne - Give You What You Like




--
-
Please wrap your drunken arms around me
And I'll let you call me yours tonight
Cause slightly broken's just what I need
And if you give me what I want
Then I'll give you what you like

Please tell me I'm your one and only
Or lie and say at least tonight
I've got a brand new cure for lonely
And if you give me what I want
Then I'll give you what you like

When you turn off the lights
I get stars in my eyes
Is this love?
Maybe someday
So don't turn on the lights
I'll give you what you like

Emotions aren't that hard to borrow
When love's a word you never learned
And in a room of empty bottles
If you don't give me what I want
Then you'll get what you deserve

When you turn off the lights
I get stars in my eyes
Is this love?
Maybe someday
I've got this scene in my head
I'm not sure how it ends
Is it love?
Maybe one day
So don't turn on the lights
I'll give you what you like
(I'll give you what you like)

I'll give you one last chance to hold me
If you give me one last cigarette
By now it's early in the mornin'
Now that I gave you what you want
All I want is to forget

When you turn off the lights
I get stars in my eyes
Is this love?
Maybe someday
I've got this scene in my head
I'm not sure how it ends
Is it love?
Maybe one day
So don't turn on the lights
I'll give you what you like

ReWatching - Yuru Yuri - 04

ReWatching - Yuru Yuri - 04

Welcome to the one of the best yuri fantasy episodes .. جایی که چیتوسه مرزها رو میشکنه و تخیلاتش سر به آسمون میکشه. این اپیزود چندتا از المنت‌های مورد علاقه منو داره .. یکی رابطه بین کیوکو و آیانو و هر لحظه روبرویی شون و لحظاتی که تو ساحل با هم میگذرونن و از طرف دیگه، ندیده گرفته شدن آکارین تو طول اپیزود و اتفاقاتی به سرش میاد. کمتر پیش میاد کارکترهای کُل انیمه دور هم جمع بشن ولی بذاریدش به عهده یه اپیزود ساحلی تا همه رو به راحتی دور هم جمع کنه. اما قبل از رفتن به ساحل نوبت چیزای دیگه ای بود. امتحانی که کیوکو و آیانو سر اون شرط بندی کرده بودن و پیدا کردن اون درختی که مردم آرزوهاشونو رو اون مینویسن. دیدن آرزوی آیانو روی درخت خیلی بامزه ست "خدا کنه بتونم بهش نزدیک تر بشم" و البته بیننده درجا متوجه میشه که منظور آیانو، توشینو کیوکو و علاقه به اونه. آرزوی آکاری "بیشتر به چشم بیام" بازم به کم تصویر بودنش برمیگرده و اینکه قراره کُلی سوژه کمدی با این موضوع ببینیم. بیشتر از همه تو این صحنه، آرزوی چیناتسو ـه که به چشم میاد .. علاقه ای که به بوسیـ ــدن یویی سنپای داره و یویی با خجالت و به اون حالت بامزه پیشونی چیناتسو رو میبوسه که چیناتسو با همین بوسه پیشونی هم دیوونه میشه. یه صحنه عالی از یویی!

صحنه‌های ساحل بهترین قسمت های این اپیزود ان .. جای که تو همون شروع، آکارین می افته و بخاط همین عقب میمونه که باعث میشه که کُل صحنه های ساحل رو بدون آکارین ببینیم! لول .. تازه داره شروع میشه و آکارین راه درازی درپیش داره. دیدن رابطه آیانو و کیوکو و تصورات منحرفانه چیتوسه و خنده دار بودن صحنه ها واقعا عالی ـه. بارها این جمه تکراری رو تکرار کردم؛ مگه میشه ساحل اومد و آتیش بازی نکرد؟ ظاهرا تو انیمه های ژاپنی ساحل رقتن به معنای آتیش بازی راه انداختن بهم هستش. چیزی که برام تعجب برانگیزه اینه که چرا تو این سفر ساحلی اونا با خودشون یوکاتا آورده بودن و مگه میشه آیانو هم شُرت و هم سیــ نه بند خودشو یادش رفته باشه؟ کسی که تا چند لحظه پیش کیوکو رو مسخره میکرد .. حالا داشت وارد شرایط خجالت آوری میشد. افتادن کیوکو بعد از آتیش بازی روی آیانو به چیتوسه سکته قبلی رو وارد کرد .. واقعا دیگه تحمل کردن چنین شرایطی واسش سخت بود .. بیچاره نقش بر زمین شد.

اپیزود خیلی خوبیه .. من کلا اپیزودهای ساحلی انیمه ها رو دوست دارم و خُب یوری یوری به عنوان انیمه مورد علاقه م چیزی تو این اپیزود کم نداره .. حتی ساکوراکو و هیماواری هم شوخی های همیشگی شون رو دنبال میکنن و یویی هم فن سرویس خاص خودشو در اختیار داره. یویی کارکتری ـه که کمتر بهش متمرکز میشه ولی وقتی میشه، واقعا عالی و دلچسب میشه .. همچنان کارکتر موردعلاقه من از سری آکارین ـه .. بینهایت کار دوبلورش رو دوست دارم .. صحنه های گریه آکارین اشک منو از خنده در میاره .. در کنارش خود کارکتر و معصومیتی که داره هم بی تاثیر نیست و بخاطر همینه که کیوکو با اختلاف کمی تو رده دومه. آکارین برای همیشـــــــــــــــه! Akarin ~

صحنه‌هایی از اپیزود :

Hajime no Ippo: Rising Episode 16

Hajime no Ippo: Rising Episode 16

قسمت خوبی ولی انتظار داشتم سریع تر ازاین به جلو حرکت کنیم .. حس کردم کمی داستان کش داده شد و میشد تو این اپیزود پیشرفت بیشتری به سمت جلو داشت اما خُب بازم تونستیم دیوید ایگل، حریف بعدی تاکامورا رو ببینیم. نیمه اول یه آشنایی ابتدایی با حریف های آئوکی و ... متمرکز بود و کُلی صحنه کمدی مسخره کردن حریفاشون و دیدن قیافه های مضحک کسایی که میخوان باهاشون مبارزه کنن که بهرحال دیدن صحنه های کمدی هاجیمه همیشه سرگرم کننده ست ولی نیمه دوم جایی بود که واقعا داستان شکل جالبی به خودش گرفت .. جایی که دیوید با اون استایل خاص و جالب وارد ژاپن شد و با خبرنگارها همصحبت شد .. به نظر کارکتر خیلی خونسردی میرسید که همین بزرگترین تفاوت اون با هاوک بود .. ظاهرا دیوید هاوک رو بزرگترین تهدید خودش میدونسته و حالا دلیل اینکه به ژاپن و برای مبارزه با تامورا اومده، همین شکست هاوک از تاکامورا بوده. موسیقی آروم جازی که در حین مصاحبه با دیوید میشنیدیم، خودش همه چیزو بیان میکرد .. کلاس کاری و شخصیت دیوید با هاوک زمین تا آسمون متفاوته .. جذابیت مقدمه سازی واقعا خوب بود.

صحنه امضا گرفتن ایپو از دیوید واقعا باحال بود .. کاری که فقط ایپو انجام میده، از سر خجالت نمیتونه بیخیال جلو رفتن بشه و امضا رو میگیره! تمرین عمومی ایگل واقعا همه رو بهت زده کرده بود .. به نظر حریف سرسختی میاد ولی هنوز باید چیزای زیاد دیگه ای ازش ببینیم .. من که به دیدن این تمرین ساده راضی نمیشم و حس میکنم خیلی بیشتر از چیزی که تو این اپیزود دیدیم، میشه دیوید رو اکتشاف کرد. به مرور زمان میتونیم انتظارات بیشتری از دیوید ایگل داشته باشیم .. پایان بندی اپیزود فلش بکی از دیوید و هاوک بود که واقعا عالی بود .. هاوک به چه روزی افتاده بود .. حتی با شنیدن اسم تاکامورا هم کنترل خودشو از دست میداد اما خُب، اینجا اینو به چشم خودمون دیدیم که دیوید از تمام لحاظ ممکن، کاملا برعکس هاوک ـه و نباید نتیجه ای که تاکامورا با هاوک گرفت رو از مبارزه و رینگ بعدی انتظار داشته باشیم. با این روندی که به سمت جلو حرکت میکنیم، به نظر میرسه حداقل یک تا دو اپیزود آماده سازی و مقدمه دیگه برای مبارزه ببینیم و بعد وارد رینگ بشیم .. امیدوارم جوی که دور این مبارزه شکل میگیره، از هیجان کافی برخورددار باشه.

صحنه‌هایی از اپیزود :

- جمله های اول دیوید به خبرنگارها :



- ایپو با امضای دیوید :



- تمرین عمومی دیوید ایگل :



- فلش بک دیوید در مقابل هاوک :

Diamond no Ace - Episode 16

Diamond no Ace - Episode 16

یه اپیزود مترکز به فورویا .. خوب بود و اتفاقات جالبی تو زمین بازی افتاد. بازی با تیم کیریو بلاخره شروع شد و حالا به عنوان پیچر اول این فورویا بود که وارد زمین شد .. خستگی زیاد بخاطر کمپ تو وجود همه بازیکنا وجود داشت و به قول مربی و حرفی که به فورویا زد "برو خودتو نابود کن" یعنی اینجا فقط واسه نتیجه نگرفتن وارد زمین میشدن .. اما خُب همه میدونیم که فورویا کمی مغرورتر از این حرفاست و میخواست هر جور شده پرتابای بی نقصی بندازه .. اما در عوض همش "بال" پرتاب میکرد و با این کارش کُل بیس ها رو پُر کرده بود. هر 4 بال یکی از بازیکنای حریف یه بیس به جلو حرکت میکنه و وقتی که هر سه بیس پر بشه و فورویا دوباره بال بندازه، نفری که تو بیس سومه به صورت آزادانه میتونه به منطقه هوم حرکت کنه و امتیاز بگیره .. اتفاقی که برای فورویا افتاد و همینجوری امتیاز داد.

تو این بین، ساوامورا هم مثل همیشه نمایش کمدی خودشو اجرا میکرد .. هرچی به مربی گیر داد، عینکی اصلا حاضر نشد اونو بازی بده و بهش گفت که دور ششم اونو بازی میده. چیزی که تو حین دیدن این اپیزود واسم جالب و عجیب بود، مربی و قیافه بازیکنای تیم کیریو بود .. مربی با اون لهجه خنده‌دار و مسخره ش و بازیکنای بَتر تیم کیریو با اون ظاهر وحشتناکشون .. اینا واقعا ترس رو به تیم حریف وارد میکردن. تو این بین یه صحنه فلش بک از فورویا هم داشتیم که از منزوی بودن و همراه نبودن با دوستای قدیمی‌ش خبر میداد و اینکه حالا تو این زمین تنها نیست، هدفی بود که قرار بود بهش برسیم. بلاخره برای اینکه داستان به سمت جلو حرکت کنه، فورویا دست به دامان میوکی و راهنمایی گرفتن از اون شد که میوکی با اون راجع "اعتماد به هم تیمی ها" حرف زد و ازش خواست که اینکارو انجام بده. روی هم رفته تمرکزی که تو این اپیزود به فورویا شد، خیلی خوب بود و باید منتظر وارد شدن ایجون تو اپیزودهای بعد باشیم. بقیه اعضای تیم هم دارن خوب بازی میکنن، خصوصا کوراماچی که حسابی تند و تیزه و کاملا بقیه رو بهت زده کرده.

صحنه‌هایی از اپیزود :

- این صحنه آتیشی شدن فورویا خیلی بامزه بود :



- تو این اپیزود از این شکل صحنه‌ها که در فورویا تو حالت فکر کردن به سر میبرد، زیاد دیدیم :



- صحنه فلش بک فورویا و تنهایی بازی کردنش :



- لحظه‌های آخر تصمیم گیری فورویا بعد از صحبت با میوکی :

Kill La Kill - Episode 15

Kill La Kill - Episode 15

یه میدان مبارزه بی‌نهایت جذاب و دیدنی. میدان مبارزه‌ای که فقط به مبارزه ساتسکی و ریوکو خلاصه نمیشد و اکثر کارکترهای عالی انیمه، همه دور هم جمع شده بودن و به شکل خیلی جذابی اپیزود رو لحظه به لحظه به جلو هُل میدادن. حتی فکر مبارزه دوباره ساتسکی و ریوکو میتونست هیجان کافی رو به من منتقل کنه و خوشبختانه این مبارزه دوباره‌شون بازم سطح بالایی داشت و خیلی راحت تونست چشم منو از بقیه کارکترها برداره. به تصویر کشیده شدن ابهت ساتسکی ساما تو شروع اپیزود و در مقابل رهبر اوساکایی، شروعی عالی برای وارد شدن به این صحنه‌های مبارزه بود .. جایی که به شکل زیبایی با رو کردن دیالوگ‌هایی مثل "این پول نیست که مردم رو کنترل میکنه، ترسه!" مثل همیشه شکل جذابی به کارکتر خودش داد و بعد از اون ریوکو و ماکو از راه رسیدن .. برای پس گرفتن آخرین تیکه سنکتسو و کامل کردن سنکتسو راهی سختی رو در پیش داشتن ولی ریوکو با استفاده از پوست خودش تونست سنکتسو رو به مبارزه وادار کنه و تو همین تک حمله‌ای که به سمت ساتسکی داشت، تونست تیکه آخر سنکتسو رو پس بگیره که هیجان مبارزه رو چندبرابر میکرد. تو این بین دیدن سازمان عجیب سنسی، لُخت گراهای ساحلی (!) و ورود سنسی، افرادش و سوموگو به صحنه مبارزه و از طرف دیگه، چهار عضو شورا و تبدیل اونا و درگیر شدن این دو گروه گوشه دیگه‌ای از هیجان بالای این اپیزود بود. هر لحظه از اپیزود دیدنی بود .. این حرف و جمله رو میشه در مورد اپیزودهای زیادی از این انیمه زد .. بارها پیش اومده و حالا با رو به پایان بودن انیمه میتونیم انتظار اوج گرفتن صحنه‌های سرنوشت‌ساز انیمه رو داشته باشیم .. پایان‌بندی نقش مهمی در افکار هواداران انیمه خواهد داشت و من یکی که از الان خودمو برای یه پایان کاملا در خور این سری آماده کردم.

اینکه از بین تمام آدم‌های حاضر در صحنه مبارزه، گاماگوری، ماکو چان رو در مقابل خودش میبینه، خیلی نکته ریز و بامزه‌ایه .. صحنه تهدید گاماگوری در مقابل ماکو چان برای پرت نکردن قیچی به سمت ریوکو از اون صحنه‌های کمدی خوب و زودگذر بود. یا صحنه‌ای که ریوکو سنکتسو بعد از کامل شدن سکنتسو روی به اُفق شروع به حرکت میکنن و تو این فضای جدی، سنکتسو به اون حالت خرگوشی خنده دار رو به جلو میپره و بعد صحنه تبدیل رو میبینیم! نکات ریز این انیمه عالی ـه .. بارها بهشون اشاره کردیم .. استایل خاص انیمه جذابیت بالایی داره .. صحنه‌های تبدیل ساتسکی و ریوکو رو دوباره تو این اپیزود دیدیم .. صحنه‌هایی که به آماده سازی بزرگی صحنه مبارزه‌شون کمک زیادی میکنن و من که واقعا از دیدن‌شون لذت میبرم .. هنوز تحت تاثیر صحنه‌های مبارزه ریوکو و ساتسکی هستم و خیلی اون صحنه‌ها رو دوست داشتم .. چیزی که به مرور زمان برای من ثابت شده اینه که، بودن ساتسکی در صحنه کافی ـه که اون صحنه به صحنه زیبایی تبدیل بشه .. ابهت کارکتری خاصی داره و مهم نیست که کسی که در مقابلش قرار میگیره، ریوکو باشه، گاماگوری باشه و یا حتی ماکو چان باشه ... در هر صورت اون صحنه شکل جالبی پیدا میکنی و دیدنی میشه. اما از همه این حرفا که بگذریم، بلاخره جنگ به پایان رسید .. یا بهتر بگم، موقتا قطع شد و حالا میتونیم منتظر از راه رسیدن چیزای جدیدی در داستان انیمه باشیم.

صحنه‌هایی از اپیزود :

- ورود ریوکو و ماکو به صحنه مبارزه :



- روبرویی با ساتسکی :



- شروع مبارزه ریوکو و ساتسکی :

Gin no Saji 2nd Season - Episode 03

Gin no Saji 2nd Season - Episode 03

یه اپیزود جالب دیگه، این‌بار در مورد پرش با اسب از مانع! صحنه‌های اسب دار خیلی جالبی رو تو این اپیزود دیدیم و خُب بهترین قسمت‌های این اسب سواری، دیدن پرش اونا از مانع بود. وقتی اینجور صحنه‌های پرش از مانع با اسب رو با تصاویر میبینیم، خیلی به نظر ما آسون‌تر از واقعیت صحنه به نظر میرسه ولی اینجا با دیدن استرسی که هاچیکن در مورد پرش با مارون داشت، میشد کم کم بزرگی مانع و سختی کار رو درک کرد. انگار مارون فقط با هاچیکن مشکل داشت (مثل همیشه!) و مثلا با میکاگه خیلی راحت پرش خودشو انجام میداد. روند اپیزود مثل همیشه خوب بود و به نظر من یکی از نقاط قوت اپیزود، صحنه‌های مشاجره هاچیکن و صحنه‌های مکالمه معمولی شون بود .. رابطه‌ای که با هم پیدا کردن، خیلی جالبه و واقعا باید به سمت جلو حرکت کنن! این وسط از راه رسیدن پدر میکاگه هم ضایع شدن‌های خوبی واسه هاچیکن بهمراه داشت .. صحنه‌های خنگ بازی توکیوا و خیالات احمقانه‌ش هم مثل همیشه خنده دار بود.

بلاخره نوبت به پرش دوباره هاچیکن رسید که واقعا صحنه خوبی بود .. اینبار بلاخره پرش با نیمچه موفقیتی همراه بود .. مارون باز هم با بدجنسی اول تظاهر به نپریدن کرد و بعد یهویی پرواز کرد و به آسون رفت .. هاچیکن نقش بر زمین شد و بعدش هم که کُلی مارون اعصاب خرد رو بغل کرد که دیدن عصبانیت مارون تو اون صحنه خیلی باحال بود. بهرحال، هاچیکن به هدف این اپیزودش که پریدن از مانع با اسب بود، رسید و باید ببینیم قسمت بعد چه کوه بلندی رو برای فتح کردن انتخاب میکنه.

صحنه‌هایی از اپیزود :

- سواری دادن مارون به میکاگه :



- رد شدن مارون از کنار موانع بدون پرش :



- گیر دادن هاچیکن به لهجه میکاگه و خجالتی شدن میکاگه خیلی بامزه بود :



- خوشحالی هاچیکن از پرشی که داشت :