Himouto! Umaru-chan - Ep 09
روز والنتاین از راه رسیده و وقت شکلات دادن و شکلات گرفتنه. وقتی
پای روز والنتاین تو دنیای انیمه ها به وسط کشیده میشه، همیشه میشه انتظار
داشت که با لحظات خجالتی زیادی روبرو بشیم، استرس زیادی رو میشه دید و
حتی گاهی شاید اعتراف های عاشقانه ای رو هم بشه درون انیمه ها به نظاره
نشست. اما تو این انیمه باز هم مثل روال سابق نوبت بازی با کمدی داستان و
اینبار سناریوی شکلات پختن رسید. ممکنه تعداد کارکترهای پسر کم باشه ولی
من فکر می کنم بومبر و تایهی به تنهایی خوب تونستن بار کمدی رو بهمراه
کارکترهای دختر به دوش بکشند .. کاش الکس هم کمی پررنگ تر میشد .. می تونه
کمک خوبی واسه این دو نفر باشه. بومبر با اذیت کردن هاش و حتی با خرد کردن
اعتماد به نفس کیریه (حتی اگه بطور ناخودآگاه بوده باشه) و تایهی با سر و
کله زدن با اومارو و کیریه. از ویژگی های همیشگی کارکترها استفاده کردیم و
یه اپیزود والنتاینی رو به جلو هل دادیم؛ کیریه با رفتار عجیب و غریب
خجالتیش می خواست به اومارو و کومارو شکلات بده و ابینا مثل همیشه سوپر
کاوایی به دنبال شکلات خونگی درست کردن بود و البته، سیلفین هم دوباره از
برادرش حرف زد و پای الکس به میون کشیده شد .. من که حرف زدن سیلفین از
داداشش رو خیلی دوست داشتم، یه رابطه خاص بینشونه. وقتی اینجوری خجالتی
میشه .. چهره ش واقعاً دیدنی میشه و دوسش دارم.
اما اومارو هم دست دست نکرد و یه عالمه کار انجام داد؛ از شکلات پختن واسه
خودش با ترکیبات غیرعادی ای مثل کاکینوتانه تا رفتن به کلوپ و بازیگوشی
های همیشگیش ... پودینگ خوردن نهاییش هم که دیگه نوبر بود و یه پرونده
جنایی خیلی باحال رو باز کرد. خیلی صحنه های دادگاهی انیمه رو دوست داشتم
.. یه جور فضای دیالوگی متفاوت به کار داد و تایهی با اینکه می دونست
پودینگ رو خود اومارو خورده، بخاطر خستگی دیشبش شک به دل راه داد و به
دنبال حقیقت ماجرا رفت. روی هم رفته شاید بشه گفت بیشتر به کارکترهای فرعی
تمرکز داشتیم ولی اومارو هم لحظات منحصر به فرد خودش رو داشت .. دیدن چند
تا میمیک خاص از اون کافیه که به انیمه رنگ و روی اومارویی بدیم.
همه چیز خوب بود .. و یکی از چیزهای خیلی خوب اپیزود ارجاعات انیمه اون
بود که اپیزود پر از اونا بود. از ارجاعی ساده مثل Terra Formars و Madoka
Magica گرفته تا ارجاعی تصویری و میمیک چهره ای از انیمه Gyakkyou Burai
Kaiji ؛ من همه رو دوست داشتم .. ^^ یه فروشگاه انیمه رفتن کلی ارجاع به
وجود آورد و خارج از فضای فروشگاه هم همیشه ارجاعاتی رو می تونیم به چشم
ببینیم .. یکی از خوبی های انیمه همین بازی ها و پارودی هاییه که داره
صحنههایی از اپیزود :
- کیریه با چه عشق و علاقه ای شیرینی درست می کرد 
:
- توهماتش هم که عالی بود 
:
- اینم نتیجه اینهمه زحمت 
:
- وای ابینا چقدر ناز خجالتی میشه 
:
- اومارو هم که ذره ای معطلش نکرد و درجا داداشی رو آورد 
:
- تو این لحظه مونده بودم ابینا فکر می کنه تایهی می خواد چیکار کنه اینجوری خجالتی شد 
:
- سیلفین و فروشگاه انیمه ای :
- ارجاع به انیمه Terra Formars:
- اومارو روی کوه چیپس 
:
- ارجاع به انیمه Kaiji :
- چهره اومارو بعد از اینکه پی برد خودش پودینگ رو خورده 
:
Himouto! Umaru-chan - Ep 08
؛ این قسمت هم عالی بود .. بار دیگه پر از لحظات خوش و بامزه .. اینبار
در قالب سناریوی سال نو و کریسمس .. سناریویی که معمولاً جز جدا نشدنی
انیمه های برش زندگیه و معمولاً میشه بعضی از اتفاقات خاص و بزرگ رو در
اینجور اپیزودها به چشم دید ولی خب این انیمه با انیمه های دیگه فرق داره و
قرار نیست اتفاق آنچنان بزرگی بیافته. صرفاً از محیط و اتفاقاتی که برای
کارکترها می افته، لذت شیرینی میبریم. و یه خوبی دیگه اینجور اپیزودها
دارند اینه که میشه تمام کارکترها رو در قالب یک اپیزود دید؛ اینجا هم تک
تک کارکترهایی که تا بحال معرفی شدند رو به چشم دیدیم .. شاید بعضی ها کمتر
از باقی ولی بهرحال حضورشون حس میشد .. ابینا و تاچیبانا نقش کمی داشتند
ولی با همون حضور کوتاه شیرینی کارکتر خودشونُ به رخ کشیدند. اومارو تو سالی که گذشت چیزای زیادی بدست آورد؛ شاید مهم ترین چیزی که بدست آورد و تو این اپیزود بهش تاکید شد، دوستای جدیدی مثل کیریه و تاچیبانا و ابینا بود. شاید اونا با حقیقت واقعی شخصیت اومارو آشنا نباشند ولی مطمئنم حتی اگه از موضوع مطلع بشند هم بازم با اومارو دوست خواهند موند و این مسئله ای نیست که باعث از بین رفتن یک رابطه دوستی بشه. و جدا از موضوع تنبلی های اومارو، اونقدر کارکتر شیرین و مهربونی داره که میتونه دل دیگران رو به دست بیاره. نمی دونم در آینده به چنین سناریویی میرسیم یا نه ولی می تونیم با این موضوع یه اپیزود احساسی قشنگ بسازیم.
از جمله جزییاتی که امروز با وجود گذشت یکی دو روز از پخش اپیزود هنوز خاطره شیرینی ازشون دارم و واسم لذت بخش بودن، لحظه رقـص سامبای توهمات اومارو بود که با اینکه چند ثانیه بیشتر نبود ولی خیلی به دلم نشست.
یا فرضاً هم بازی شدن دوباره ی بومبر با اومارو که زوج فوق العاده خوبی
رو از لحاظ کمدی میسازند. هر چند من معتقدم کلاً حضور بومبر به انیمه جلای
خوبی می بخشه و یه کارکتر بسیار خوبه ولی بهرحال باقی کارکترها هم نقاط
مثبت خودشونُ دارند .. مثلاً تاچیبانا با همین تک سکانسی که حضور داشت و
زنگ ناقوسی که به صدا در آورد، منو به خنده واداشت و یا کارکتر جدیدی که کم
کم باهاش آشنا شدیم، کانائو دوست قدیمی تایهی و بومبر ، یه کارکتر بسیار
جالب شد. دوست دارم بیشتر باهاش آشنا بشم و اونو بیشتر در کنار تایهی ببینم
.. رابطه شون و جواب ردی که به دعوت تایهی داد، واسم کنجکاو کننده ست.در نهایت، لحظه عاطفی معبد رفتن و صحبت بین اومارو و تایهی در مورد سال جدید رو خیلی دوست داشتم .. یه حس خیلی خوب درش بود که به نظر من زیبایی انیمه رو بیشتر می کرد. از اون لحظه آرامش بخشی که طی چند اپیزود اخیر بیشتر شاهدش بودیم و حس می کنم اوتا داره روی جنبه آرامش بخش بودن انیمه هم تمرکز می کنه که یه نکته بسیار مثبته. صرفاً کمدی محور پیش رفتن همیشه نمی تونه جوابگو باشه و ممکنه بعضیا از این روند کسل بشند که حالا اینجا با بوجود آوردن یه فضای آروم و دلپذیر معبدی این حس تفاوت به بیننده انتقا داده شد و من از این موضوع حسابی راضی بودم.
- تصور تایهی از تنها بودن اومارو
:
- رفتن زیر کوتاتسو خیلی به سبک تنبلی های اومارو نزدیک بود
:
- وای ابینا در حال نارنگی خوردن .. خیلی ناز شده بود
:
- یه بار دیگه تاچیبانا رو در کنار الکس دیدیم، فکر کنم اینجا دیگه ثابت شد که برادرشه
:
- اومارو گوزنی عالی بود
:
- این لبخند کانائو خیلی واسم جالب بود .. اونم در مقابل چنین بومبری
:
- و لوس بازی هاش جلوی تایهی که دیگه معرکه بودند 
:
- از راه رسیدن تایهی و کیریه :
- یکی از بهترین لحظات اپیزود، سامبا رقصیــدن 
:
- زوج بومبر و اومارو ، زوجی بی نظیر واسه هله هوله خوردن :
- معبد رفتن تایهی و اومارو :
- از اون میمیک های شاهکار اومارو :
- شاید دوست داشتنی ترین لحظه اپیزود واسه من ، خیلی این لحظه رو دوست داشتم :
- نگاه کانائو بعد از رد کردن پیشنهاد تایهی عالی بود :
- و خوشحالی ش بابت دیدن پیام تایهی :
Himouto! Umaru-chan - Ep 07
وقتی شما یه دختر تنبل هستید، دوست دارید هر لحظه رو به خوردن
چیپس، نوشابه و هله هوله های دیگه بگذرونید و این وسط یه داداش دارید که به
هر کار شما گیر میده و نمیذاره لذت تمام رو از دلخوشی های خودتون ببرید،
باید منتظر هر لحظه باشید .. فرصت طلب باشید. این درس اپیزود امروز ما بود
..
.. اینکه با دور انداختن یک جعبه فیگور که حتی با اجازه خود اومارو هم
بوده ولی تایهی به چنین عذاب وجدانی دچار میشه و مجبور میشه از دل اومارو
در بیاره. اومارو با تغییر حالت چهره ای باورنکردنی در عرض یک ثانیه و اشک و
آهی که راه انداخت به خوبی نشون داد که استعداد بازیگری فوق العاده ای
داره. هر چند در نهایت دلش بدجور برای داداشش سوخت و تنگ شد ولی خب بهرحال
کار بدجنسانه و پلید خودش رو انجام داد و ما هم کلی بهش خندیدیم .. حس
کودکانه خوب و همیشگی انیمه همچنان پا برجاست.
ایندفعه بیرون رفتن با ابینا آنچنان پر از اتفاق نبود .. دفعه قبل بدجور
همه چیز بهم ریخت و نزدیک بود بخاطر اومارو آشوب بزرگی به پا بشه ولی
ایندفعه تو سکوت رامن خودشونُ خوردند و از اونجا بیرون زدن. تو این حین
بازم از عادت های غذا خوری اومارو چیزهایی شنیدیم .. علاقه ش به رامن و
تبدیل کردنش به هله و هوله و اشتیاقش واسه خوردن اون رامن با نوشابه. تا
اینجا اینطور که به نظر میرسه میشه گفت محبوب ترین چیز بین هله هوله های
اومارو براش، نوشابه ست. انصافاً مانور خنده داری روی این قضیه داده شده و
من خیلی دوسش دارم. تو ادامه تونستیم بومبر سان رو دوباره ببینیم .. مرد
هزار چهره، مرد هزار میمیکی که از نداشتن یک خواهر کوچولوی ناز و خوشگل رنج
میبره! 
بعد از اینکه الکس خواهر تاچیبانا از آب در اومد، من دیگه تصور نمی کردم
بومبر سان هم به موتوبا کیریه ربطی پیدا کنه ... ولی سورپرایز قشنگی بود و
به دلم نشست. اونم بعد از اینکه بومبر سان کلی وقت رو با اوماروی ناز سپری
کرد و دلش یه خواهر کوچولوی ملوس می خواست. در عوض با لگد کیریه مواجه شد و
روز سخت کاری خودش رو به انتها رسوند. به نظر میرسه بومبر سان شانس خوبی
واسه داشتن یه خواهر کوچولوی ناز نداشته.
اما قسمت مورد علاقه ی من از این اپیزود، دو سناریوی آخر بودند. هم رفتن به
شیرینی فروشی سنتی .. وقت گذروندن با تاچیبانای سوپر بامزه و هم لحظه
مربوط به تایهی و به خاطر آوردن مادر مهربونش. شاید این دو سناریو سطح کمدی
صحنه های دیگه رو نداشته باشند ولی مسلماً عنصر آرامش بخشی درون اونا قرار
داده شده بود تا من و شما بتونیم در انتهای راه با فکری آروم از پای دیدن
انیمه بلند بشیم. بار دیگه اوتا، کارگردان انیمه و عوامل بسیار خوبش ثابت
کردند که اونا صرفاً به دنبال ارائه کمدی نیستند و حتی از پس به تصویر
کشیدن لحظات آرامش بخش هم به خوبی برمیان. و من فکر می کنم وقتی یه انیمه
بیشتر لحظاتش به حالتی کمدی سپری میشه، پا به ژانر آرامش بخش بذاره، یه
لحظه ناب بوجود میاد و میشه اوج لذت رو از اون لحظات برد. این اتفاق افتاد و
من حسابی از لحظات آخر اپیزود راضی بودم
صحنههایی از اپیزود :
- یه بازی خاطرانگیز با فلش ها و کمان ها ، این کار رو کارگردان در انیمه Love Lab هم زیاد انجام می داد :
++
- اخیرا میمیک های سوت زدن این شکلی خیلی واسم بامزه شدن :
- بیرون رفتن .. لباس اومارو اینجا چقدر قشنگه 
:
- اومارو در کنار رامن و تصور نوشابه 
:
- واقعاً هم با وقار غذا می خورد :
- اصلاً مثل ساکوراکو (Yuru Yuri) نیست :
- بومبر خسته و کوفته از زندگی 
:
- تصور اومارو از موهای تایهی بعد از بیدار شدن خیلی بامزه بود :
- برگشتن داداش به خونه و اومدن سراغ آبجی کوچولوی نازش :
- کتکی که نوش جان کرد 
:
- چند شات از همراهی تاچیبانای نازنین با اومارو 
:
- و لحظه آرامش بخش تایهی در کنار گربه و خاطرات مادرش 
:
Diamond no Ace S2 - Ep 20
یک اپیزود کامل رو درون خوابگاه سیدو، در جو تیم و در برابر منفی بازی های
اوچیای گذروندیم. اینجور که به نظر میرسه اوچیای داره دست به کارهایی میزنه
و قصد داره از الان اتحاد خودش رو با بعضی بازیکن ها شکل بده. فورویا با
اینکه افکار اوچیای در مورد بازی دادنش رو دوست داره ولی بعید می دونم از
لحاظ رفتاری و اخلاقی بازیکنی باشه که بتونه با عقاید اوچیای کنار بیاد. هر
چقدر هم فورویا به دنبال بازی کردن درون مسابقه باشه ولی گاهی باید از دست
چنین مربی ای کسل شد و تن به هر کاری نداد. نکته جالب اینه که اوچیای فکر
می کنه می تونه با میوکی کنار بیاد ولی باید خدمت جناب عرض کنیم که نه خیر
قربان، از این خبرها نیست .. دلت رو خوش نکن! اگه کسی باشه که بخواد با تو
به طرز ناجوری سر ناسازگاری بذاره، اون بدون شک میوکی خواهد بود. اگه
اینطور نشه من قطعاً غافلگیر میشم. اونم در زمانی که میوکی داره دوباره به
حالت همیشگی خودش برمی گرده.
مشورت گرفتن از تِتسو یه حرکت مفید داستانی واقعاً خوب بود. و نه فقط
تِتسو، جون سان و کلاس سومی ها ... دیدن همشون تو این اپیزود حس و حال
قدیمیِ فصل اول رو به یادمون آوردن .. چه خاطرات خوبی رو با این سال سومیا
داشتیم و چه روزهای خوبی رو باهاشون سپری کردیم. زونو توسط جون سان آروم شد
.. روحیه پیدا کرد که پشت میوکی وایسه و میوکی توسط تِتسو تونست به نتایجی
درون ذهن خودش برسه. و نکته جالب نابه ست که بهمراه دوستان خودش بعد از
صحبت با کاتائوکا دوباره انگیزه گرفتند و قراره باز هم پا به میادین تمرین
بذارند. باید ببینیم این صحبت چقدر به نفعشون میشه و کی وارد قسمت مدیریتی
میشن.
روی هم رفته .. میشه گفت این اپیزود یه اپیزود سازنده و بسیار موردنیاز
برای انیمه بود. تونستیم بدور از مسابقه به التیام بخشیدن فاصله ی میان
بازیکنان سیدو بپردازیم و فاصله ها رو از بین ببریم .. یا کم کنیم .. اینو
باید ببینیم و متوجه بشیم. کمی هم از تیم بعدی، تیو "اویا" چیزهایی دیدیم
.. مثل اون تماشاچی بازی اوگوموری و سیدو، "واکابایاشی گو" که ظاهراً ایس
تیم هم هست و به نظر میرسه ذات کثیفی داشته باشه .. از چهره و نحوه صحبت و
حرکاتش مشخصه که چنین آدمیه .. بخاطر همین از الان بی صبرانه منتظر لحظه
ایم که پوزه اون به خاک مالیده میشه و بازنده میدان مقابل سیدو میشه. هه
هه!
صحنههایی از اپیزود :
- یادش بخیر .. گیر دادن های تِتسو به شوگی :
- یادش بخیر .. میمیک های باحال جون سان :
- میوکی در حال گوش دادن به تِتسو :
- آنالیزهای نابه از تیم اویا :
- ساوامورا هم که با نبودن فورویا دور برداشته :
Baby Steps 2nd Season - Ep 20
یکی از نکات مثبت این انیمه به خوبی تمرکز داشتن روی فضای مسابقه ست. با
اینکه گاهی به صورت ناگهانی بعضی مسابقه ها و برهه های زمانی رو رد می کنیم
ولی در مواقعی که نیاز هست، تمرکزی کش دار و بسیار جالب روی حتی یک ست
انجام می گیره که جنبه ورزشی زیبایی به انیمه میده. اینجا هم همینطوره و
حالا با رسیدن به یک چهارم نهایی مسابقات کانتو میشه اوج هیجان رو حس کرد؛
هیجانی برای رسیدن به نابائه ، بازیکن بزرگی که هر دو طرف مسابقه، هم
ماروئو و هم تاکاگی عطش رسیدن و بازی کردن با اون رو دارند به وجود اومده.
تاکاگی دیدگاه متفاوتی نسبت به ماروئو در برابر نابائه داره. رقیبی رو به
چشم می بینه که خیلی وقته ازش عقبه و هم باشگاهی ای که همیشه اونو کمرنگ می
کرده .. زیر سایه اون بوده و حالا می خواد هر جور شده اونو ملاقات کنه و
شکست بده.
فکر کنم واضح باشه که شخصیت تاکاگی منفور ساخته شده و کلاً حضور اون در
مقابل ماروئوی تنیسور، تنیسوری که شخصیتی کاملاً پاک داره، یک تضاد واقعی
به حساب میاد. ماروئویی که حتی در مقابل ایده با وجود دیر کردن ایده منتظرش
موند و از حق طبیعی خودش برای بردن گذشت. اما اینجا تاکاگی از هر شگرد و
حقه ای برای بهتر عمل کردن تو مسابقه استفاده می کنه .. چه سرو زیردستی
باشه، چه توپ کوبیدن به پشت بازیکن حریف، چه در آوردن صدای پا برای گول زدن
حریف، چه تایم اوت پزشکی گرفتن در لحظه حساس و ... هزار "چه ..." دیگه که
میشه بهش اشاره کرد .. حیله گری های تاکاگی با اینکه در ذهن ماروئو فشار
زیادی ایجاد کرده و داره اونو اذیت می کنه ولی اصلاً به پای سختی و سنگینی
مسابقه با ایده نمیرسه .. من هنوز اوج حملات تاکاگی رو حس نمی کنم .. باید
بیشتر از اینها به ماروئو سخت بگذره تا قبول کنم تاکاگی حریف قوی تری از
ایده کونه. حالا فعلاً .. بهرحال دارم از جزیی کار کردن تاکاگی لذت میبرم و
کنجکاوم ببینم تو اپیزود بعد دوباره چه حرکات غیر اخلاقی و غیر ورزشی ای
برای بردن پیاده می کنه.
ماروئو هم در کنار اون آنالیز خودش رو انجام میده .. تا الان سعی کرده کمتر
به چشم غره های تاکاگی اعتنا کنه و سعی کرده در مقابل تاکتیک های ضد ورزشی
تاکاگی، تاکتیک هایی ورزشی و عالی ارائه بده؛ ضربات مختلفی رو با هم ترکیب
کنه و با استفاده از قدرت آنالیز و بررسی خوبی که داره، نوبت های سرو زنی
خودش رو ببره. تا اینجای کار به خوبی پیش رفته و باید ببینیم برنده ست اول
چه کسی خواهد بود ..
فلش بک های خوبی دیدیم .. کاملاً حس و حال تاکاگی رو به ما منتقل کرد.
نابائه همچنان شخصیت خونسرد و جالب خودش رو در فلش بک ها داشت و نکته جالب
اون بازی نصفه شبی دو تنیسور بود که به درازا کشید و به برد تاکاگی منجر
شد. من فکر نمی کنم بشه اون برد رو یه برد منطقی و صحیح در نظر گرفت و حس
می کنم تاکاگی خودش هم اینو میدونه و به خاطر همینه که داره سعی می کنه یه
رسمی و خوب رو از نابائه به دست بیاره.
روی هم رفته .. اپیزود خیلی دلچسبی بود و یه تنیس زیبا ولی ناجوانمردانه رو
شاهد بودیم. گمون می کنم در ادامه هیجان کار بیشتر از اینها هم بشه و
احتمالاً لحظات حساس زیادی رو پیش رو خواهیم داشت. و البته مسابقه بعدی با
نابائه کون شدیداً دیدنی میشه ... اون لحظه ای که باید منتظرش بمونیم.
صحنههایی از اپیزود :
- فلش بک تاکاگی بهمراه نابائه :
- چشم غره های تاکاگی به ماروئو :
- خودداری ماروئو در نگاه کردن به تاکاگی و سعی در بدست آوردن روتین مناسب :
- استرس و اعصاب خوردی یوکیچی و آئویی روی جایگاه تماشاچی ها :
Non Non Biyori Repeat - Ep 07
وای، نمی دونید من چقدر سوژه شیرجه زنی تو آب رودخونه رو دوست دارم .. یا آب دریا یا هر چیزی که به چنین سناریویی مربوط بشه .. هیچ وقت صحنه هایی مثل پریدن نارو از انیمه Barakamon به درون آب رو فراموش نمی کنم. بحث سر اپیزود ساحلی نیست .. درسته که اپیزودهای ساحلی رو هم دوست دارم ولی پریدن درون آب یه جور شجاعت کودکانه و لذت بخش واسم داره که می تونم هر لحظه خودم رو به جای اون کارکتر بذارم و دلم بخواد باهاش بپرم. زیبایی این اپیزود و جریان شیرجه وقتی بالا میره که هوتارون اینطور به اطرافش نگاه می کنه و به چیزهایی که دست پیدا کرده خیره میشه .. چه دوستای خوبی پیدا کرده، ینکه در چه محیط لذت بخشیه و هر چیز دیگه ای از جلوی چشم هوتارون تو اون لحظه عبور کردند و ما از اون بی خبریم .. از جمله لحظه های خاص و بهتر انیمه های فصله که هر جایی نمیشه باهاش روبرو شد .. سکوت، خیره شدن به آب و بعد شیرجه ای به داخل رودخونه .. با شجاعت تمام!
بجز سناریوی کلی یه بار دیگه تونستیم هیکاگه رو ببینیم .. خواهر رن چون، خواهری که در عین با شباهت بودن به کوزو نه و رن چون ، تفاوت های زیبایی باهاشون داره .. و البته جریان "بابو بابو" گفتن هاش شاهکار لحظه ای اپیزود بود. رن چون چه بامزه تونست هیکا نه رو مجبور به بابو بابو گفتن بکنه ... و من فکر نمی کردم حتی وقتی رن چون حضور نداره، هیکاگه به بابو بابو گفتن هاش ادامه بده. لحظه خنده دار که نیازی به اشاره نداره و واقعاً معرکه بود .. جایی که هوتارون با نگاهی خیره به "بابو بابو" گفتن های هیکاگه ماتش برد. یه صحنه ناب Non Non ـی رو به راحتی با هم دیدیم. هر چند من فکر می کنم نگاه هوتارون بیشتر از جهت کنجکاوی بود و اون حس عجیب و غریب بودن هیکاگه نبود که به سرش خطور کرده بود. هوتارون قبلاً ثابت کرده که شخصیتی ساده ست ولی خب، هیکاگه این حرفا سرش نمیشه و بهرحال معذب شد و از خجالت در رفت.
بازم یه عالمه صحنه طبیعت داشتیم .. واقعاً هر چی تو دل طبیعت این روستا می چرخیم، بیشتر عطش گشت و گذار رو درونش پیدا می کنیم .. هر روزش یه چیز تازه داره و حتی الانم فکر می کنم شاید ده برابر چیزهایی که تا بحال دیدیم، چیزهای جدیدی وجود داره و هنوز که هنوزه می تونیم انواع لحظات خوش رو در دل این جنگل به چشم ببینیم. این اپیزود لحظه رفتن به ایستگاه اصلی اتوبوس ها و البته دیدن اون چشمه آب خوردنی فوق العاده بود. خیلی حس بامزه ای داشت .. یه چشمه سر راهی که هیچ کس دور و برش نیست و آب همینطور به ظرف های مردم سرازیر میشه .. ظرف هایی که اونا بعداً ، بعد از یک کار سخت روزانه به دنبال برداشتنش میان و اونو برای خانواده های خودشون می برند .. یه حس قشنگ روستایی! و حس قشنگ روستایی دیگه ای که قبلاً چند بار درون این انیمه دیدیم، همون جریان خرید سر راهی شونه که میوه ها رو روی زمین میذارن و بقیه با گذاشتن پول، میوه مورد نیاز خودشونُ بر می دارن ... اینم یکی از لحظات دوست داشتنی واسه منه.
شاید لحظه دنبال کردن سنجاقک یه لحظه خیلی کوتاه بوده باشه ولی تاثیر دلپذیر خودش رو میذاره؛ کیه که نخواد با رن چون اینجوری بدو بدو به دنبال یه سنجاقک بره؟! چشم آدم رو نوازش می داد و حس آرامش بسیار خوبی درون اون صحنه بود و به دل مینشست .. میشه از محتویات دیگه ی اپیزود هم حرف زد ولی به این خلاصه می کنم که جریان دوستای هوتارون رو دوست داشتم و امیدوارم در آینده ... شاید خیلی دور، بتونیم دوستاشو تو روستا ببینیم .. عکسای قشنگی واسشون فرستادیم .. بعید نیست که اونا دلشون به سراغ این روستا پر بزنه و یه بار با همدیگه به روستا بیان .. یه اپیزود خیلی قشنگ و جالب میشه.
- منظره رودخونه و تو آب بودنشون :
- پل خاطرانگیزیه .. هم بخاطر OP فصل اول و هم بخاطر این اپیزود :
- دوستای هوتارون :
- عروسک مامان چه ناز (!) بود.
- عروسک بازی شون :
- بابو بابو بکن دیگه!
- لحظه ای خجالت آوری که تا آخر عمر از ذهن هیکا نه پاک نمیشه :
- یه منظره خوش رنگ :
- نشستن روی سنگ و انار خوردن :
- لحظه فوق العاده ی رفتن کنار آب چشمه :
- دویدن دنبال سنجاقک :
- و لحظه شیرجه ی آخر :
Diamond no Ace S2 - Ep 18 & 19
اگه این انیمه یه چیزی رو ثابت کرده باشه اینه که خوب بلده ما رو چشم
انتظار دیدن اپیزود بعد کنه؛ کلیف هنگرهای درست و حسابی و دلچسب انیمه
واقعاً پرداخت خوبی دارند و همیشه می تونن تاثیر مثبت خودشونُ بذارند. بین
قسمت 18 و 19 هم همین اتفاق افتاد و با ورود ساوامورا به زمین و شروع دور
نهم بازی اوگوموری با سیدو، در انتهای اپیزود تونستیم هیجانی غیرقابل وصف
رو به چشم ببینیم. لحظه تعیین کننده پرتاب ساوامورا در مقابل اومیمیا. لحظه
ای که با افکار و ایده های پیچر، کَچر، بَتر و تمام حضار استادیوم کش داده
شد و در آخرین لحظه ، وقتی که حتی اومیمیا نوع پرتاب رو فریاد زد، صحنه
قطع شد و به هفته بعد رفتیم.
تصمیم جسورانه مربی برای بازی دادن ساوامورا به جای کاواکامی داد خیلی ها
رو در آورد. خصوصاً اون اوچیای روی اعصاب رو که مثل همیشه داره با افکارش
بقیه رو منفی جلوه میده. من هنوز درک نکردم این چرا به تیم سیدو اضافه شده!
ولی بهرحال در انتها ثابت شد که ریسک مربی جواب داد و ساوامورا با پرتابای
خوب خودش تونست نتیجه مثبت رو برای سیدو به ارمغان بیاره. حالا دیگه
ساوامورا تونسته به ترس خودش غلبه کنه و تعادل خوبی رو بین پرتابای داخلی و
خارجی خودش یاد بگیره .. این یه نکته عطف بزرگ تو لحظه پیشرفت ساوامورا به
سمت ایس شدنه .. واقعاً یاد گرفتن این دو نوع پرتاب می تونه اونو تبدیل به
پیچری بی نظیر کنه.
قسمت 19 ام نشون داد که مسابقه با اوگوموری تو همون 1 دقیقه اول اپیزود به
انتها رسید و دیگه نیازی به کش دادن مسابقه هم نبود. نکته جالب دیدن روحیه
تیم اوگوموری بود که با رفتارهایی که اپیزودهای قبل ازشون دیده بودیم، بعید
هم به نظر نمی رسید و به جای کم روحیه شدن، بیشتر از قبل روحیه پیدا کردند
و واقعاً یه تیم تحسین برانگیز دارند. در این بین و بعد از این جریان
تونستیم سری به مسابقات دیگه بزنیم .. یاکوشی ، سنسن و تیم های دیگه رو
دیدیم و باهاشون روبرو شدیم. لحظه جالب تو این مسابقات، لحظه پرتاب شونشن
به سمت رایچی بود که واقعاً لحظه جذابی بود.
شونشن با اینکه میتونست به رایچی بیس آزاد بده، ولی تصمیم گرفت باهاش شاخ
بشاخ بشه و اون کنه. البته خودش هم دلیل رو به زبون آورد، تیم یاکوشی
مسلماً تیم بهتری بود و نمی تونست همینجور دفاعی به کارش ادامه بده. در
نهایت یاکوشی تونست برنده میدان باشه و به رختکن رفتیم.
اینجور که تو این اپیزود دیدیم، درام و درگیری های بین بازیکنان سیدو، زونو
و میوکی همچنان ادامه داره و معلوم نیست کی قراره به این قضیه فیصله داده
بشه. از اون طرف هم اوچیای در اتاق مربیان زهر میریزه و از بهتر بودن
فورویا و هیچ بودن ساوامورا حرف میزنه! یه جورایی جو سنگینه .. باید ببینیم
سیدو چطور به خودش میاد. شاید به قول کوراموچی، حالا کمی به سال سومیای
قدیمی نزدیک تر شده باشند و این دعواها به درد تیم بخوره.
صحنههایی از اپیزود :
- شوخی و خنده بین ساوامورا و میوکی یکی از لحظه های مورد علاقه ـم از این دو اپیزود بود :
- روبرویی ساوامورا با ترس خودش و اومیمیا :
- من که هیچ وقت از دیدن رایچی و نحوه چوب زدن هاش خسته نمیشم :
- عجب افکت آتشینی داشت :
Baby Steps 2nd Season - Ep 18 & 19
تو قسمت 18 ام ، تونستیم مبارزه بین ایده و ماروئو رو به اتمام برسونیم.
راه حلی که ماروئو برای شکست ایده پیدا کرد، واقعاً جالب انگیز و منطقی به
نظر میرسید؛ استفاده از تجسم فشار ، تصور محو شدن فشار تا حد لازم و بعد
گرفتن نتیجه موردنیاز از روندی که در پیش گرفت. هر چه مسابقه جلوتر رفت،
هیجان هم بالاتر رفت. میشه گفت که اون برتری اولیه ماروئو کار خودش رو کرد و
تاثیر بسزایی در برد ماروئو داشت. اما بهرحال ماروئو نشون داد که حتی بازی
نزدیک هم می تونه از ایده سبقت بگیره و نذاره که ایده به منطقه دلخواه
خودش وارد بشه. "منطقه" چیزی بود که بحثش چندین بار در طول این دو اپیزود
به میون کشیده شد و مثل بسکتبال کوروکو جریانی به نام "منطقه" وارد انیمه
شد. نمی دونم چقدر آینده بهش بپردازیم ولی بهرحال نکته جالبی بود و ماروئو
تونست در مقابل ایده به تعادل فکری و جسمی بسیار مناسبی برسه و به قولی ،
خودش رو وارد منطقه کنه و ایده رو شکست بده.
لحظات آخر مسابقه هیجان فوق العاده زیادی داشت .. حتی از لحاظ تصویری و
نحوه عوض شدن سکانس ها واقعاً لذت زیادی بردم و فکر می کنم خلاقانه پایان
بندی رو ترتیب داده بودند. باید یه تشکر از عوامل انیمیشنی انیمه کرد و
ازشون خواست که باز هم دست به اینجور ابداع های ورزشی بزنن. مسابقه ایده و
ماروئو تموم شد و ایده با رفاقتی جالب توجه دست ماروئو رو به عنوان برنده
بالا گرفت. و جالب اینه که ایده اصلاً ناامید نیست و حتی تصمیم داره به سفر
خارج از کشور بره و خودش رو آموزش بده. باید ببینیم آیا در آینده می تونیم
دوباره ایده رو ببینیم یا نه.
اما اپیزود 19 ام، یه جور آماده سازی برای مسابقه بعدی بود. ماروئو رو در
دور سوم دیدیم و اینکه چه راحت حریف خودش رو شکست داد ولی دور بعد با حریف
قدری به نام تاکاگی ساکویا که هم باشگاهیِ نابائه کونه، بازی خواهد کرد؛
تاکاگی تونست یوکیچی رو شکست بده و امید یوکیچی برای مسابقه دادن با ماروئو
رو به باد فنا بده. رفتار تاکاگی خوشبختانه تازه ست و مثل حریف های قبلی
ماروئو می تونه نکات جدید و نویی رو ارائه بده ... نامردی ای که در مقابل
یوکیچی کرده بود، در نوع خودش هم خنده دار بود و هم تعجب برانگیز! باید
ببینیم در مقابل ناروئو دست به چه حیله هایی میزنه و کلاً سبک بازیش چطوره.
به نظر میرسه یه مقدار نرم تر از ایده و کم هیجان تر باشه .. چون از قیافه
ش داد میزنه اونقدرها جوگرفته نیست ولی در عوض نوع دیگه ای از انگیزه رو
میشه درون کارکترش دید. بهرحال فعلاً زوده که درباره تاکاگی حرف بزنیم ..
باید منتظر ورودش به مسابقه باشیم.
تمرین مصاحبه ای چان و کلاً صحنه های رو در رویی با نات چان مثل همیشه
بامزه ست و دوست داشتنی! نیمچه سناریوی فرعی ای به کار میده و میشه از
دیدنشون لذت برد. حالا تنها چیزی که باقی مونده شروع بازی ماروئو و تاکاگی
ـه. حتی زننده سرو هم معلوم شد و دیگه باید منتظر هفته بعد و وارد شدن به
یک دنیای هیجان انگیز دیگه باشیم. ماروئو دوباره از صفر شروع می کنه و
آنالیزهای خودش رو انجام میده. من فکر می کنم کم شدن فشار می تونه تاثیر
خوبی روی ماروئو داشته باشه و با تمرکز بهتری آنالیزهای خودش رو انجام بده.
البته نکته جالب این بود که اینبار تماشاچی ها برای تشویق ماروئو از جا
بلند شده بودند و هیجان و فشار به شکل دیگه ای چرخیده بود. بهرحال باید دید
چی میشه و بازی چطور پیش میره.
صحنههایی از دو اپیزود :
- از راه رسیدن ناتسو برای تشویق ماروئو در مقابل ایده :
- بالا بردن دست ماروئو توسط ایده :
- اولین ملاقات ماروئو با تاکاگی :
- تمرین مصاحبه ماروئو :
- نگاه مرموز و کثیف تاکاگی تو انتهای اپیزود :
